King Johnny, superheld van de reggae

Deze King Johnny heeft volgens mij maar een klein duwtje nodig om een hype te worden (en meer dan dat), ook buiten de reggae. Welke andere Vlaamse artiest maakt zulke aanstekelijke deuntjes en grappige, herkenbare teksten? Wie anders durft zo onbeschroomd de superster zijn, een superheld zelfs, dan Johnny den Artiest? Waar vind je nog zo'n vrolijke sidekick als L'Etranjay met zijn zak vol kadootjes? Laat staan zo'n geweldige backing band als Asham, die niet alleen weet hoe de riddims moeten klinken maar ook gewillig (en vakkundig) meegaat in de live flow van de artiesten, naar oude Jamaicaanse gewoonte. Ik durf Radix stilaan tot de beste reggaedrummers en - bandleaders van de wereld rekenen. Voor de gelegenheid met Traveler Keys (Ziggi Recado en een dozijn andere groepen) op toetsen - Wim Appels was wel in de zaal maar kon door een ongeval niet spelen.

Ik ga u niet vervelen met de titels van alle 24 (!) riddims die Asham gespeeld heeft. De meeste staan trouwens mooi aangegeven op de cd-cover van 'Hartenkoning'. Ik volsta met de info dat we in het eerste deel overwegend Studio One ritmes hoorden, in het tweede, na een kostuumwissel (glittervesten met tijgermotief!), ska en dancehall. Tekst en muziek vielen het best samen in 'Tkost Zweet' (Swing Easy), 'Luchtmatras' (Napoleon Solo), 'Dochter Van De Slager' (True True True), 'Shoppen In Den Aldi' (Created By The Father, met Halve Neuro) en 'Jaloers' (een riddim van Asham en King Johnny zelf).

Het party animal in L'Etranjay deed iedereen meezingen op de melodie van 'Wear You To The Ball'. Cool ook om te zien en te horen hoe Halve Neuro en zijn Zologie (Nonkel Guy, LL Congé, Pol  Boetiek) 'Strange Things' aanpakten. Boetje Banten (aka. Raggamuffin' Whiteman) mocht even inbreken met zijn West-Vlaamse tune 'Ni Ondertiteln', op een riddim van Sensademus. Geen Slongs Dievanongs bij de Drama Queens (zij is intussen druk bezig zijn met haar eigen carrière) maar Barbara deed het samen met Soetkin minstens even goed, en sexy. "Mokt lawijt!" en "Smèt 'm, Asham!", veel Antwerpser kon de performance van King Johnny en L'Etranjay niet zijn. Veel grappiger ook niet, de kolder zat de flow van de show soms in de weg. Maar de Vlaamse muziekscene kan best wat humor en zelfrelativering gebruiken. Als die dan gebracht worden in vloeiende, straatwijze teksten, en begeleid door sprankelend gespeelde, klassieke reggaeritmes, voel ik mij een heel gelukkige man. Lang leve de Koning van het Vlaamse Reggaelied (en ook een beetje de Clement Peerens)!