De line-up van de band is intussen uitgebreid met Bazil (samples, elektronica) en ook Greg Dread's zoon Marlon vervoegde de rangen. Wat de gastbijdragen op 'Dread Times' betreft, zorgde niemand minder dan Don Letts voor de lyrics van 'Battle' en is de stem van singer-songwriter Lena Cullen te horen in het poppy 'Never Going Back', maar wij noteerden vooral de wederopstanding van nineties ragga-duo Louchie Lou & Michie One - herinner u 'Shout (It Out)' - in 'Area Code'. Voor 'Music Army' gaat Dreadzone dan weer enigszins de Balkan-toer op en check ook zeker eens het militante 'Black Deus' waarin onder andere de stem van Martin Luther King Jr. te horen is. Maar in een "echte" Dreadzone track zijn natuurlijk de stemmen van MC Spee en Earl Sixteen te horen. In die categorie willen we zeker het aangrijpende 'Where Is My Friend' vermelden, een ode van Sixteen aan zijn vriend Derek Serpell-Morris (beter bekend als DJ Derek, met een carrière van meer dan 40 (!) jaar één van de foundation deejays uit het Verenigd Koninkrijk wat ska, rocksteady, reggae, dancehall en soul betreft). Derek werd in juli 2015 als vermist opgegeven en zijn stoffelijk overschot werd pas in maart van 2016 teruggevonden. Maar ook opener 'Rootsman', waarin Earl de huidige generatie reggaeliefhebbers oproepen om grondleggers van het genre niet te vergeten, en dan is er natuurlijk ook nog het al eerder vermelde 'Battle'. Deze 'Dread Times' zou wel eens de beste Dreadzone plaats sinds het alom bejubelde 'Second Light' uit 1995 kunnen zijn. 'Dread Times' indeed!