Blackbird Flight One stijgt op in TRIX en landt in de jaren '70

Het is altijd een beetje thuiskomen in TRIX, vroeger Hof ter Lo, de plek waar we in de jaren '80 en '90 zoveel memorabele reggaeconcerten hebben gezien. Niet dat voor de lancering van Blackbird Sound de deuren van de grote zaal werden opengesteld, zo ambitieus waren de heren nu ook weer niet. Maar als je grote, druk bevolkte patio (aka. smokers corner) erbij neemt, en de eethoek van Mama Suzy, krijgt het TRIX Café op het gelijkvloers bijna de allures van een tweede Smile! Indoor. En dan hebben we het nog niet over de vele verkoopstandjes. Boeken, platen, sieraden, Itopia wear, rasta parafernalia, zoetigheden, ital drinks: deze Roots Yard leek wel een minifestival.

Maar het draaide natuurlijk allemaal om de lancering van Blackbird Sound, de nieuwste aanwinst in het Belgische soundsystemlandschap. En misschien ook wel de warmste sound. Als je ergens tussen de twee luidsprekertorens stond, klonken de vintage vinylplaten ronduit zalig. Dat had in mijn geval zeker ook met de selectie te maken. Stuk voor stuk classic tunes die ik al decennia lang in het hart draag. Zomaar een greep uit het aanbod: 'Love Thy Neighbour' (Yabby You), 'Mr. Know It All' (Gregory Isaacs), 'Heart Made Of Stone' (Viceroys), 'Burn Babylon' (Sylford walker), Wackies ('Westbound Train'), Studio One ('Contemplating Mind'), Bob Marley (rarities), rocksteady (onbekende parels)... Wat een voorrecht om al die topnummers te horen op een sound die hen alle eer aandoet. En nog meer om al die mensen te zien dansen en dromen op die muziek, de meeste nog lang niet geboren toen deze platen werden uitgebracht. 

De ironie wil dat net een van de digitale tunes bleef haperen. Gauw weer een vinylplaat opgelegd en move on. Ik heb één dub plate gehoord, van Micah Shemiah, gemixt door Crucial Alphonso. Mag het de eerste van vele exclusives zijn voor Blackbird, ook al heb ik geen dub plates nodig om mij te overtuigen van hun kwaliteiten. Maar misschien wel om mij wat vaker te verrassen. Ik kan alleen maar constateren dat de smaak van sommige jonge sounds grotendeels overeenstemt met die van mij, wat op zich veel voldoening geeft, en een warmhartig gevoel van muzikale en spirituele verbondenheid. One love. Maar ik laat mij ook nog altijd graag verrassen op een soundavond. Niet alleen met antieke kostbaarheden maar ook met nieuwe nummers, even goed roots & culture maar dan eigentijds. Misschien heb ik ze gemist maar voor drie uur was het al jaren '70 wat de klok sloeg. Voor mijn generatie een heerlijke trip down memory lane, voor jongere broeders en zusters misschien wel een openbaring, en toch verwacht ik dat Blackbird voor de volgende vlucht een iets ruimere selectie meeneemt. 

Wat natuurlijk niet wegneemt dat we ons weer helemaal thuis voelden in TRIX, onder familie en vrienden, jong en oud, een paar honderd broeders en zusters in totaal. Ik houd van hen allemaal.