Amsterdam Sound System Weekender: King Shiloh pakt uit met David Rodigan, Jah Shaka en een nieuwe sound system!

36 scoops of luidsprekers heeft King Shiloh nu, waarvan er voor deze eerste Amsterdam Sound System Weekender 24 verhuisd werden naar een loods in Sloterdijk. Bredda Neil en Jef Free hebben de voorbije maanden keihard gewerkt om hun apparatuur te updaten en vernieuwen, en het resultaat is zoals verwacht verbluffend. Wie samen met de dj's in het midden van de venue stond, op min of meer gelijke afstand van de vier geluidstorens, werd ondergedompeld in een weldadig klankbad, de bassen vol en alles doordringend, de hoge en middentonen rijk en helder.

King Shiloh zou volgens sommigen vooral de luidste sound hebben. Ik hoorde in de eerste plaats een onovertroffen quality sound. Zonder oordoppen, dus zo luid kan het nooit geweest zijn. Het waren de digitale dubs van het Brusselse Gamma sound system die nog het dichtst tegen de pijngrens leunden, maar dat kan natuurlijk ook te maken hebben met persoonlijke voorkeur. Of van de kou, in een ruimte die pas opgewarmd raakte toen ze rond middernacht langzaam vol liep. Waar anders kun je zo'n wall of dub creëren, dan in een verlaten magazijn aan de rand van een industriegebied? Ook in Nederland wordt de geluidswetgeving almaar strenger, op Europese leest geschoeid, reden waarom King Shiloh straks een sound wil bouwen in Shashamane, Ethiopië.

De eerste selectie van King Shiloh zelf neigde iets meer naar roots, met spirituele vocals en conscious MC-werk, maar wel gloednieuwe steppers roots. Altijd een plezier om de immer onverstoorbare Bredda Neil bezig te zien achter de knoppen. Hoewel wij vrijdag toch in de eerste plaats naar Amsterdam waren gekomen om David Rodigan te zien en te horen. Hij zou voor de gelegenheid zijn beste specials, dub cuts en new roots tunes meebrengen. Ik zou u graag de volledige playlist meegeven maar ik heb eerlijk gezegd geen notities gemaakt terwijl ik daar stond. De muziek was zo goed en Rodigan zo entertainend dat ik bijna drie uur op dezelfde plaats ben blijven staan, een paar meter bij de meester vandaan, lichtjes skankend, alleen al door de briljante sound permanent verkerend in higher regions. (Zelden zo weinig herbs geconsumeerd in een nacht vol reggae.)

Wat een genot om die al die klassiekers en vergeten parels te horen op deze sound. Met leerrijk commentaar van Sir Rodigan natuurlijk, altijd al een teacher geweest die af en toe ook nog eens een stukje mee zingt en deejayt. Om u een indruk te geven, heb ik een paar uur na het event geprobeerd om de hele sessie opnieuw af te spelen in mijn hoofd, in versneld tempo uiteraard. Namen en titels stroomden eruit, alsof ik ze die nacht allemaal minutieus had opgeschreven. 'Drum Talk' als opener, uit het jaar (1969) dat David Rodigan voor het eerst naar Amsterdam kwam, vertelde hij erbij. Dubs van King Tubby (Johnny Clarke), Lee Perry (Heptones, Max Romeo), Sly & Robbie (Junior Delgado). Drie killer versions van Delroy Wilsons 'Have Some Mercy'. Exclusieve cuts van Dennis Brown, "recorded with Jah Shaka in Kingston, 1979", en Bob Marley's 'Jah Live'. 'Iron Lion Zion' van Marley op de Cuss Cuss riddim, het wapen waarmee Rodigan in 1997 Killamanjaro afmaakte op de World Sound Clash in New York. Goed dat hij het er zelf allemaal bij vertelde. Ook dat hij 'Cornerstone' van The Wailers beschouwt als hun grootste meesterwerk, en ik moet zeggen: in deze constellatie, met deze installatie, klonk het nummer inderdaad fantastisch, muzikaal en tekstueel: "The stone that the builder refuse must be the head cornerstone...".

Maar David Rodigan beperkte zich niet tot de gouden jaren 70. "Gimme some signal for the youth! Gimme some signal for the future!", met die woorden leidde hij zijn new roots selectie in. Hits en dub plates van Protoje, Chronixx, Jah9, Dre Island, Jesse Royal en andere jonge rasta's. Nieuwe dubs uit Kingston en California (Mighty Mystic). Het was even wennen aan die nieuwe Jamaicaanse en Amerikaanse sounds in een omgeving waar traditioneel de Britse en Europese steppers domineren, soms in combinatie met rootsreggae van weleer. De bindende factor is, als zo vaak, Rastafari. One love. En dank u Sir David Rodigan voor deze memorabele nacht. 's Zaterdags niet meer teruggekeerd voor Jah Shaka maar die was vorige week nog in Antwerpen. Die eerste dag van de Amsterdam Sound System Weekender heeft ons ook weer genoeg energie en inspiratie gegeven om een tijde voort te kunnen. En toch: volgend jaar gaan we 2 dagen.