
Lag het aan het warme weer, had de blokperiode ermee te maken of hebben Meta & The Cornerstones gewoon nog niet genoeg naam gemaakt in onze contreien? Feit is dat we een week na het Rototom & Friends debacle in Petrol opnieuw geconfronteerd werden met een vrij lege zaal.
We zijn dus in De Roma voor Meta & The Cornerstones, maar meer dan een honderdtal geïnteresseerden lijken er op deze vrijdag de dertiende (!) niet op te dagen. Meta Dia laat het echter niet aan zijn hart komen, en na een stevig rock-getinte intro van zijn band The Cornerstones, vliegt hij er meteen in met 'Valley Of Roses'.
Alweer blijkt dat we de "typische" Roma-sound - mono geluid als je iets te ver links of rechts in de zaal plaatsneemt, vocalen die verzanden in een onverstaanbare woordenbrij - er weer moeten bij nemen.
Het volgende nummer dat op onze herkenning kan rekenen is 'Roaring Lions', en voor het daaropvolgende 'Cornerstone' gespt Meta ook zelf zijn gitaar om. We krijgen nog 'Loneliest People', maar voor een eerste hoogtepunt zorgt de Senegalese zanger met 'Silence Of The Moon'. Dat vloeit in De Roma naadloos over in 'Tijahni' en opnieuw krijgen we die stevige rocksound geserveerd.
Meta haalt het tempo iets naar beneden voor 'Hira', het titel van zijn derde album dat ergens later dit jaar moet verschijnen, met als enige minpunt een fluit die blijkbaar uit het keyboard van toetsenist Faisal moet komen. Met 'Bahia' krijgen we eindelijk een lekker stukje afro-reggae; dit had net zo goed Alpha Blondy kunnen zijn. En de vergelijkingen houden daar niet op, want 'Zion Stereo' doet stilistisch dan weer aan Bob Marley & The Wailers denken.
'Somewhere In Africa' klinkt ons dan weer net iets te poppy in de oren. Het nummer wordt in De Roma onderbroken voor een vrij lange redevoering waarin Meta het publiek duidelijk probeert te maken dat het allemaal om peace, love en unity zou moeten gaan. Tijdens datzelfde nummer krijgt Meta plots het gezelschap van een "fan" die een stukje wil meezingen. Nu dreigen dat soort dingen wel eens faliekant uit te pakken (er schiet ons een ondertussen wereldberoemd fragment met een overmoedige fan van Beyonce voor de geest), maar dat blijkt deze keer reuzegoed mee te vallen. Het blijkt dan ook te gaan om Zakaria Bocoum aka. Fouta Flow, een artiest uit het Brusselse.
Niet lang daarna verdwijnt Meta een eerste keer van het podium. Het publiek heeft echter nog enkele van zijn hits tegoed en in de bisronde krijgen we dan ook nog onder andere 'Bound To Glory', dat als duet met Damian Marley terug te vinden was op 'Acient Power'. Echt afsluiten doet Meta met - hoe kan het ook anders - 'Senegal', een stomende ode aan zijn geboorteland.
Het was de eerste keer dat wij Meta & The Cornerstones aan het werk zagen en ondanks het wat mindere geluid waren wij toch onder de indruk van 's mans kwaliteiten. Herkansen kan op het Afro C Festival in Bredene op zaterdag 13 augustus!

Lag samen met Jah Shakespear aan de basis van Reggae.be; eerst als recensent en interviewer, en vanaf eind 2014 ook als hoofdredacteur. Verdeelt zijn tijd tussen zijn twee passies: muziek en Haile Selassie.
May 14, 2016