Reggae Geel 2016: Bounce Dancehall in crisis

In tegenstelling tot andere mooi gedecoreerde podia is de Bounce niet meteen een aantrekkelijke plaats om rond te hangen. Zelfs aan de bar is geen versiering te zien. Nog erger (op een muziekfestival!) is dat het geluid nergens op lijkt. Je vraagt je af of er wel een engineer achter de knoppen staat. Af en toe, hier en daar, klinkt de muziek aanvaardbaar maar de DJ's versta je nergens en op geen enkel moment. Hun stemmen verzwelgen in een brij van geluid. En tot slot staat hier een minder krachtige PA dan op de andere podia. Tot daar de moeilijke omstandigheden waarin de sounds hier hun werk moeten doen.

Welke sounds? Big up aan de Belgische crews die voor het eerst naar Geel kwamen: Team Damp, Goodfellaz, Soul Shakers. DJ Rakka opende de Bounce met een originele selectie die reikte van de mainstream tot authentieke dancehall. Bedankt voor de Frankie Paul! Maar waar waren de vaandeldragers van de Beljam dancehall massive? High Grade, Bong Productions, Tommy Milfnikka? Zet hen in de Bounce en het is er de hele nacht feest, ongeacht de omstandigheden. Waarom onbekende sounds laten overkomen uit Amerika, Spanje of Italië? In andere landen hosten lokale sounds per definitie hun eigen podia en komen de lokale talenten dus ook veel ruimer aan bod. (Wat je overigens ook zou kunnen zeggen van de mainstage op Reggae Geel.) Kost minder (maar ook niet belachelijk weinig alstublieft, een beetje respect), lokt meer mensen naar de tent en zorgt gegarandeerd voor vibes.

Wie na Beres Hammond belandde in de Bounce hoorde daar een tune van Nirvana als aanzet tot een soort greatest hits van de voorbije 20 jaar, met veel pop, dance en hiphop, Bumaye, Drake en Rihanna. En dan te weten dat Walshy Fire een echte liefhebber is, die zonder twijfel een hoop toptunes in zijn verzameling heeft.

Jazzy-T van Renaissance slaagde er de volgende dag zelfs in om 'Barbie Girl' en 'Cotton Eye Joe' te spelen. Er zijn grenzen. Sentinel hield zich bij een best of reggae, met gemakkelijke nummers als 'Welcome To Jamrock', 'Police In Helicopter' en '54-46'. Wat is er gebeurd met de selector die zijn muziek echt selecteert en daar een eigenzinnige mix uit puurt?

Dancehall is niet dood. Kijk maar naar de mainstage, waar Dexta Daps, Keznamdi en Wayne Wonder uitstekende concerten gaven. Misschien moet de Bounce gewoon opgewaardeerd worden naar een volwaardig live podium waar sounds en concerten afgewisseld worden. Misschien moeten zangers en DJ's die zich beter thuis voelen in de dancehall daar ook optreden, op sound in plaats van met een live band. Misschien moeten Belgische sounds er de dienst uitmaken, veteranen en jonge wolven, de Bongs en de Rakka's. De Bounce Dancehall moet in elk geval gered worden van de ondergang. Suggestie op Facebook: laat alle sounds een Dancehall Compassionate Act ondertekenen, waarmee ze alvast beloven geen bullshit te spelen.