Weinig muzikanten die we zo vaak gehoord èn gezien hebben als Ronald 'Nambo' Robinson, huistrombonist van de reggae sinds midden jaren '70. Van Sly & Robbie tot Mystic Revelation of Rastafari, en van Bob Marley tot Buju Banton.
Ik heb maar één tune op naam van Nambo Robinson, een 7" single op het Taxi-label midden jaren 90. 'Twilight Zone' is vintage Sly & Robbie elektro style, met clapping drums en veel special effects, zoals Nambo er tientallen heeft ingespeeld voor de riddim twins. Meestal samen met (saxofonist) Dean Fraser en (trompettist) Junior 'Chico ' Chin. "Dean and I were thought by the same teacher," zei hij daarover ooit in een interview met onze Jah Rebel: "We studied together at the Jamaica School of Music, with Chico too. I was the eldest one and it's become a great lasting friendship over the years. Most of our musical careers we have been together."
En die carrière begon dus al in de vroege jaren '70. Ik heb niet geteld op hoeveel van mijn platenhoezen Nambo vermeld staat maar dat moeten er honderden zijn, en nog eens zoveel singles en platen zonder referenties. "I definitely don't know," lachte hij toen: "Sometimes I try to check it out, but I simply don't have the time. It's quite a lot of records in any case. I count myself lucky that I've been around for so long."
Hij noemt zelf 'Survival' van Bob Marley & The Wailers als zijn beste werk en herinnert zich één specifieke tune die hij ooit opnam met Bob Andy, 'You Are My Honey': "That one was a bit different, like a swing thing, so that stands out in my memory."
En het concert in Montreux met Dennis Brown natuurlijk, vereeuwigd in een van de weinige live albums in de reggae: "That was a wonderful experience! I really cherish those memories. We had some really great times on the road and in Jamaica. We were like a family. There was great chemistry because it was about making music. It wasn't about money. Because of that it lasted a long time. That was another part of my life that was definitely well-spent. Montreux was something else! That concert has left a lasting impression. I can remember it like it was yesterday. That was the first time I realised the power of reggae music. The people just wouldn't let us go. We did so many encores you wouldn't believe it. None of that is on the video though. A very great experience!"
In ons geheugen staan naast al die blazerspartijen op klassieke albums van Dennis Brown, Jimmy Cliff, Gregory Isaacs, Peter Tosh, Bunny Wailer, Beres Hammond, Shaggy en vele anderen ook talloze concerten gegrift. Met Sly & Robbie natuurlijk maar ook met We The People van Lloyd Parkes en vooral Mystic Revelation of Rastafari. In dat gezelschap heb ik Nambo ook leren kennen, toen het gezelschap in 1997 kwam optreden in Frankrijk en België. Later kwam ik hem opnieuw tegen in het Count Ossie Center in Rockfort.
Daar ging hij iedere zondagavond jammen met Ossie's zoon Sam Williams, Brother Sam Clayton, Headly Benett, Little Bop, Rohan Lee en wie ook zin had om deze traditie mee voort te zetten. Count Ossie was er zo rond 1950 mee begonnen.
Nambo was een moslim maar heeft zich altijd sterk verbonden gevoeld met de rastafari-beweging. Hij maakte deel uit van Light of Saba, de groep rond Cedric 'Im' Brooks (die ook wel eens verscheen in Rockfort) die veertig jaar geleden twee uitzonderlijke afrojazz-nyahbinghiplaten maakten. De muziek van Mystic Revelation of Rastafari was iets soberder maar omvatte live wel de hele geschiedenis van de Jamaicaanse muziek. Nambo voelde zich thuis in elk tijdperk, in elk ritme, in elke vibe, ook als vocalist. Met zijn vriendelijke, goedmoedige uitstraling charmeerde hij iedereen. Niet echt een praatvaar maar deze man liet zijn instrument spreken, de trombone, de meest verhalende en melancholische van alle blazers.
Wat ik niet wist, is dat Nambo in Amerika ook heeft opgetreden met Aretha Franklin, Gladys Knight en The Four Tops, toch niet de minste soulsterren. En ook niet dat hij uiteindelijk toch nog vier albums heeft gemaakt, 'Reggae In My Bone', 'Nambone Ska', 'Nambo Sing And Play' and 'Raw Roots Rock Reggae'. Misschien toch eens checken want Nambo Robinson was echt wel een topmuzikant. Bijzonder is ook de spoken word 'Letter to LKJ' die hij in 2011 opnam met diens vaste producer en bandleider Dennis Bovell. Zo lang hebben we Nambo in het echt nooit horen praten.
Nambo overleed aan de gevolgen van een zware hartaanval en werd 67.
Foto: © Fabrice De Smedt
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
