Reggae.be
Irie Vibes 2016: de kroon op 15 jaar passie voor reggae en dub
Event ReportJul 27, 2016

Irie Vibes 2016: de kroon op 15 jaar passie voor reggae en dub

By Jah Rebel & Visionz

Zeggen dat de organisatie van de vijftiende jubileumeditie van Irie Vibes over rozen gegaan is, zou de waarheid geweld aandoen zijn. Eerst moest de organisatie op zoek naar genoeg geld om de put, geslagen door de uitgeregende editie van vorig jaar, te vullen, en alsof dat nog niet volstond moest ook nog eens een nieuw terrein gevonden worden!

Vrijdag

Dat nieuwe terrein oogt iets compacter, maar is bijna net zo ingericht als het oude. Ionyouth Soundsystem mag het feestje opgang trekken in het Dub Castle en Rootsman Dirki, geflankeerd door MC I-man T, mag hetzelfde doen in het Open Mind Area. Op de Main Stage wordt de aftrap dan weer gegeven door Sous Couche, een gezelschap uit Gent dat voor een mix van reggae en raï blijkt te kiezen. We horen covers van Khaled ('Abdel Kader') en Alpha Blondy ('Les Salauds Ont Mis Le Feu A Mon Paradis'), waarbij afgewisseld wordt tussen Engels, Frans en Arabisch, met bindteksten in sappig West-Vlaams patois.

De organisatie van Irie Vibes koos er dit jaar oor om het programma in het Dub Castle continue te laten doorlopen en dat resulteert toch in een pak minder volk voor het hoofdpodium. Ook in het Open Mind Area, waar Jah Shakespear en Ras Feel ondertussen aan de People's Choice, een lijst van de favoriete reggaenummers van het Irie Vibes publiek, zijn begonnen, dagen maar bitter weinig geïnteresseerden op. De eerlijkheid gebied: het geheel mist wat visuele aantrekkingskracht. Voor wie alsnog benieuwd zou zijn: de volledige lijst vindt u onder dit verslag!

In het Dub Castle is vrijdag naast Ionyouth natuurlijk ook nog het Dubkasm  te gast. De Engelsen openen vrij indrukwekkend met drie klassieke riddims waarbij de melodie live op saxofoon gespeeld wordt: eerst krijgen we Satta, waarna een opzwepende versie van Promised Land volgt. Als laatste nummer van de langgerekte intro wordt dan ook nog Surfin' van Ernest Ranglin gespeeld. Na deze eerder rustige intro die zijn effect niet mist, gaat het tempo vrij snel de hoogte in en na 'Wait A Minute' van Aisha en 'Wicked Rule' van Martin Campbell houden wij het dan ook voor bekeken. Voor de volledigheid willen we hier wel nog vermelden dat we net voor Dubkasm nog heel hard genoten van de set van Ionyouth, dat deze eerste avond instond voor de sound, en wederom kon rekenen op de vocale steun van een ijzersterke Missing Link.

Hoofdact op de Main Stage is vandaag Cedric Myton, maar wie een soort Congos-light concert verwacht komt toch enigszins van een kale kermis thuis, want de man met de geweldige falsetstem kiest op Irie Vibes vooral voor solowerk. Openen doet Myton nochtans met een echte klassieker: 'Open Up The Gate' uit 'Heart Of The Congos'. Dan krijgen we '10 Million Charriots' geserveerd, een nummer uit het recentere 'Swinging Bridge', waaraan de gitarist van de uit het Franse Montpellier afkomstige 149 Band, een Ernest Ranglin-achtig gitaarrifje toevoegt. Cedric heeft met de band ook een aantal nieuwe nummers opgenomen en die wil hij ons natuurlijk niet onthouden, maar daarna krijgen we 'Thief Is In The Vineyard' uit 'Congo Ashanti'. Na 'Swinging Bridge' het titelnummer van het gelijknamige Congos-album uit 2006, verdwijnt Cedric een eerste keer van het podium. Het Irie Vibes publiek heeft er echter nog lang niet genoeg van en dus krijgen we nog de über-klassieker 'Fisherman'. Alweer verdwijnt Myton in de coulissen, maar presentator I-Man-T zweept het publiek opnieuw op en na een 'Happy Birthday' sing-along voor het jubilerende Irie Vibes, besluit Cedric met 'Ark Of The Covenant'.

In het Dub Castle wordt er nog duchtig door gedubd en voor de echte volhouders is er daarna zelfs nog Senna Sound in het Open Mind Area, maar wij houden het voor vandaag voor bekeken.

Zaterdag

Als wij zaterdag rond de klok van tweeën op het terrein arriveren, horen we al van ver de opzwepende ska van Zebras Are Timeless, die met '5446', een cover van de Toots & The Maytals klassieker, al bijna aan het einde van hun set zitten.

Het terrein baadt in een blakende zon, maar de bijhorende hitte maakt het Irie Vibes-publiek ook wat loom. Het Kempense Bottle Of Moonshine schijnt zich daar echter weinig van aan te trekken en vliegt erin met 'Sharazad', waarin de meer dan uitstekende blazerssectie van de band zich meteen laat gelen. Dan wordt ook zangeres Hanne Peetermans, door trompettist Kris Van Hees voorgesteld als "de zingende engel uit Ekeren" het podium op gehaald en zij blijkt weinig moeite te hebben om het publiek te overtuigen. We krijgen 'Move Out' en 'Artibella', maar het feestje barst pas echt los bij de extra lange versie van afrobeatnummer 'Seksmaniok'. De band draagt 'Indian Nuts' op aan jazzlegende Toots Tielemans en we genieten van hun rocksteady-versie van de Blondy-klassieker 'Call Me'. Na 'Medusa' verdwijnt de band van het podium, maar volgens presentator I-man T is: "…the bottle not empty yet!" en dus krijgen we nog een bisronde met onder andere 'Koembia', 'Bongo Tango' en zelfs een nagelnieuw nog ongetiteld nummer. Belgische band met internationale klasse!

Chalice Sound speelt in de namiddag een heerlijke rootsset, met een MC die zichzelf bijna in trance lijkt te dansen en volledig opgaat in de muziek.

Dan is het de beurt aan Anthony Johnson, een Jamaicaanse veteraan vooral bekend van die ene hit: 'Gunshot'. Johnson blijkt te kiezen voor een entertainende set waarin hij voortdurend afwisselt tussen eigen nummers en covers van bekende reggaeklassiekers en meer. Openen doet hij met 'Strictly Reggae Music', dat hij laat uitmonden in Dennis Brown's 'Your Love's Got A Hold On Me'. De trein is vertrokken en we weten dus waaraan we ons het volgende uur mogen verwachten. Dan krijgen we 'John Tom', één van Johnsons eigen klassiekers, maar ook dat nummer laat hij overvloeien in een cover, deze keer Dillinger's 'CB 200'. Met een welgemeende big up aan het adres van Johnny Osbourne krijgen we een versie van 'Truths And Rights'. Dan schakelt Anthony een versnelling hoger voor de ska van Bob Andy's 'I've Got To Go Back Home' en verdwijnt daarna van het podium. Het publiek heeft echter nog Johnson's twee grootste hits tegoed en dus krijgen we eerst 'Gunshot', dat Anthony laat overlopen in een a-capella versie van de Italiaanse klassieker 'Quando, Quando, Quando', en daarna 'A Yah We Deh', dat dan weer Tom Jones' 'What's New Pussycat' als staartje krijgt.

Wij besluiten de man ook eens voor onze microfoon te halen en dus moeten we de set van de Hawaiiaanse Mike Love, die op dat moment de Open Mind Area in vervoering brengt met zijn vocale acrobatieën, loops en samples, aan ons voorbij laten gaan.

Voor de set van Micah Shemaiah tekenen we echter opnieuw present. Begeleidingsband van dienst, de Nederlandse Root Cut Band, kiest verrassend genoeg voor 'Nants Ingonyama Bagithi Baba' uit 'The Lion King' als intro. Daarna krijgen we nog een instrumentale versie van 'Rock Fort Rock' en dan verschijnt Shemaiah zelf op het podium. De fans mogen zich uitleven op hits als 'Reggae Rockit', 'We Know' en 'Fire Is Burning', maar als Shemaiah na ganja-tune 'Ganja Farmer' voor eerder melige nummers als 'Jah Live In Africa' of 'Unity In Love' kiest, is er toch even sprake van een dipje. Micah trekt dat echter wel meteen weer recht met 'Dread Act', Shemaiah's versie over de Go With Jah riddim en 'Dread At The Control' over de bekende Stalag riddim. Micah verdwijnt vervolgens van het podium, maar blijkt nog bereid tot een toemaatje in de vorm van 'Original Dread', opener en titeltrack van zijn gelijknamige album, en natuurlijk nog die heerlijke version over de riddim van Hugh Mundell's 'Jacqueline'. Nice one!

Ook de set van Jamaican Jazz Orchestra willen we nog wel even checken en treffen een tot de nok gevuld Open Mind Area aan. De elfkoppige band past er maar net op het niet al te grote podium. We genieten van nummers als 'Reality', 'G13' en 'Higher Place' en krijgen links en rechts de opmerking dat dit het muzikale hoogtepunt van deze editie van Irie Vibes moet zijn.

Daarmee is het einde alweer in zicht, want op de Main Stage maken afsluiters Addis Pablo en Earl Sixteen zich al klaar. De Moon Band speelt eerst nog een instrumentale versie van de Judgement Time riddim, wellicht een eerbetoon aan de onlangs overleden Jérémy 'Bim' Dessus, die samen met Matthieu Bost onder andere het Special Delivery label runde.

Dan betreedt ook Addis Pablo het podium en opent met 'Road To Addis', de opener uit zijn 'In My Father's House' album. We krijgen ook nog versies van Augustus Pablo klassiekers als 'Ancient Harmonies', 'East Of The River Nile' en natuurlijk 'Java'. Pablo wordt steeds vocaal bijgestaan door de Trinidadiaanse singjay Jah Bami, maar die verkiest blijkbaar om uit de spotlights te blijven en stelt zich ergens achteraan op het podium op.

Wie gehoopt had op een gecombineerde set van Pablo en Sixteen is er trouwens aan voor de moeite. Die laatste lijkt er bovendien ook nog eens voor te kiezen om voornamelijk covers te brengen. Openen doet Earl Sixteen met Hugh Mundell's 'Stop Them Jah' en dan volgen nog 'Africa', Earl's versie over de klassieke Drum Song riddim en Dennis Brown's 'Africa We Want To Go/No More Will I Roam'. Met 'Cheer Up' krijgen we opnieuw één van Sixteen's eigen nummers te horen krijgen. De strak spelende Moon Band zet de Shank I Sheck riddim in en we krijgen een medley van 'No Mash Up The Dance', 'Entertainment', 'Prison Oval Rock' en 'Uptown Top Ranking'. Met 'Promised Land' en 'Milk And Honey' betuigt Sixteen dan opnieuw hulde aan Dennis Brown en dan volgt de Skylarking riddim en een nieuwe medley: deze keer Sixteen's eigen 'Final Stage', gevolgd door 'Get Up Stand Up' en natuurlijk Horace Andy's 'Skylarking'. En het feest blijft maar duren, want Sixteen vervolgt met 'A Love That Is Real' (I Need A Roof riddim) dat hij laat overvloeien in Garnet Silk's 'Kingly Character'. Sixteen weet duidelijk wie hij voor zich heeft, want hij besluit de lokale rootsmassive te trakteren op 'Love Jah', een productie van Forward Fever's Angelo Dello. We krijgen nog de Perry-klassieker 'Ketch Vampire' en 'A Message To You Rudy' en voor de ultieme finale, een extended version over Augustus Pablo's 'King Tubby Meets Rockers Uptown', komen ook Addis Pablo en Anthony Johnson nog eens het podium op.

De dubliefhebbers feesten nog door tot een stuk in de ochtend en genieten nog van Gussie P die het maximum uit de (met lampenversterker aangedreven) sound van Chalice haalt, maar wij trekken een streep onder wat ongetwijfeld de succesvolste editie uit de vijftienjarige geschiedenis van Irie Vibes was. Na deze geslaagde herstart kan de organisatie de toekomst met hernieuwd vertrouwen tegemoet kijken; iets wat we hen natuurlijk ook van harte gunnen!    

Irie Vibes People's Choice:

1. Fisher man (The Congos)
2. Natural mystic (Bob Marley & The Wailers)
3. Who knows (Protoje feat. Chronixx)
4. Red eyes (Vivian Jones)
5. War (Bob Marley & The Wailers)
6. One love (Bob Marley & The Wailers)
7. Crazy baldhead (Bob Marley & The Wailers)
8. Night nurse (Gregory Isaacs)
9. Satta a massagana (The Abbyssinians)
10. Jah heavy load (I Jah Man Levi)
11. Too late (Sena)
12. Take a ride (Al Campbell)
13. Social living (Burning Spear)
14. Ras for a reason (Midnite)
15. Words (Sangie Davis & The Upsetters)
16. Time and place (Hugh Mundell)
17. Cool and calm (Israel Vibration)
18. Freedom taking over (Groundation)
19. Rock on (Gregory Isaacs)
20. Love thy neighbour (Yabby You)
21. Can't stop righteousness (The Gladiators)
22. Legalize it (Peter Tosh)
23. Never get weary (Culture)
24. Declaration of rights (The Abbyssinians)
25. Tenement Yard (Jacob Miller)
26. Promised land (Dennis Brown)
27. Rise and shine (Bunny Wailer)
28. Purify your heart (Johnny Osbourne)
29. Beat down Babylon (Junior Byles)
30. Roady (Fat Freddy's Drop)
31. Food for thought (UB40)
32. Rockstone (Stephen Marley feat. Capleton & Sizzla)
33. Stranger get up (Jay Tees)
34. Love me forever (Carlton & The Shoes)
35. Life is not always easy (Clinton Fearon)
36. Big ship (Freddie McGregor)
37. Redemption song (Bob Marley & The Wailers)
38. Same boat we (Midnite)
39. Rockin' time (Burning Spear)
40. The same song (Israel Vibration)
41. Jah fire will be burning (Hugh Mundell)
42. Babylon rule them (Groundation)
43. Rasta love (Protoje feat. Kymani Marley)
44. Come along (The Upsetters)
45. If I don't have you (Gregory Isaacs)
46. What you gonna do (Vivian Jones)
47. Jah live (Bob Marley & The Wailers)
48. Bossman (Lutan Fyah)
49. Rockin' of the 5000 (Badoo & Toyan)
50. Ancient African Dub (Alpha & Omega)
51. None shall escape the judgement (Earl Zero)
52. Sweat (Inner Circle)
53. Lioness on the rise (Queen Ifrica)
54. 007 (Shanty Town) (Desmond Dekker)
55. Sticks Man (Black Slate)
56. Money money money (Horace Andy)
57. Ghetto people (Cultural Roots)
    

Irie Vibes 2016: de kroon op 15 jaar passie voor reggae en dub

About the Author

Jah Rebel & Visionz

Genres

DubRootsRocksteadySkaReggaeNew RootsLovers Rock

Published

Jul 27, 2016