Alweer hoog bezoek op Dub Revolution in Brugge, met de komst van het Engelse Channel One, dat met een meesterlijke sessie de angst en het negativisme rond de aanslagen in Parijs helemaal de kop indrukte. De warm-up werd gewoontegetrouw verzorgd door medeorganisator Forward Fever, afwisselend met Indica Dubz uit Londen, en dat stond natuurlijk volledig in het teken van hun recente studiosamenwerking. Daarbij was ook opvallend veel aandacht voor (oud én nieuw) vocaal talent.
Zo werd Indica geflankeerd door de jonge zangeres Shelly Ravid en de alomtegenwoordige Missing Link; bij Forward Fever waren naast de vaste waarden (Ras Cloud, Ion One en Saimn-I) ook twee jonge dames van de partij die luisteren naar de namen Lee Sah en Tinie Bop. Samen zongen ze enkele nummers die ze opnamen met Forward Fever, dat zich steeds meer toelegt op producties van eigen makelij, alsook in combinatie met andere studio engineers, zoals Indica Dubz. Deze vruchtbare samenwerking resulteerde reeds in enkele releases op het label van Indica Dubz, met als voorlopig orgelpunt het onlangs verschenen 'Let Jah' van Earl Sixteen en het eerder dit jaar uitgebrachte 'Righteous Man' met de stem van Danman. Deze mochten zaterdag natuurlijk niet ontbreken, en volgens Dello zit er nog heel wat in de pijplijn! Het was naar onze mening echter wat vroeg op de avond voor de digitale, ietwat zoutloze dubtracks van Indica Dubz, en we rouwden er dan ook niet om dat Channel One rond enen voor een heuse stijlbreuk tekende.
Nadat hij zijn appreciatie uitsprak voor Indica Dubz (Forward Fever verdiende hier ook wel een vermelding) stak selector en operator Mikey Dread van wal met Bob Marley's 'African Herbsman', gevolgd door 'Let's go to Zion' van Winston Francis, een duidelijk statement. Hij vroeg ons even stil te staan bij de vele slachtoffers van aanslagen en oorlogen overal ter wereld, ook in Syrië, Afrika en Beiroet, niet alleen in Frankrijk. Alsof er een nieuwe dance begonnen was, schudde Mikey Dread de Magdalenazaal wakker met nog een resem reggae classics pur sang: 'Tenement Yard' (Jacob Miller), 'Children Of Selassie' (Morgan Heritage), 'War In The City' (Bob Andy), 'Mr. Bossman' (Cultural Roots), 'Jahoviah' (Twinkle Brothers)... Na enkele nummers nam Ras Kayleb de micro van hem over en omschreef meteen treffend de sfeer in de zaal: "Hot like a melting pot!" Vanaf dan waren zijn herkenbare rijmelarijen niet meer weg te denken op de riddims van Channel One, al was hij erg moeilijk verstaanbaar; het Funktion One van Soundsystem.be hoorden we in het verleden toch al beter klinken. Ook hij vestigde de aandacht op de situatie in Parijs, een hoopvolle boodschap verkondigend van liefde, respect en unity, zo kenmerkend voor de rastafari-beweging en het enige antwoord op alle haat en geweld in de wereld. "Dreader than dread!" Zoals het een echte UK sound betaamt, evolueerde hun set "in a dubplate style" richting stevige steppers, weliswaar warm en organisch klinkend, opgesmukt met de nodige geluidseffecten, pull ups en bass drops, waarmee ze de dansende menigte naar hogere sferen voerden. Met enkele schijnbaar eindeloze versies van I David's 'Shaka Zulu' (Roots Youths Productions) werd het publiek huiswaarts gestuurd, schreeuwend om meer, maar hoe dan ook voldaan, na de bevredigende, uplifting sessie van Channel One, dat andermaal bewees waarom ze na al die jaren nog steeds één van de meest toonaangevende sound systems ter wereld zijn.
We werden alvast ook warm gemaakt voor de volgende editie van Dub Revolution: 27/2/2016. Save the date!
Foto's: © Zendeghi
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
