MoodCollector - Such A Lovely Day (Eigen Beheer)

'Ska' is te beperkt om de sound van MoodCollector te omschrijven. De lekkere shuffle en vette blazers maken van het titelnummer oerdegelijke early reggae, een stijl die terugkeert in het afsluitende 'Blood Red', een donkere, relevante  song over zelfmoordterrorisme, het bloed dat in de journaals van het tv-scherm druipt en de aangrijpende beelden van een stervend Palestijns jongetje. Het is de beste tune van de plaat, met de beste zang ook, die in andere nummers wel eens te wensen overlaat. Niks tegen een Kempens accent (ik hoor de hele dag niks anders) maar wel als dat afbreuk doet aan het Engels. Rutty spreek je niet uit als "roetie", 'Crap' (voor de rest een degelijke reggaetune met boze vrouwenstemmen) niet als "krep". De rauwe, aangezette stem van Kris De Wilde lijkt beter geschikt voor dronkemansliederen als 'No More' (Shane MacGowan, iemand?) en wilde shouts ('Mujeres', met aanstekelijke Spaanse blazersaccenten) dan voor het fijnere werk. We zouden bijna zeggen: waarom geen instrumentaal album? 'Cruise' is vlekkeloze rocksteady, met een zonnig koortje. In 'Mother' wagen de mannen zich zelfs aan vintage rockers, grotendeels zonder zang maar wel met mooie riffs en riedeltjes op gitaar, de blazers strak in het gelid en een dubby part 2. Tekstueel wel een mooi eerbetoon aan ons moeder overigens. 'Chatroom Lover' herinnert aan de beste 2Tone ska en in 'Roaster On The Run' leidt de bassax de blazerssectie naar een hitsig hoogtepunt. 'Dr. Laugh', 'Devilish Ska' en 'Hello Good Morning' houden het feestje aan de gang zonder vocals maar blijven muzikaal dan weer wat meer op de vlakte. Voor al uw party's en festivals: geen betere stemmingmaker dan MoodCollector, mèt de zanger erbij. Op de muziekspeler klikken we liefst door naar de instrumentals.