Twee voor de prijs van één met Tiken Jah Fakoly en Twinkle Brothers op het Festival des Libertés/Vrijheidsfestival

Ook dit jaar was het Théâtre National weer uitverkocht voor het slotconcert van het jaarlijkse Festival des Libertés/Vrijheidsfestival en het was dan ook meteen drummen voor een plaatsje. In juli zagen wij Tiken Jah Fakoly nog aan het werk op Dour, maar ondertussen verscheen 's mans nieuwe album 'Racines' en waren we dus benieuwd hoe hij die nummers, op plaat veelal opgenomen in duet met artiesten als Jah9, Ken Boothe of Max Romeo, live zou brengen.

Het antwoord op die vraag kregen we al meteen bij de opening van de show, want Tiken zette zijn setlist in met een medley van tracks uit 'Racines'. In hoog tempo krijgen we flarden 'Police & Thieves', 'One Step Forward', 'Hills And Valleys', 'Fade Away' en 'Brigadier Sabari te horen. Tiken begint de laatste jaren meer en meer te focussen op een Engelstalig repertoire, maar wij horen hem toch nog steeds liever in het Frans of Ivoriaans en de twee volgende nummers, 'Tonton D'America' en 'Le Prix Du Paradis' vallen gelukkig in die laatste categorie. Dan volgt 'Human Thing'; op 'Dernier Appel' in het gezelschap van Nneka, maar live wordt die rol ingevuld door backing vocaliste Wendy die we later ook nog eens zullen terugzien voor 'Is It Because I'm Black'. Ook voor 'Too Much Confusion' uit datzelfde 'Dernier Appel' doet Tiken beroep op één van zijn bandleden; deze keer is het drummer Ludo 'Beelan Bull' N'Holle die mag invallen voor Patrice. We krijgen nog 'African' van Peter Tosh en dan verdwijnt Tiken een eerste keer in de coulissen.

Om toch zeker te zijn van een mooi plaatsje voor het concert van Twinkle Brothers, een gratis concert in de foyer van het Théâtre National, besluiten we de bisnummers van Tiken deze keer te laten voor wat ze zijn en zo missen we dan blijkbaar een magistrale afsluiter waarbij zowat de voltallige band van Tiken komt bijstaan op percussie!

Norman Grant wordt in Brussel bijgestaan door een keur aan veteranen uit de Engelse reggaescene (wij herkennen Black Steel op bas, Sista Caroline op keyboard, Drumtan Ward op drums en Derrick Johnson op gitaar) en opent met 'Me No You - You No Me', het titelnummer uit het gelijknamige album uit 1989. Dan volgt 'Faith Can Move Mountain' uit 'Burden Bearer' (Twinkle Music, 1983) en, enigszins verrassend,  'Lady', een cover van het gelijknamige nummer van Fela Kuti uit 'Glimmer Of Hope' (Twinkle Music, 2012)! Een eerste echt hoogtepunt in de show komt er met 'They Never Get Burned' meteen gevolgd door 'Free Africa'. Na klassiekers als 'I Don't Want To Be Lonely Anymore', 'Since I Threw The Comb Away' en het uptempo 'Go To Hell' ('New Songs For Jah', Twinkle Music, 1989), boort Norman het actuele vluchtelingenthema aan met 'Famine'. Na 'Jah Kingdom Come' krijgen we het minder bekende 'I'm No Robot' uit de compilatie 'The Age Of Reggae' (Twinkle Music, 1984) waarin Grant nog een flard van David Bowie's 'Space Oddity' smokkelt. Voor 'Someone Please Help Me', een upbeat ska-nummer, neemt Grant ons dan weer mee terug naar 1964 toen hij zelf amper 14 jaar oud was en dit nummer het debuut van de Twinkle Brothers inluidde. We krijgen nog het geweldige 'It's Only Rasta' en dan verdwijnt Norman van het podium.

Het publiek heeft er echter nog lang niet genoeg van en krijgt waarom het vraagt. Een ontketende Norman Grant verschijnt terug op het podium en brengt het Théâtre National in ware extase met een doorleefde versie van 'Get Behind Me Satan' ('The Youthful Warrior', Twinkle Music, 2004). Dan volgen nog 'Come We Go Party' en 'Breaking Down The Barriers' (obscure 12 inch uit 1987) en met het schitterende 'Rasta Pon Top', titelnummer uit hun gelijknamige debuutalbum uit 1975, zetten Twinkle Brothers een mooi orgelpunt achter wat alweer een memorabel reggaeavondje was. Hoedje af voor het Festival des Libertés/Vrijheidsfestival maar weer en tot in oktober van volgend jaar!

Foto's: © Visionz