De kans is klein dat deze naam bij u een belletje doet rinkelen. Misschien vraagt u zich zelfs af hoe een Jamaicaanse groep zich ooit de "homokerels" durfde noemen. Maar gay betekende in de sixties nog gewoon vrolijk, en Maurice Roberts heeft samen Delano Stewart en B.B. Seaton wel een paar mooie hoofdstukken geschreven in de geschiedenis van de reggae.
Het was half twee 's nachts toen The Gaylads in 2012 hun opwachting maakten op de openingsdag van het Garance Festival in Frankrijk. Jamaica herdacht een halve eeuw onafhankelijkheid en om dat te vieren, had de organisatie die dag een fijn gezelschap levende legendes bij elkaar gebracht: Jamaica All Stars, Sly & Robbie, Ernest Ranglin, I Threes, Bob Andy en Derrick Morgan. Alleen in de reggae kan zo'n topaffiche afgesloten worden door een obscure groep als The Gaylads. Maar wel een onvergetelijk uur muziek, pure, heldere rocksteady en ska, hemelse samenzang, hit after hit: de Four Tops-cover 'Stop Making Love', het zalige 'Joy In The Morning' (check de 12" op Studio One), het naïeve 'ABC Rocksteady', de onschuldige maar o zo ontroerende love songs 'Hard To Confess', 'Love Me With All Your Heart', 'Red Rose' en 'If You Don't Mind'. De eerste Afrika-tune ever die in Jamaica gemaakt is, het jagende 'Africa (We Want To Go)', zo diep in de nacht een fantastisch orgelpunt van een heerlijke avond.
Maurice Roberts (°1945) was de enige constante in de verschillende bezettingen van The Gaylads, het vocale trio dat mee het gezicht bepaalde van de rocksteady (1966-1968), met de plaat 'Soul Beat' op Studio One als chef d'oeuvre. B.B. Seaton kende vervolgens aanzienlijk meer succes als soloartiest en producer, terwijl Delano Stewart zijn beste werk maakte met producer Sonia Pottinger, alvorens te emigreren naar de States. Roberts bracht met The Gaylads nog één klassieke maar vergeten showcase-LP uit (zang + dub): 'Love And Understanding', een productie van Roy Cousins. De harmonieën uit de rocksteady bleken even goed te werken op roots- en rockers riddims. "Did he smoke? Only collieweed!", om de een of andere reden is het een van mijn favoriete zinnen uit de reggaegeschiedenis, uit het schitterende 'Peculiar Man'. Maurice Roberts doopte The Gaylads eind jaren 70 om tot The Psalms, een groep die enkele kleine hits scoorde, om dan het koortje van Bunny Wailer te worden. Wie hem de voorbije 25 jaar live heeft gezien, heeft ook Maurice Roberts gezien. B.B. Seaton en Maurice Roberts vormden samen met Randall Thaxter de meest recente bezetting van The Gaylads zoals ze in 2012 wellicht voor de eerste en laatste keer te zien waren op Europese bodem.
Maurice Roberts overleed op vrijdag 14 augustus, hij werd 70.
Foto: © Odile Meylan