Reggae magic met Big Youth & The Congos @ OLT Rivierenhof

Als we de solo-performance van Cedric Myton op Irie Vibes meetellen, is dit de derde keer dat wij deze zomer het Congos-repertoire te horen krijgen. Maar vooraleer het zover was, was er eerst nog Big Youth natuurlijk…

Wij arriveren rond achten in het halfrond en dan zijn Jah Shakespear en Tim Bangarang al aan de warmup begonnen en zitten al heel wat reggaefans braafjes op het begin van het concert te wachten.

Big Youth heeft niemand minder dan Mad Professor gevraagd om voor hem achter de knoppen plaats te nemen en op het podium wordt de deejay-veteraan geflankeerd door een afgeslankte versie van Pura Vida, deze keer met Bregt 'Puraman' De Boever op bas, Xan Albrecht achter de drums, Bos Debusscher op toetsen en Wouter 'Wowie' Rosseel op gitaar. Het zijn vooral de subtiele licks van die laatste die de set net dat ietsje meer geeft.

We krijgen eerst een lange versie van de Ernest Ranglin klassieker 'Surfin'' en dan verschijnt de meester zelf op het podium. De hits - 'Give Praises', 'Every Nigger Is A Star', 'Jim Screechy/Jim Squeechy', 'House Of Dreadlocks' (dat hij in het OLT liet overvloeien in Bob Marley's 'Jamming'),'River Jordan', 'S.90 Skank' - volgen elkaar in hoog tempo op en voor we er erg in hebben is daar alweer 'Hit The Road Jack' en weten we dat het erop zit. Big Youth heeft net iets minder dan een uur op het podium gestaan en dat had voor ondergetekende best iets langer mogen zijn (al maakte de goedlachse deejay het helemaal op het einde van de avond nog enigszins goed, lees vooral verder!).

Na een korte changeover is het dan tijd voor The Congos. Cedric Myton, Watty Burnett, Kenroy Ffyffe en Roydel 'Ashanti Roy' Johnson lijken er nog meer zin in te hebben dan op Reggae Sundance twee weken geleden. Wie trouwens mocht twijfelen aan de kwiekheid van deze "oudjes" kunnen we geruststellen: Watty Burnett maakt er het hele concert lang een soort workout sessie van en net voor 'Sodom And Gomorrow' krijgen we van Ashanti Roy nog een volledige split cadeau; je moet het maar doen op die leeftijd!

We krijgen klassiekers als 'Children Crying', 'Congoman', 'Ark Of The Covenant' en 'La La Bam Bam', maar ook een hele reeks nummers uit 'Swinging Bridge' ('National Heroes', 'Revolution', 'Ten Million Charriots') en zelfs Watty krijgt even zijn moment de gloire met 'Rainy Night In Georgia', destijds als 'Rainy Night In Portland' opgenomen voor Lee Perry. 

Het OLT hanteert een strikte curfew en aangezien die  na 'Thief Is In The Vinyard' eigenlijk al overschreden is, volgt daarna wat typische Congos-verwarring die Watty het quasi-komische: "We might be back!" ontlokt. Maar het publiek krijgt natuurlijk waar het om vraagt en als absolute kers op de taart is er bisnummer 'Fisherman'. Op zich niet echt een verrassing natuurlijk, maar deze keer wel met Big Youth als special guest die zijn version van het nummer brengt (zoals het ook al terug te vinden was op 'fisherman Style' uit 2006) en zelfs met een stukje 'A Luta Continua' laat insluipen.

Wij zakken dit weekend niet naar Smile! Af, maar als afsluiter van wat een geweldige reggaezomer geweest is, kon dit dubbelconcert zeker tellen. Alvast tot in één of ander zaaltje dit najaar!

Foto's: © Visionz