Dat er met Eek-A-Mouse een "living legend" op het podium stond werd ons tot vervelens toe herhaald door de MC. Het was echter van 2010 geleden dat the mouse nog in Europa op tour was, dus het viel nog af te wachten of hij die status nog steeds waard is.
De vorige keer dat Eek-A-Mouse in België langskwam, stond hij nog in een volledig gevuld Depot in Leuven, deze keer was er toch wat minder volk komen opdagen in de Antwerpse Zappa (die mee de leegte die Petrol nu achterlaat zal moeten opvullen). Maar dat concert dateert ondertussen van 10 jaar geleden, en sindsdien heeft Ripton Joseph Hylton toch wat problemen gehad met de wet, en was het wat afwachten in welke vorm hij hier zou staan.
Black Marshall mocht eerst nog de zaal (en de Roots Controlaz band) opwarmen, met onder meer 'Dreaming' op de Answer riddim en veel energie - bij momenten deed hij zelfs wat denken aan Anthony B. Na enkele nummers was het dan toch tijd om de hoofdact aan te kondigen, al scheelde er toch iets met zijn oren, want hij blééf maar vragen of we klaar waren voor Eek-A-Mouse. Uiteindelijk moet het antwoord dan toch zijn doorgedrongen en verscheen Eek eindelijk op het podium.
Sombrero of extravagante outfits had hij thuisgelaten en hij zag er dan ook verrassend sober uit. Leek zelf wat stuurs in het begin, al duurde het niet lang voor die brede glimlach tevoorschijn kwam. "I love singing. Singing is what keeps me alive.", zei hij, en dat was er meer en meer aan te zien. Beginnen deed hij met 'Noah's Ark', een eerste aanzet voor een indrukwekkende setlist met veel klassiekers die in het collectief reggaegeheugen zijn gegrift: 'Sensee Party', 'Joey Joey' (een cover van Dolly Parton's 'Jolene'), 'Ganja Smuggling', 'Hitler', 'Terrorist In The City', 'Wa-Do-Dem/Virgin Girl', 'Schoolboy', 'Rudeboy Jamaican', 'Black Cowboy', 'Informant', 'Do You Remember', 'Lion Sleeps Tonight', 'I Love Weed' en 'Assassinator'.
Dat allemaal in ware Eek-stijl: de typische scats, bengbengbittybengbengs, yi-haa's, smoelen trekken, Miley Cyrus-gewijs de tong uitsteken. Ongelofelijk stembereik ook. Dus na een uitstekende show mogen we concluderen dat hij de titel "living legend" nog steeds waard is.
Geen puntjes van kritiek dan? Toch wel. De show werd regelmatig onderbroken, waarbij the mouse even van het podium verdween en het roepen om Eek weer opnieuw moest. Eek liet ook regelmatig het publiek even meezingen in de micro, met een hoop gekweel als gevolg. Laat de bengbengbittybengbengs a.u.b. maar over aan de grootmeester zelf!
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
