
Nog niet zo lang geleden trad de Australische multi-instrumentalist Xavier Rudd, omringd door een half dozijn gitaren, drie yi?akis (didgeridoos), en een hoop traditionele drums, op als een indrukwekkend eenmansorkest, maar voor 'Nanna' heeft Rudd een heuse band rond zich verzameld die vanwege hun diverse herkomst (Australië, Zuid-Afrika, Samoa, Duitsland en Papoea-Nieuw-Guinea) The United Nations gedoopt werd.
'Nanna' is alweer Xavier's achtste langspeler en werd in de legendarische Tuff Gong Studios op Jamaica gemixt door Errol Brown. Hoewel Rudd in het verleden al sporadisch met reggae experimenteerde (de cover van Bob Marley's 'No Woman, No Cry' op 'Solace'), is 'Nanna' zijn eerste echte volwaardige reggaealbum. In zijn nummers, waarin hij het vaak heeft over in harmonie met de natuur leven of respect tonen voor inheemse bevolkingsgroepen, gaat Rudd wel af en toe wat de new age toer op ("One two three four, positively close the door, five six seven eight, spread your light radiate, I'm moving slowly, positive diligent, what other people think of you, is none of your business..." uit 'Struggle'), maar echt storend wordt dat nooit. Diegenen die zich mochten afvragen in welke taal zangeres Georgia Corawa zingt in titelnummer 'Nanna' kunnen we melden dat dat het Jandai is, een Australische taal die officieel al als dode taal te boek staat. Leuke release waarmee Xavier Rudd & The United Nations zichzelf ergens tussen Groundation en Soldiers Of Jah Army positioneren.

Lag samen met Jah Shakespear aan de basis van Reggae.be; eerst als recensent en interviewer, en vanaf eind 2014 ook als hoofdredacteur. Verdeelt zijn tijd tussen zijn twee passies: muziek en Haile Selassie.
Mar 27, 2015