Wat gebeurt er als je een reggaeband samen zet met een klassiek orkest en Mozart laat spelen? Dan krijg je 'Mozart Vibration', een uniek muzikaal project dat klassiek verzoent met reggae, hip-hop en breakdance. Donderdag te zien in de Belgische reggaehoofdstad Geel.
Heiligschennend of grensverleggend? Het is in elk geval nog nooit gedaan, en alleen daarom al intrigerend. Mozart met een reggaebeat? John Holt heeft ooit een plaat gemaakt (en getoerd) met het Londense Royal Philharmonic Orchestra maar dat was het omgekeerde procedé: reggae met een dikke saus van klassiek geschoolde strijkers. De flarden klassiek die wel eens opdoken in de vroege dancehall (ik herinner mij Little Lenny en Bounty Killa) waren veeleer gimmicks dan geloofwaardige pogingen om reggae en klassiek samen te brengen. Nee, dan de muzikanten van het Orchestre Philharmonique Royal de Liège (vier strijkers, drie blazers en piano) en van Beljam's prime reggaeband Panache Culture (aangevuld met de drie blazers van Matic Horns). Zij hebben het oeuvre van Wolfgang Amadeus Mozart samen bewerkt tot reggae, en geven het zo een heel nieuwe dimensie.
De grote bezieler van het project is Mohammed Hamra, al bijna 30 jaar de drijvende kracht achter Panache Culture, regisseur van sociaal geëngageerde films en gewaardeerde jeugdwerker in Luik. Het is geen toeval dat hij er ook de Prizon Break Rockerz heeft bijgehaald, een breakdancegroep, en voor elk optreden een groep mindervalide jongeren uitnodigt om ieder op hun manier een bijdrage te leveren. In Geel wordt dat een groep dansers uit het MPI Oosterlo.
De première van 'Mozart Vibration', toen nog 'Amadeus N'est Pas Mort' genaamd, vond 2,5 jaar geleden plaats in het Théâtre de Liège. Het was een wervelend, in alle opzichten multicultureel spektakel, een muzikale rollercoaster van klassiek, reggae, hiphop, dans en percussie. Er kwamen een paar rappers voorbij en een bekende flamencogitarist. We zagen jongleurs defileren, en een goochelaar op stelten. Een meisje in een rolstoel deed mee met de breakdansers. Je kwam ogen en oren tekort om alles te zien en te horen.
De show in Geel zal iets bescheidener zijn maar het fundament blijft uiteraard behouden: de muziek van Mozart. Deels worden de composities gespeeld zoals Mozart ze bedoeld heeft maar de bewerkte partituren leiden ook telkens naar verrassend en vernieuwend samenspel met Panache Culture. Mozarts variatie op de melodie van 'Altijd Is Kortjakje Ziek' (oorspronkelijke een Frans volksliedje, 'Ah! Vous Dirai-je, Maman') loopt op die manier naadloos over in de Full Up-riddim ('Pass The Kouchie'), het enige herkenbare reggaefragment in de voorstelling.
In Luik zat Godwin Lodgie achter de knoppen (bekend van onder meer Black Uhuru), en die is ook verantwoordelijk voor het briljante geluid van de studio-opname die intussen gemaakt werd. Het heeft bloed, zweet en tranen gekost, aldus Hamra, om de ritmes en arrangementen op elkaar af te stemmen. De solo's zijn niet altijd even lang, kort of gewoon maar hetzelfde als in de stukken van Mozart, en Henry 'Matic' Tenyue soleert vooral naar eigen goeddunken, maar wel alsof de klassieke componist het zo bedoeld heeft.
Het album 'Mozart Vibration' verschijnt deze week en zit verpakt in een handgemaakt houten doosje, rechtstreeks te bestellen via de website onder dit artikel.
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
