.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Met een nacht gedrenkt in nostalgie nam de dancehallmassive vrijdag afscheid van de geliefde club Petrol in Antwerpen. Na twaalf jaar feesten met een hart voor de alternatieve scene, van industrial over elektro naar dubstep en reggae, sluit de populaire zaal met spijt zijn deuren om plaats te ruimen voor het (meer winstgevende) project Blue Gate Antwerp.
Toen de zaal open ging was ik 15 en woonde in nog in de stille Kempen. Drie jaar later ging ik op kot en werd het meteen één van mijn favoriete plekken. Beenie Man, Sizzla, Baby Cham, Michael Rose, Chronixx, Beres Hammond, Queen Ifrica, Konshens, Tanya Stephens, Tony Rebel, Jah Cure, Anthony B, Alborosie, U Roy, The Congo's, David Rodigan en nog zoveel meer zangers, toasters en sound systems zorgden daar voor onvergetelijke nachten. Hotel Jamaica is buiten Reggae Geel misschien wel het meest bekende "reggaemerk" van ons land. Gegroeid uit Shake Your Bam Bam (Kaaiman) zette Civalizee Foundation vroeger Café Capital op z'n kop. Toen ik daar als kersverse studente voor het eerst Hotel Jamaica binnen stapte (na een tip van papa!) werd ik meteen verliefd en sindsdien was ik niet meer weg te slaan van reggae en dancehall events. Wat een tunes, wat een vibe! Na het afbranden van de locatie in het stadspark vond het Hotel een nieuw onderdak in Petrol. Ik herinner me op beide locaties alleen maar stampvolle, bloedhete zalen waar we luidkeels meebrulden met en onvermoeibaar dansten op new roots en dancehall hits en dubplates. Memorabele nachten die ik nooit zal vergeten.
De Rupelsoldaten werden de voorbije jaren een echt fenomeen en stonden afgelopen vrijdag terecht op het hoofdpodium. De zaal was al goed gevuld wanneer de mannen enthousiast hun bekende nummers de zaal instuurden. Vocaal zo zuiver als op de studioplaat, maar toch wisten ze het publiek niet helemaal mee te krijgen, wat we normaal wel van hen gewoon zijn. De meezingers kregen wel iedereen mee, misschien was het beter om enkel de grootste hits te spelen in deze setting? In ieder geval een welgemeende big up (anytime!) voor het engagement, de humor, de kwaliteit en de sterke boodschap van de soldaten.
Als vervanger van Fantan Mojah had Stylo G hoge verwachtingen in te vullen. Hij heeft ook een hele andere stijl dan boboshanti Fantan, maar ik was al blij dat er de dag zelf nog een vervanger geregeld werd (in tegenstelling tot redelijk wat mensen die echt uitkeken naar Fantan). We zagen Stylo enkele jaren geleden al op Smile! (indoor edition) waar hij me niet echt kon overtuigen. Deze keer ging het met ups en downs, en duurde de show naar mijn zin (en die van de mensen rondom mij) net iets te lang. Met invloeden uit onder andere dubstep en grime en zijn typische attitude, hoor en zie je duidelijk dat Stylo G deel uitmaakt van de nieuwe generatie (Jamaicanen) uit de UK. Er is ook ruimte voor twee reggaenummers, maar die overtuigden niet echt. De hits 'Soundbwoy', 'Badd' en 'Call Me A Yardie' steken er met kop en schouders bovenuit, met een even uitbundige reactie van het publiek. Zeker geen slechte show, maar ook geen hoogvlieger. Hij scoort wel extra punten voor motivatie, wat een energie!
De reacties waren nooit zo enthousiast en uitbundig als bij de sound systems, de sterren van Hotel Jamaica. Voor de shows zorgde Young Gun Superior al voor een stevige warm-up en nadien ging The Royal Sound zelf achter de knoppen staan. Jess, Flex en Buda; het trio dat we al zo lang en met zoveel succes achter de draaitafels zien staan. Er bleef de hele nacht een nostalgische sfeer hangen, met uitschieters waarin ik me tien jaar geleden in Capital waande. New roots en dancehall hits van de voorbije dertig jaar volgden elkaar snel op, liefst nog als dubplate. Sommigen onder ons kennen Civalizee's dubs ondertussen al zo lang dat we ze bijna even goed kunnen meezingen als het origineel. Nostalgie ten top, al wisselen ze ook af met nieuwe artiesten als Protoje en Chronixx. Ook I&I kiest voor een mix van new roots en dancehall, en een originele dubplate van Tourist Le MC om mee te openen. De medley van Fantan Mojah die er op volgt krijgt veel respons en MC Jah Uppsala uit zijn dankbaarheid om na vijftien jaar in het publiek, nu zelf als soundsystem te kunnen spelen op Hotel Jamaica, in Petrol. Voor velen in de zaal hangen er meer dan tien jaar herinneringen en emoties vast aan deze locatie en het concept, en dat kon je voelen.
We bleven niet tot het einde, maar ik ben er zeker van dat Civalizee en I&I het kot nog afgebroken hebben (om het met hun eigen woorden te zeggen). Veel herinneringen, veel vrienden en kennissen, veel nostalgie, veel singalongs en vooral veel vibes: Hotel Jamaica did it again. Hopelijk kunnen we binnenkort inchecken op een nieuwe locatie. Give thanks voor de laatste dancehall night ooit in Petrol, de herinneringen pakken ze ons nooit meer af!