International Dub Gathering: zonnige groetjes uit Barcelona

Geen sounds of deejays uit ons land op het programma, maar op vrijdag weerklonk wel al gauw een dubplate van 'Rasta We Rasta' (live gezongen door Danny Red, naast de alomtegenwoordige Rootsman op saxofoon), met een vermelding voor Youths & Truths, het Belgische label waarop deze succesvolle productie van Forward Fever in 2014 verscheen. Meer creaties van Dello en co kregen we op zondag te horen bij Indica Dubs, die verschillende van hun samenwerkingen - onder meer met Danman - op het publiek losliet, maar verder alweer geen al te grootse indruk naliet.

De eerste avond genoten onze landgenoten het meest van de Spaanse Equal Brothers in het Hortidub Lab, terwijl Mackie Banton, Ras Biblical, Fikir Amlak en General Levy de Main Area onveilig maakten. Voor ondergetekende begon het festival pas op zaterdag aan The Lake, met zowat de enige Jamaicaanse afvaardiging op de affiche, Sons of Dub, die ons met 'Victory' van Dubkasm meteen welkom heetten. Jingles en dubplates (van onder meer Max Romeo en Daweh Congo) vlogen ons om de oren, maar hun 100 & Rockers session - of hoe ze de roots en dub revival ina Yard dezer dagen graag benoemen - was al bij al wat rommelig, of was de bende van Jah Bami iets te high van de inheemse wiet?

Het soundsystem werd hier voorzien door Legal Shot uit Frankrijk, dat zelf ook een puike set neerzette, en - net als op Rototom - eveneens de eet- en drankstand uitbaatte aan de overkant van het zwembad, onder de vlag van Black Temple, waar we heerlijke Ty-punch dronken en lekker Creools eten op ons bord kregen. "This must be one of the wickedest set-ups we ever played!", en dat konden we alleen maar beamen, in dit surrealistische decor van poeltjes, palmbomen en glijbanen. Wel jammer dat er nog niet kon gezwommen worden (wij doken dan maar even in de Middellandse Zee) en dat de picknickbanken grotendeels afgebakend waren. Er mocht ook geen water mee naar binnen, laat staan andere dranken of eten...

Met een dubplate van YT's 'Wicked Act' deed Jah Version uit Portugal, spelend op Arise soundsystem, ons terugdenken aan de recente gebeurtenissen in Brussel, een nummer dat destijds opgenomen werd na de aanslagen in de metro van Londen, maar opnieuw brandend actueel is. Ook Channel One vestigde daags nadien de aandacht op de terreurdaden in Brussel en Parijs, maar evengoed op de oorlogen in Nigeria en Syrië.

Legal Shot pakte op zaterdag uit met een geslaagde relick van Johnny Clarke's 'None Shall Escape The Judgement', een voorsmaakje van wat later die avond nog zou volgen, en ook hier maakte Rootsman uit Nederland zijn opwachting. "What's your name again?" Ze zullen het nu wel geweten hebben! Vervolgens gooiden ze het over een andere boeg, in a digital style (hun handelsmerk), met de ene straffe special na de andere, van Buju Banton tot Daddy Freddy, ooit de snelste MC ter wereld. "When I say Legal, you say Shot!" Op zondag kregen ze ook het bezoek van de Spaanse Ponchita, en hoorden we Echo Minott en Solo Banton in a combination: "…soon to be released on the Legal Shot label!"

"Straight from University of Dub!", de dag voordien in Londen, opende Aba-Shanti met 'Steppin' Up' van de eigen Falasha Recordings: "The calm before the storm!" Hij chantte er meteen op los, met flarden van 'Jah Golden Throne' (een postuum eerbetoon aan Peter Broggs) en wist ons wederom te bekoren met een set vol herwerkte roots classics als 'Vibrate On' (Lee Perry) en 'Satta Massagana' (Abyssinians).

Een gezondheidswandeling bracht ons naar de Casa Paco, waar vier micro's klaar stonden voor een opmerkelijke showcase van Dodosound en The Mouse Hunters, met live sax (bariton en tenor), trompet en dwarsfluit. Na enkele eigentijdse interpretaties van klassieke riddims trok zangeres Iseo alle aandacht naar zich toe met haar catchy lyrics en dito flow. Duidelijk reeds een lokale ster en voor ons zonder twijfel de verrassing van International Dub Gathering!

Binnen in de Main Area (een in beton opgetrokken circusarena) werden ondertussen alle registers opengetrokken door O.B.F. en Iration Steppas, the spiritual steppin' warriors, playing dubz in a year 3000 style. Snoeiharde steppers dus, die overigens heel wat navolging krijgen onder de jonge producers en fans, maar gelukkig even plaatsmaakten voor een passage van Johnny Clarke, die ons deed smullen van nummers als 'African Roots' en 'Roots, Natty Congo' (komende zaterdag met live band in de Brusselse VK).

Na de dagelijkse introductie door Legal Shot, zorgde de ervaren Mikey Dread van Channel One op zondag voor een ware stijlbreuk (en een duidelijk statement) door te beginnen met 'Caution' van Bob Marley, nooit eerder gehoord op soundsystem. Met nog enkele onvervalste klassiekers die ons het meezingen ontlokten, met name 'A True' van Dennis Brown en 'Declaration Of Rights' van Abyssinians, probeerde hij The Lake wakker te schudden, maar drie dagen Dub Gathering eisten reeds hun tol. Geleidelijk aan wist Ras Kayleb het publiek wel mee te nemen in zijn gekende stijl, een boodschap verkondigend van peace, love and unity, over de heerlijke producties van Channel One, voor ons veruit de beste sessie van het weekend.

Blackboard Jungle uit Parijs tekende present voor de slotavond, geruggesteund door de rijmelarijen van Danny Red en Nish Wadada, de Rotterdamse met Kaapverdische roots, en geen onbekende in ons land. "We are all refugees in this time!", zong ze: "…searching for freedom!" Een krachtige vrouwenstem tussen al dat mannelijk geweld! Danny Red bracht op zijn beurt de menigte in vervoering met 'Be Grateful' en 'Jahoviah'. "Roots is not only for the warmup!", leidde selector Nico het welgekomen 'Rise & Shine' van Bunny Wailer in, maar het roots-hoofdstuk was echter van korte duur, en werd meteen gevolgd door een goed onthaalde remake van Sista Rasheeda's 'Hail Him' en tot slot een zoveelste vorm van 'Kunta Kinte'.

Jah Shaka stak daarna traditiegetrouw van wal met een drieluik Bob Marley ('Rastaman Chant', de ska versie van 'One Love' en 'Exodus', met Sandeeno op dezelfde riddim) en 'Praise Ye Jah' van Sizzla, waarna hij de originele 10inch van 'Jahoviah' speelde, onder het goedkeurend oog van Danny Red, die deze keer niet uitgenodigd werd om zijn hit mee te zingen. Het was de Zulu Warrior zelf die al vroeg door de micro brulde en het publiek op sleeptouw nam met de passende woorden: "Rally 'round Jah red, gold and green."

We namen nog even een kijkje in het Hortidub Lab, waar Maasai Warrior - met een overijverige MC - een poging deed om onze trommelvliezen aan gort te beuken, maar dat lieten we niet zomaar gebeuren. Een gratis pendelbus bracht ons veilig terug naar Camping Barcelona, van waaruit we onze reis door Spanje verderzetten. Jah Guidance.