.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Walk On The Moon (voorheen Waka) bestaat al 11 jaar, maar de groep uit het Waalse Ciney kwam pas in ons gezichtsveld op de Benelux Reggae Contest in april laatstleden. Daar verrasten ze vriend en vijand met een jazzy set: "rocksteady meets Fat Freddy's Drop, met gedurfde breaks en melodieën, jazzy solo's en arrangementen, en bovenal het bijzondere stemgeluid van Marie Gustin, ergens tussen Morcheeba, Lily Allen en Caro Emerald." De jury was unaniem: Walk On The Moon verdiende de overwinning, maar de stem van het publiek gaf de doorslag en die bepaalde dat Heights Meditation als eerste uit de bus kwam. Het is nog afwachten of die band straks een even sterk album kan uitbrengen als het debuut van Walk On The Moon.
'Escape' zou op de plaat van Rockamovya kunnen staan, het zijproject van Groundation. Na de punky intro bepaalt gitarist Stany Lecharlier de melancholische sfeer van het nummer, ondersteund door een compromisloze one drop riddim met veel fijne percussie. Dan worden we verleid door het jazzy stemgeluid van Marie Gustin, die haar Engels in de studio een stuk beter beheerst dan op het podium. Drie saxofoons, alt, tenor en bariton, en een vette Hammond nemen Marie mee naar een mooiere wereld, als een stairway to heaven. Check de hidden track voor een unplugged version.
'Wrong And Strong' versmelt folk met reggae, en Lily Allen met Sergent Garcia tot superieure popreggae. 'Don't Walk Away' is luchtige ska met feestelijke blazers. 'Sunny Day' zou zomaar een zomerhit kunnen zijn, als het op de playlists van de mainstreamzenders zou komen tenminste. Een even zonnig muziekje als de titel doet vermoeden, met zoete backing vocals en dromerige arrangementen voor blazers en toetsen. 'The Only One' schurkt tegen de camp, met die goedkope orgeltoetsen en overtrokken koortje, maar wordt gered door de lekker simpele baslijn en de sexy stem van Marie. Ook 'Dreamin' is een middelmatige song maar de de wahwah-gitaar klinkt wel als die van The Wailers en het orgeltje shuffelt vrolijk in het rond. Coole break ook, een seconde volledige stilte. In 'HappyLuciday' valt Marie Gustin dan toch even door de mand met de uitspraak van haar Engels maar dat lijkt in de euroreggae tegenwoordig geen bezwaar meer te zijn. De blazers gaan in deze tune met de pluimen gaan lopen, heerlijk vrij en melodieus. Maar ook Lecharlier en toetsenist Quentin Nguyen geven het nummer een bijzondere kleur.
'Complexion' maakt komaf met racistische vooroordelen. "Don't be afraid to walk amongst the dread/Cause your message fits their philosophy." Het is een subtiel uitgewerkte song die kleiner klinkt dan de grote boodschap die hij uitdraagt. In 'Straight To The Sky' (rude boy reggae met a twist of jazz) bevestigt Marie haar verlangen om weg te vliegen van hier, samen met haar geliefde natuurlijk. 'Fahrenheit 69' (gelijk aan 20° Celsius, als dat een verklaring kan zijn voor de titel) is een originele mashup van reggae en city blues, een beetje verwarrend maar dat geldt ook de smachtende tekst.
Een origineler en muzikaal meer verscheiden reggaealbum was in Beljam nog niet verschenen.
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Jun 29, 2015