Smile Antwerp Reggae Festival 2015: tweede keer goede keer!

Als wij rond de klok van vijven op het terrein aan het Noordkasteel arriveren zijn we nog net op tijd voor de set van het Engelse Shanty. We herkennen covers van 'You Don't Love Me (No No No)' (Dawn Penn) en 'The Raft' (Fat Freddy's Drop) en het eigen 'Strange Little Human', maar om de één of andere reden (slecht afgestelde of ontoereikende geluidsinstallatie?) verwordt zowat alles wat door de microfoons wordt gezegd tot een grotendeels onverstaanbare brei en dus houden wij het vroegtijdig voor bekeken. Het perfecte moment om de rest van het terrein eens te gaan verkennen.

Op de Irie Stage, een houten chalet/sound system in openlucht en wat ons betreft de gezelligste locatie op het festival, is Irie Nation net aan zijn set begonnen en ook Uhuru Sound weet het dubpubliek in de Love Stage tent wel te boeien, maar bij de andere podia is op dit uur nog weinig volk terug te vinden. Wat het versterken van de innerlijke mens betreft is de keuze op Smile toch enigszins beperkt, want naast de Jamaicaanse specialiteiten van Mama Suzie vinden we enkel een friet- en pannekoekenkraam terug. De keuze om vijf verschillende podia te plaatsen is een inhoudelijke en ideologische, dus daar gaan we het niet over hebben, maar de vraag blijft of het verstandig is om de programmatie op al die podia de hele dag continue te laten doorlopen.

Vooral in de namiddag en vooravond zorgde dit ervoor dat het Smile-publiek zo verspreid was dat groepen als Shanty en The One Droppers voor een haast lege tent moesten spelen en dat kan toch echt de bedoeling niet geweest zijn? Die laatste band kon ons trouwens wel bekoren. Het strak in het pak zittende Italiaanse septet bracht vooral covers - ondergetekende herkende onder andere 'King Of Kings' (Jimmy Cliff) en 'Help Me Make It Through The Night' (Kris Kristofferson) - in een stijl waarin rocksteady, ska, rock-'n-roll en rockabilly door elkaar liepen.

Opnieuw was daar echter dat abominabele geluid uit de microfoons en dus kozen we na een tijdje voor de set van Jah Shakespear in de Irie Stage. Die had voor de gelegenheid ook Tim Bangarang en MC Ras Feel meegebracht, maar voor de verrassing zorgde de Antwerpse deejay-veteraan Gabba Longsize. Voor de set van Rupelsoldaten is de concerttent eindelijk stevig gevuld. De Oost-Vlaamse band treedt hier vanavond voor de eerste keer met Asham Band op en dat willen de fans blijkbaar gezien hebben. Het publiek is meteen mee met het ondertussen bekende repertoire van de soldaten ('De Rupelsoldaat', 'De Harder Ze Komen', 'De Bevrijding'…), maar het kwartet is het duidelijk niet echt gewend om met een live band het podium te delen; voeg daar nog vlaggenzwaaiers, danseressen en confettikanonnen aan toe en je eindigt onvermijdelijk in semi-chaotische toestanden waarbij zelfs het keyboard van Wim Appels het even moet ontgelden.

Wij dachten dat de sets met Asham Band aan één stuk door zouden lopen, maar daar hebben we ons blijkbaar in misrekend. Tegen dat Raphael het podium opwandelt, is de concerttent dan ook alweer grotendeels leeggelopen. Wij zagen de Italiaans-Nigeriaanse zanger eerder dit jaar al in Kavka aan het werk, waar hij toen een korte showcase op sound gaf, maar ook met Asham Band blijkt Raphael stevig zijn mannetje te staan. Raphael en Asham deelden ondertussen al een aantal keer het podium en je voelt gewoon dat band en zanger elkaar feilloos aanvoelen. We krijgen onder andere 'Duppies Inna Dance', 'Cool Breeze' (over de My Conversation riddim) en een cover van 'Police In Helicopter', en hoewel de fans er lang moeten op wachten, krijgen ze als bisnummer alsnog 'Soundblaster', de absolute knaller uit Raphael's recente 'Mind Vs. Heart' album.

De set waar zowat iedereen ongetwijfeld op zat te wachten is die van Asham met veteraan Triston Palmer. Wij lopen de tent binnen tijdens 'If You Knew Baby' en horen vanaf dan eigenlijk alleen maar de ene (vergeten?) hit na de andere, waarbij Triston toch enigszins de lovers rock kaart lijkt uit te spelen. Passeren onder andere de revue: 'Run Around Woman', 'Joker Lover', 'You Would A Wrong' en 'Susan'. Voor 'Babylon' verwelkomt Triston Raphael terug op het podium. Het nummer blijkt de aanzet voor een reeks meer rootsgetinte nummers als daar zijn 'Peace And Love In The Ghetto', 'Time So Hard' en 'Rub A Dub Session'. De enige gedachte die ons bij het aanschouwen van deze hitmachine door het hoofd schiet is: "Hoe gaat Ziggi Recado hier in godsnaam nog over gaan?" Dan is het tijd om het over de ganja-boeg te gooien. Eerst krijgen we nog even Palmer's versie van Sugar Minott's 'Oh Mr. D.C.', een nummer, zo leert ons Jah Shakespear, waarvoor Triston destijds in Studio One nog de backing vocals leverde. Van zijn twee grootste hits, 'Joker Smoker' en 'Entertainment', maakt Triston zich naar onze mening iets te snel vanaf, al kunnen we ons dan ook weer zeer goed voorstellen dat je die nummers als artiest na al die jaren wel beu gezongen bent. 'Entertainment' wordt dan ook nog eens onderbroken want Triston wil even een ode brengen aan de aanwezige dames en we krijgen dan ook even een flard te horen van 'Save The Last Dance For Me', een smartlap die ooit vereeuwigd werd door The Drifters maar ondertussen al tientallen keren werd heropgenomen.

Engineer Yosa 'Lion' Verheyen had de concerten met Asham toch op zijn minst verstaanbaar gemaakt en met de set van Triston Palmer hadden wij zelfs geen problemen, maar als Ziggi Recado er met veel bombast aan begint krijgen we opnieuw die onverstaanbare microfoonbrei waar we eerder op de dag ook al last van hadden. We herkennen nog  'Rumours', 'Ganja Smoke (In The Air)', Ziggi's versie over de Joker Smoker riddim waarvoor hij Triston Palmer even terug het podium op vraagt, en de lovers tune 'Mary' (Longtime riddim), maar daarna houden wij het voor bekeken.  Smile lijdt duidelijk nog aan een aantal schoonheidsfoutjes (onvoldoende verlichting en parkeercapaciteit, iets te beperkt culinair aanbod…), maar als de organisatie daaruit bijleert en de weergoden het festival ook de komende jaren blijven toelachen, voorspellen wij dit Antwerpse reggaefeest nog een mooie toekomst. Keep on smiling!