Reggaebus 2015: the sky is the limit

Vrijdag

Tijdens een eerste verkenning van het terrein werd reeds overal duchtig gedubd en geblazen: Jah Lingwa op de sound van Chalice in de Open Air stage, Shiloh Ites op Gamma Sound in de Reservoir Dub tent en Imperial Sound Army met Dan I uit Italië in de grote zaal bij Blackboard Jungle. Maar wij kozen er toch voor om eerst even de Belgium Dub Arena te checken. Misschien niet veel, maar wel schoon volk hier, met MC Trooper uit Engeland en Black Marshall uit Jamaica aan de zijde van Kingstep uit Leuven en Freedom uit Lokeren.

Zij begonnen net aan een one-fi-one met 'Mash Down Rome' van Prince Alla, wat ons eraan herinnerde dat diezelfde Prince Alla op dat moment normaal gesproken te gast zou zijn bij Blackboard Jungle, maar hij bleek echter last minute vervangen door niemand minder dan Triston Palmer, later deze zomer ook te zien op het Smile Antwerp Reggae Festival. We wisten niet dat de man zich ook op dub uit de slag kon trekken, maar dat deed hij, in combinatie met Sista Daba, met veel overgave en présence. Op saxofoon ook een zekere Ras Divarius, met onder meer Satta Massagana, een riddim die het altijd doet. "Joker Smoker!", weerklonk het al snel, eerst ter inleiding van 'Rootsman Style' door Daba op de riddim van Abacush, maar zijn hit, op een aangepaste stepper, liet niet lang op zich wachten. Met 'Cuss Cuss' kregen we ook één originele track te horen uit de periode waarin Palmer furore maakte, en dat stemde de fans tevreden.

Een beetje een vreemde keuze om hier vervolgens (en voor Jah Shaka) Mungo's Hi Fi te programmeren, het Schotse producerduo dat dub vermengt met dancehall. Geen betere MC om hen te vervoegen dan de jonge Charlie P, en fijn om die klassiekers van op hun Scotch Bonnet label nog eens te horen ('ING' van Brother Culture op de gelijknamige riddim, in de mix met 'Did You Really Know' van Soom T en 'Herbalist' van Top Cat, alsook 'Gimme Gimme' van Kenny Knots), maar vanaf de dubplate van Daddy Freddy ging het voor ons een brug te ver.

Jah Shaka stak gewoontegetrouw van wal met 'Redemption Song', het sein om eerst nog even in de Reservoir Dub area te vertoeven, waar Dawa Hifi uit Frankrijk ons wel kon bekoren, met Rudy Roots van Dub fi Youth en ook even Wimmeke Flapstaart van JHL aan de mic. We hoorden Digitron uit Kroatië nog beginnen in a roots style (maar zo is het vermoedelijk niet gebleven) voor we Shaka opnieuw een kans gaven, en die stelde ons allerminst teleur. Ondergetekende liet zich vertellen dat de set erg gelijkaardig was aan die van vorige week op Geel, maar was alleszins verheugd dat de grootmeester al snel in zijn dubbox dook. Enkele cuts van Pablo Gad's 'Hard Times' zorgden zowat voor het enige rustpunt. Dat Shaka er zelf ook van genoot was duidelijk. Hij brulde en chantte erop los, met de gepaste danspassen en kronkelende armbewegingen, en dankte Jah, het publiek en het management uitgebreid en oprecht. Na zijn laatste dubplate, ergens rond drieën, staarde hij indringend in de richting van Blackboard Jungle en de Reggaebus organisatie, die na lang aarzelen gevolg gaven aan zijn smeekbede. Hij mocht nog een allerlaatste "guidance" tune op de (ondertussen uitgedunde) menigte loslaten, en die werd met open armen ontvangen...

Zaterdag

Zaterdag waren we al vroeg van de partij om die andere dubgoeroe, Aba Shanti-I, aan het werk te zien. Die speelde op de geluidsinstallatie van Young Veteran Hifi uit Keulen. Daarmee opende Reggaebus nu ook de deuren naar Duitsland. Het evenement wordt dan ook steeds internationaler, met dubfans uit gans Europa en zelfs Rusland die neerstrijken in Brussel voor dit tweedaags soundsystemfestival, haast uniek in zijn soort. Al krijgt het de laatste jaren steeds meer navolging, denk maar aan UNOD en Dub Camp. "Jah give I&I the sun!", verwees Aba naar de blakende zon, waarvoor wij af en toe toch gingen schuilen om elders een kijkje te nemen.

We waren wel op tijd terug voor het einde van zijn set, en met 'Who's Gonna Get Caught' van Vivian Jones, gevolgd door 'Ancient Blood', die hij naar eigen zeggen voor de eerste keer speelde, zette hij de Roots Corner in vuur en vlam. "Remember who play this one first!" "Ionyouth in session, Jahmbassor deya!", lokte Missing Link ons naar de Belgium Dub Arena; een mooi initiatief dat voor het tweede jaar op rij een platform bood voor de sounds uit eigen land, die er van drie tot negen konden roteren.

Selectors Jan en Kaya van respectievelijk Ionyouth en Jahmbassador kennen elkaar natuurlijk erg goed en bouwden hun selecties zorgvuldig op, om de drie nummers afwisselend, en naar het einde toe tune-fi-tune. Florence speelde bingi bij Ionyouth en bediende mee de sirenes, terwijl Kasper af en toe zijn zangtalent liet horen. Missing Link toastte het geheel netjes aan elkaar en rankte op de riddims, later bijgestaan door zijn good bredda Rudy Roots, die ook op een dub van Jahmbassador zijn duivels (lees: goden) ontbond. Kaya was ondertussen begonnen met een resem eigen producties, waaronder 'Glory To The King' van de Jamaicaan Isiah Mentor. Milo sprong en danste mee met Kaya om hun energie over te brengen op het publiek, maar dat was niet zo talrijk aanwezig en eerder en passant over het ganse weekend in de Belgen-arena. Het lijkt toch wat ondankbaar om in een kleine, donkere tent op halve kracht (4 scoops) te moeten spelen, terwijl er elders op dat moment ronkende namen uit het buitenland geprogrammeerd stonden.

Ook in the Roots Corner liep het na de sessie van Aba leeg voor de sets van Dub Conductor en Young Veteran Hi-Fi zelf. Laat dat misschien toch een signaal zijn voor de organisatie: is er geen overaanbod in hetzelfde genre? Reggaebus is nu eenmaal Tomorrowland niet. Een gezondheidswandeling bracht ons onder het open gebouw van de Open Air stage, waar we achtereenvolgens genoten van Manasseh, Gussie P en Moa Anbessa, die elk een puike set neerzetten op het solide sound system van het Franse Chalice, twee weken geleden nog te zien op Irie Vibes en in oktober te gast op de volgende Roots'n'Culture in Antwerpen. Hier heerste misschien wel de beste vibe van het weekend, terwijl de ondergaande zon onder het afdak door priemde. Gussie P, al jaren bevriend met Chalice, opende met 'Get Up, Stand Up' van Bob Marley, waarbij hij meteen de pre amp testte en het refrein a capella dropte, een gesmaakte truc die hij herhaalde bij 'Jah Is The Conqueror' van Linval Thompson en 'Politician' van Barry Brown, verwijzend naar de actuele politieke situaties in Afrika.

Zoals we van Gussie P mogen verwachten, bleef hij in de roots sfeer hangen met onder meer een Augustus Pablo, onder handen genomen door King Tubby, alsook 'Famine' van Junior Delgado uit 1978. "Strictly dubplate style!"  Van die laatste bracht hij een remake uit op zijn eigen label, maar het was wachten op een Earl Sixteen special voor de eerste herkenbare Sip A Cup van de avond. "Ik zou alle 15 versies kunnen spelen, maar dan zou ik jullie deze niet meer kunnen geven!" leidde Gussie zijn laatste nummer in, waarmee hij iedereen - zoals gevraagd - aan het dansen kreeg: 'Dance Africa' van Daweh Congo.

Ook Moa Anbessa begon daarna met een Bob Marley, maar wel meteen in een steppers versie: 'African Herbsman'. Erg militante producties hier, gesterkt door de vloeiende rijmelarijen van Prince David. Van hun Italiaanse label herkenden we onder meer het heerlijke 'Jah Jah Thank You' met de stem van Don Diego. De creaties van Keety Roots zijn in sterke mate bekend geworden door de airplay die ze genieten bij Aba Shanti-I, maar ook op zichzelf bleek hij een volleerd soundman te zijn die een volle tent probleemloos aan het dansen kreeg, al hadden we hem graag wat vaker live horen zingen. Word, Sound & Power van de zelfverzekerde Robert Tribulation maakte ondertussen de grote zaal onveilig, waarna Jah Tubby's alvast een voorsmaakje gaf van de strictly eighties/nineties dance die er volgende vrijdag zit aan te komen in Londen. Blackboard Jungle mocht traditiegetrouw het festival afsluiten en had Sr. Wilson (de Spaanse Saimn-I zeg maar) en Noel Ellis (zoon van) als gasten meegebracht. Die hadden we heel graag nog aan het werk gezien, maar een scherf van een Red Stripe flesje in de voet besliste daar helaas anders over...