A Thomas - Ik Heb Je Lief (Eigen Beheer)

Tussendoor werkt hij samen met bevriende muzikanten en producers aan uiteenlopende projecten in verschillende genres. En dan hebben we het nog niet over het lijvige manuscript dat A Thomas de voorbije jaren bij elkaar heeft geschreven, het bijzondere verhaal van een man die van de hoogste toppen naar de diepste dalen is gegaan, en weer terug.

Dit album is - de titel verraadt het al - een ode aan de liefde, in het bijzonder aan de geliefde met wie hij zijn leven deelt. Welke vrouw zou zich niet gelukkig prijzen met een man die zo bewust rapt en reflecteert over hun relatie. "Doe voort gelijk ge bezig zijt…" moedigt Thomas haar aan in 'Steuntje In De Rug', een 80-ies achtige dancehall riddim. "Alles kan in mijn droom…" heet het in 'Wat Wij Gaan Doen' op de vrolijk borrelende She's My Girl riddim. "Ik wou dat ge wist wat er in mij omging/Hoe hard het mij spijt/Ik was mezelf even kwijt…" zegt hij in 'Ik Wou'. En dat er: "...diep vanbinnen een liefdevolle man zit."

In het one drop titelnummer grossiert de rapper in metaforen voor conflictoplossing en doet zijn stijl wat denken aan die van King Johnny Den Artiest, een van de weinige collega's die reggae zingt in het Nederlands (of toch een soort).

A Thomas doet zijn ding op recente reggae- en dancehall tunes (House Of Souls, Festival Jam, All Time Roots, Rebel Rock, Two Souls...), maar dan wel zo creatief en eigenzinnig dat de riddims wel voor hem gemaakt lijken. Zijn flow en rijmen sluiten perfect aan bij de arrangementen van de nummers, die door de aanstekelijke refreinen vaak een hoog meezinggehalte hebben ('Woorden', 'Meegaan'). Mijn persoonlijke favoriet is 'SMS', een achterneefje van 'Sun Is Shining' (in de Lee Perry-uitvoering), met ingetogen syndrums en een licht euforische tekst. De meest intrigerende track is het afsluitende 'Beetje Koud', psychedelische dubstep die je plots dwingt om het volume helemaal open te draaien, waarna je tot de vaststelling komt dat het eigenlijk nog veel luider zou moeten.

'Ze Doet Het Ni' (Ark Of The Covenant riddim new style) begint een beetje misplaatst met een sample van Haile Selassie maar A Thomas trekt meteen weer alle aandacht naar zijn lyrics, uitgesproken in een flow die het midden houdt tussen spoken word, rap en dub poetry. In het verstilde 'Niemand' (met prikkelende percussie) doet hij mij zelfs een beetje denken aan Frank Vanderlinden van De Mens. Na veertien nummers ben je de stem van A Thomas even beu maar zijn teksten blijven hangen en een dag later klinken de tunes weer als nieuw, omdat je telkens weer nieuwe poëzie en taalkunstjes hoort.