Zes jaar na zijn eerst passage in België deed de populaire dancehallartiest Konshens eindelijk nog eens ons land aan. De voorbije jaren stuurde hij hit na hit de wereld in maar we konden hem nu pas opnieuw live aan het werk zien. De verwachtingen lagen hoog, maar ze werden niet allemaal ingelost. Geen fantastische show, ook verre van slecht, maar in vergelijking met de andere concerten die we recent zagen bleef Konshens in de middelmaat steken. Gelukkig trakteerde onze eigen High Grade Sound zowel voor als na de show op een heerlijke set, wat toch weer voor een mooi totaalpakket en een hele leuke avond zorgde.
Het was Mystic Breeze Collective, een soundsystem die ondertussen niet meer bestaat, die Konshens in 2009 naar de Spiegeltent in Antwerpen bracht, toen nog onder de naam Sojah, samen met zijn broer Delus. Hij had toen net met Tarrus Riley de monsterhit 'Good Girl Gone Bad' uitgebracht en was de nieuwste revelatie in de dancehall. Ik hoorde verschillende mensen verwijzen naar het optreden waarbij Konshens in het publiek stond en ontelbare versies van zijn hit bracht. Zijn nummers waren toen vooral een mix van reggae, dancehall en soms wat hiphop, terwijl hij zich de laatste jaren toch vooral op dancehall lijkt te concentreren.
De gezellige sfeer in de tent en het aanstekelijke enthousiasme van de broers zorgde toen voor een onvergetelijke show. Anno 2015 komt Konshens met band, blijft zijn broer thuis en is hij een geroutineerd entertainer. Na de warm-up van High Grade, waarbij de sfeer al top was, verschenen tijdens de intro van de band de jonge vrouwen van de Antwerpse danscrew Rebel-Lion op het podium om het publiek te trakteren op een korte choreografie. Het viel trouwens op hoeveel vrouwen er in de zaal stonden, een recente evolutie in reggae en dancehall.
Konshens kwam op met zijn recente hit 'We No Worry Bout Them', normaal samen met Romain Virgo. Dit was het startteken voor een hele resem dancehalltunes waaronder 'From Mi Born', 'Gyal Sidung' en 'Good Girl Gone Bad', de hit waar we in 2009 helemaal van uit ons dak gingen. In tegenstelling tot de versie die Tarrus Riley brengt met zijn band onder begeleiding van Dean Fraser klonk Konshens versie in Petrol echter wel heel erg mager. De sfeer zat er goed in bij het publiek, maar mijn gezelschap en ik vonden de strakke, snelle en harde uitvoeringen toch iets te weinig melodieus, terwijl dancehall ook zo kan zijn. Konshens zong niet al zijn teksten in dit deel en dat vond ik toch wel jammer. Hij heeft veel sterke tunes, maar die klonken spijtig genoeg allemaal een beetje hetzelfde en soms herkende ik het origineel pas na een paar zinnen tekst. Het was feest in Petrol, maar de zaal stond pas op z'n kop toen Konshens zijn hit 'Gyal A Bubble' uitrekte over de populaire Bumaye-riddim van Busy Signal. Aansluitend kregen we ook 'Pull Up To Mi Bumper' te horen, waarvoor de band aan de kant werd gezet voor een DJ (wat elders nog gebeurde in de show, wat ons betreft een beetje een rare keuze) om de versie te spelen met zangeres J. Capri. Die laatste was er niet bij in ons land, maar de tune was wel het keerpunt in de show.
Zong Konshens tijdens de harde versies niet alles van zijn teksten, dan toonde hij zich in het tweede deel, dat ik persoonlijk veel beter vond, een echte zanger. Met 'Couple Up', 'Buss A Blank', 'Winner', 'Konshens Represent', 'Pop In My Headphones', 'So Mi Tan' en enkele nummers van Sojah kregen we ineens een hele andere, warmere en melodieuze kant van de artiest en de band te zien. Rare keuze ook om de tunes in deze volgorde te brengen, we zijn het omgekeerde gewoon en misten toch een zeker opbouw in de show. Met 'Do Sum'n', een nummer dat hier nog steeds populair is in de dancehall, kreeg Konshens op het einde terug heel het publiek op z'n hand. Als bisnummer koos hij tot mijn grote plezier voor 'The Realest Song', één van mijn favoriete Konshens-tunes inclusief bewuste lyric. "Keep badmind outta mi heart, keep negative outta mi thoughts…", mooie boodschap om je publiek mee achter te laten, als was dat "achterlaten" relatief, want niemand vond het erg dat High Grade ook na de show opnieuw achter de DJ-booth kroop. Ze bouwden een gigantisch feest met een mooie combinatie van oude en nieuwe nummers, strak en snel aan elkaar gemixt door J en mooi aan elkaar gepraat door de jarige MC Kinja. Misschien was die tijd normaal voor TLP bedoeld, de man werd aangekondigd, maar gezien hebben we hem niet.
Later speelden ook nog Tommy Milfnikka en Deejay Drigao, maar die zagen we niet meer aan het werk. Al bij al was het een dancehallnight vol vibes, maar de live show kon niet helemaal tippen aan de recente concerten die we zagen van artiesten als Kabaka Pyramid of Protoje, waar toch duidelijk meer werk en oefening ingestoken is. En de show in de Spiegeltent, die blijft voor mij legendarisch, al kunnen daar ook louter nostalgische gevoelens spelen.
Foto's: © Rick De Blick
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
