Johnny Osbourne, Omar Perry en Homegrown Band zorgen voor het concert van het jaar in VK

Als wij rond de klok van negen in de Vaartkapoen arriveren is Omar Perry al volop aan zijn set bezig. De opkomst is ronduit bedroevend te noem en is waarschijnlijk een combinatie van de recente gebeurtenissen in Brussel en Molenbeek in het bijzonder en de talrijke reggae- en dubevenementen die vandaag samenvallen. De eerste tune die we herkennen is 'Love Inna Mi Heart', in 2011 opgenomen over de Words Of My Mouth riddim van het Franse producersduo Bost & Bim. Omar houdt er het tempo in en vervolgt meteen met 'Nah Go A Jail Fi Ganja' uit zijn eerder dit jaar verschenen 'Be Cool' album en ook 'Blaze This Ya Fire' komt uit datzelfde 'Be Cool'. Daarna krijgen we 'Redder Than Red', dat we ons nog herinneren van Perry's debuutalbum 'Man Free'. De Homegrown Band speelt strakker dan strak en dat zal de rest van de avond niet meer veranderen. Deze Franse band onder leiding van Guillaume 'Stepper' Briard mag zich met recht en rede de trots van de Franse reggaescene noemen.

Omar vervolgt met 'Spiritually', een track uit het in 2009 op Makasound verschenen 'Can't Stop Us', destijds opgenomen met de Homegrown Band en wat ondergetekende betreft nog steeds het beste album van Perry tot nog toe. Dan is het opnieuw naar 'Be Cool' voor 'Praises To The Father' en titelnummer 'Be Cool In This Time'. Perry schakelt even een versnelling hoger voor een ska-nummer dat wij niet meteen konden thuisbrengen en waarvoor hij het gewillige VK-publiek een heuse workout geeft. Omar verdwijnt even van het podium, maar verschijnt even later opnieuw om ons nog twee tracks uit 'Can't Stop Us' voor te schotelen: eerst krijgen we 'Save The Earth', een version over Max Romeo's 'Chase The Devil', waarvan we dankzij een handig sampletje in VK ook een stukje te horen krijgen, en echt afsluiten doet Perry met 'Ghostmaker' over de riddim van Israel's Vibration's 'Universal Father'. Omar Perry zet in VK zeker geen slechte prestatie neer, maar iedereen staat natuurlijk vol ongeduld te wachten op "the main event": veteran Johnny Osbourne!

Die vliegt er meteen in met 'Rock It Tonight', de eerste van een reeks hits over klassieke riddims die niet zal eindigen voor het einde van het concert. Een greep uit de setlist: 'Murderer' (Heavenless riddim), 'What A La La' (Stalag riddim), 'Little Soundboy/Pretty Blue Eyes' (Far East riddim), 'Ice Cream Love' (He Prayed riddim), 'On The Right Track' (I Need You riddim)… Wij zagen Johnny Osbourne al eerder aan het werk op Reggae Geel, maar dat optreden verbleekt bij de prestatie die Osbourne hier vanavond geruggensteund door de Homegrown Band neerzet. Net als toen in Geel geniet ondergetekende het meest van conscious tracks als 'Jah Promise' en natuurlijk 'Truths And Rights' uit Johnny periode bij Studio One; nummers die hij steeds weer met zoveel liefde en overtuiging brengt dat de tranen ons steeds weer in de ogen schieten. Geen Studio One, maar minstens even sterk is 'Can't Leave Us Alone' (Boxing/Solomon riddim) dat in VK uitmondt in een heerlijke deejay-version. Johnny weet van geen ophouden en vuurt achtereenvolgens ook nog 'Folly Ranking', 'Water Pumping' en 'Purify Your Heart' op het gewillige VK publiek af. Kers op de taart is afsluiter 'Budy Bye' waarna Johnny van het podium verdwijnt. Het ondertussen in extase verkerende publiek heeft er natuurlijk nog lang niet genoeg van en dus krijgen we nog twee bisnummers geserveerd waarvoor ook Omar Perry terug het podium wordt opgevraagd. Johnny zet in met 'No Ice Cream Sound' (Real Rock riddim) dat Omar Perry laat uitmonden in 'Gimme The Weed' terwijl de meester zelve ondertussen wat handen schud en platen signeert. Dan krijgen we nog 'Chopper' en dan is het echt voorbij en met een flard 'So Long, Farewell' uit 'The Sound Of Music' stapt de veteraan het podium af. Dat de afwezigen deze keer vanwege een waaier aan redenen ongelijk hadden hoeft geen betoog. Wij zagen afgelopen zaterdag het sterkste reggaeconcert van het afgelopen jaar. No discussion!