Volle Petrol voor Queen Ifrica & Tony Rebel (+ Tanya Stephens)

Het is iets na elven als het gordijn midden in de zaal eindelijk opengaat en Queen Ifrica haar opwachting maakt op het podium. Ifrica opent met 'Make You Rock', een nummer uit 2014 over de door Silly Walks geproduceerde Clock Tower riddim, maar het vuur komt er pas echt in bij het daarop volgende 'Pot Still Haffi Bubble' (Pursue riddim). Energie voor twee dat wel, maar Ifrica toont zich niet altijd even toonvast. We krijgen nog 'Essence Of My Life' over Burning Spear's 'Marcus Garvey' en 'What Is Life' uit haar 'Fyah Muma' album. Het vluchtelingenthema is ondertussen al een steeds weerkerende topic tijdens reggaeconcerten en ook Queen Ifrica snijdt het onderwerp even aan waarbij ze het reggaepubliek omschrijft als: "…many colors united under one umbrella of music…" om vervolgens het geweldige 'Times Like These' in te zetten. Volgens Ifrica is Europa nog steeds de beste plaats om een goede ganja tune te brengen al kan ze duidelijk haar vreugde ook niet op over de recente decriminalisering van het groene kruid in Jamaica. Tijd voor 'Coconut Shell' dus!

Ifrica is zich duidelijk ook maar al te goed bewust van het feit dat haar laatste album ('Montego Bay', VP Records) alweer van 2009 dateert, maar ze belooft dat er tegen de zomer van volgend jaar een nieuwe langspeler zal aankomen en als voorsmaakje trakteert ze ons in Petrol alvast op 'Medical Marijuana'. Met 'Protect And Serve', een nummer over het politiegeweld in Jamaica gaat het dak er in Petrol voor de eerste keer echt af. Dan volgt 'Below The Waist' en met 'Lioness Is On The Rise' ontploft de zaal een tweede keer. We krijgen nog 'Lengthen My Days' en na iets meer dan een uur rond Ifrica dan af met 'Genocide', een knaller over de Roots Tonic riddim. Reggaeholland promotor Frans Chuck.D Pinas probeert haar nog even terug het podium op te krijgen, maar uiteindelijk blijkt het toch tijd voor Tony Rebel.

Rebel opent met 'Pretenders Paradise' dat hij in Petrol laat uitmonden in Bob Dylan's 'Knockin' On Heaven's Door'. Dan volgt klassieker 'Jah Will Never Let Us Down'. Iemand heeft Rebel blijkbaar ingefluisterd dat Joseph Hill in Petrol destijds zijn laatste concert gaf en dus krijgen we met 'See Dem A Come' een kort eerbetoon aan Culture. Tony Rebel is zo een van die artiesten die de hits letterlijk aaneen kan rijgen en in Petrol toont hij zich dan ook een ware hitmachine. In snel tempo volgen 'Fire', Tony's versie over de Baltimore riddim, en 'Sweet Aroma' (Superior riddim) elkaar op, maar met 'Jah Is Always There', een version over de Every Knee Shall Bow riddim kondigt Tony dan eindelijk ook een splinternieuw nummer aan. En dan zijn we opnieuw vertrokken met de hit-trein. Rebel neemt ons even wat verder mee terug in de tijd, meer bepaald zijn periode bij Penthouse Records. Eerst aan de beurt is 'Teach The Children' (Death In The Arena riddim) en met 'Sweet Jamaica', een nummer dat hij zelf omschrijft als: "…Jamaica's unofficial national anthem…" gaat het dak van Petrol er helemaal af! Maar Rebel weet nog lang niet van stoppen en blijft vrolijk door denderen. We krijgen nog 'Christian Soldiers', destijds een duet met Garnet Silk, 'It Can't Work', 'One Day' om weer te exploderen met 'Fresh Vegetable' dat in Petrol naadloos overgaat in Inner Circle's 'Sweat (A La La Long)'. Voor 'Chatty Chatty' vraagt Tony dan Ryan, tourmanager en promotor, maar ook zelf zanger, om hem op het podium te vergezellen. 

Tegen het einde van Rebel's set wordt gewoon ademen in Petrol echter stilaan onmogelijk; de toxische dampen die in de zaal moeten doorgaan voor lucht zijn deze keer voor ondergetekende echt niet meer te harden en we trekken ons dan ook terug aan de uitgang om toch nog wat zuurstof binnen te krijgen. U zult ons hier geen groot betoog voor het rookverbod horen houden, maar de situatie in Petrol is er wat ondergetekende betreft echt wel over! We horen - want zien is er vanuit die positie natuurlijk niet meer bij- nog een versie van 'Soul Rebel' en met knallers als 'Know Jah' en 'Jah Is By My Side' werkt Rebel vakkundig naar een apotheose. Rond half twee verdwijnt Tony Rebel van het podium, maar het publiek wil meer en samen met Queen Ifrica volgt nog 'Forever Loving Jah' als ultieme toegift. Wij verwachten dan Tanya Stephens op het podium, maar die treedt blijkbaar op sound op en daar besluiten wij dan ook niet meer op te wachten (wat meteen ook verklaart waarom we haar naam in de titel tussen haakjes hebben weergegeven).