Een avondje Black Star met Johnny Osbourne

Black Star Foundation is al jarenlang een van de sterkhouders in de Nederlandse reggae. Dennis en Michelle promoten en managen nieuw talent en gevestigde artiesten, ze hebben hun eigen platenlabel en organiseren concerten en evenementen. Hun recente trip naar Jamaica heeft het heilige vuur weer hoog doen oplaaien, zoals iedereen die er ooit geweest is zich perfect kan voorstellen. Geen betere boost voor je motivatie in de reggaewereld dan een trip naar het land waar de muziek iedere dag opnieuw geboren en geleefd wordt.

Na eerdere releases van Brainpower (een van de beste reggaeplaten die ooit in de Lage Landen gemaakt zijn) en Vivian Jones bracht Black Star recent het debuutalbum uit van Leah Rosier, die Dennis en Michelle ook vergezelde in Jamaica en daar een paar keer optrad. De zangeres heeft in Nederland al een trouwe aanhang, stond er op de affiche van alle grote en kleine festivals,  en was eind vorig jaar zowaar enkele keren te zien in het populaire programma Top 2000-à-gogo. Een superfan zal ik wellicht nooit worden maar in de Sugar Factory wist Leah Rosier me wel voor het eerst live te overtuigen. Niet met een band weliswaar maar wel met veel liefde, enthousiasme en een paar aanstekelijke tunes, waarvan 'Only Irie Vibes', de titeltrack van het album, al schuchter werd meegezongen.

Black Star had een paar leuke dub plates bij maar Soul Stereo pakte uit met big tunes op klassieke riddims van Barrington Levy, Sugar Minott, Jimmy & Tarrus Riley en Buju Banton. Fatta weet hoe hij een feestje op gang moet trekken.

Uitsluitend klassiekers ook in de set van Johnny Osbourne. Heerlijk om al die tunes eens te horen met de originele riddims (Studio One, King Jammy, Junjo Lawes...), perfect gemixt, met de juiste rewinds, accentjes en effectjes. Met Osbourne binnen handbereik, strak en krachtig zingend, hit after hit. En voor mij allemaal meezingers, nummers uit een tijd waarin elke tekst nog een openbaring was (de briljante foundation tune 'Purify Your Heart', het Studio One anthem 'Truths And Rights'), of gewoon een origineel woordspel ('Ice Cream Love', de ultieme rub-a-dub version van de He prayed-riddim, of de Sleng teng scorcher 'Buddy Bye Bye'.) 'Folly Ranking', met een riddim die mijn hart na 35 jaar nog altijd een sprongetje doet maken van vreugde, ging naadloos over in 'Jah No Partial', de remake die Osbourne maakte van zijn 'Mr. Marshall' in samenwerking met Major Lazer.

Het was nog maar half twaalf toen Johnny Osbourne afscheid nam, 'Farewell, Goodbye' zingend (Sound of Music) op de Real Rock-riddim, anderhalf uur nadat Fatta zijn eerste tune had opgezet. Het was een van de doorslaggevende redenen om naar Amsterdam te komen, reggae mag ook wel eens voor middernacht. Bijkomend voordeel van Sugar Factory: een ruime, luchtige rookruimte waar de muziek van beneden uitstekend klinkt. Voor herhaling vatbaar dus, ook al zijn er weinig zangers die ons op een doordeweekse dag helemaal naar Amsterdam kunnen lokken.

Foto's: © World A Reggae - Creatah