ReggaeBus Rules

Vrijdag

Aangekomen op het festivalterrein hoor ik het gedaver van twee systemen door elkaar. Pas als ik dichter bij de area's kom gewandeld kan ik de muziek van elkaar onderscheiden. Ik schrik ook van het aantal aanwezigen dat op dit uur al van de partij is. Veel bekende gezichten uit de dub scene in België maar uit onze buurlanden en zelfs verder. Het Reggaebus festival wordt duidelijk binnen en buiten de vaderlandse grenzen enorm gewaardeerd. Na even het terrein verkend te hebben, besluit ik Zion Gate Sound eens te gaan checken. Deze Franse roots & culture sound werd opgericht in 1996 en brengt sinds 2001 haar eigen releases uit op het Zion Gate label; releases die al vanaf het begin duchtig aftrek vonden bij grote dubmeesters uit de UK als Jah Shaka, Channel One en Aba Shanti I. Die laatste kunnen we hier trouwens vanavond ook nog aan het werk zien op de installatie van Blackboard Jungle. Jah  Youth de Roots Ambassador uit de UK, staat al voor de derde maal deze zomer in België geprogrammeerd. Ondergetekende zag hen al aan het werk op Reggae Geel, maar hier op de installatie van Zion Gate stralen ze nog meer energie en enthousiasme uit en die brengen ze moeiteloos op het publiek over. Tijd voor de sessie van Panda Dub, maar hier is het helaas zwaar aanschuiven geblazen en dus trek ik maar opnieuw naar de Blackboard Jungle stage waar op dat moment Crucial Alphonso op het podium staat. Hij wordt hier bijgestaan door Missing Link en door Tim Brion aka Irie Ilodica, die enkele extra kleur geeft nummers met zijn melodica. We mogen alweer van een geslaagde sessie spreken. Dan mag het Franse Blackboard Jungle het overnemen. Zij brengen een set die varieert van roots tot zweverige UK steppers, met veel producties van eigen hand. Afsluiten doen we de vrijdag met een stevige sessies van dubgrootmeester Aba Shanti I. Wij zijn klaar voor zaterdag!

Zaterdag

Vorig jaar maakten 'veteran' sounds als Jahmbassador en Ionyouth hun opwachting, samen met Justice sound system dat als winnaar van de facebook poll uit de bus kwam. Voor deze editie werd een aparte Beljam Dub Corner ingericht waar maar liefst vijf handgemaakte geluidssystemen van eigen bodem hun kunnen mochten etaleren. Op vrijdag deed Jah Heavy Load de tent reeds op zijn grondvesten daveren, samen met Cultivate & Rescue uit Gent, dat jammer genoeg enige averij opliep. Zaterdag was het de beurt aan Unification, eveneens uit Gent, naast Dub fi Youth en Black Pearl uit het Kortrijkse.  De Antwerpse producers Unlisted Fanatic en Crucial Alphonso gooiden dan weer hoge ogen op het soundsystem van Blackboard Jungle. respectievelijk aan de zijde van Paul Fox, vaste klant uit Engeland, en het BeIjam trio Missing Link, Irie Ilodica en Kiangana. Daarnaast was er ook plaats voor de Brusselse soundcrews Reservoir Dub en Gamma sound, die de Alternative Corner mochten opwarmen voor enkele grote internationale namen als Radical Guru, Weeding Dub en Vibronics met Jah Marnyah.  Het (aanvankelijk gratis) straatfeest in het Jubelpark groeide in mum van tijd uit tot de jaarlijkse hoogmis van iedereen die houdt van dub in al zijn geledingen. Voor de eerste keer was het reeds voor aanvang van het weekend volledig uitverkocht; bij Panda dub werden zelfs heel wat mensen geweigerd omdat het er te druk was. Wie durft dezer dagen nog te zeggen dat dub niet populairder is geworden dan dancehall in onze contreien? Ga dan maar eens op ReggaeBus kijken! 

Beljam Dub Corner

Vaste waarde ondertussen zijn de mannen van Blackboard Jungle, en heus niet alleen omdat ze met hun 24 scoops over het grootste sound system van het Europese vasteland beschikken en ze bereid zijn om anderen erop te laten spelen. De selectie en vibe bij Blackboard lijkt ook elke keer te verbeteren. Ondertussen lanceerden de Fransen ook hun eigen label met heel wat gesmaakte releases waarvan we er meerdere te horen kregen, onder meer met de prachtige stem van Mo'Kalamity, in een recent verleden hier ook live aanwezig.  Jammer dat Aba Shanti op vrijdag slechts twee uur kreeg, was de algemene teneur. Misschien toch een beetje een overaanbod, met haast ontelbare namen uit binnen- en buitenland, die bijgevolg amper de tijd krijgen om naar een hoogtepunt te groeien en dat een tijdje vast te houden. Is het bovendien nodig om terzelfder tijd drie soundsystem sessies te laten plaatsvinden op hetzelfde terrein?  Anderzijds is er zo voor elk wat wils natuurlijk, want tenslotte slaagde de organisatie erin om erg uiteenlopende sferen te serveren, weliswaar allemaal onder de noemer roots en dub. Uw reporter van dienst deed zijn uiterste best om overal op tijd en stond een kijkje te gaan nemen, maar de meeste tijd vertoefden wij op zaterdag toch in de Beljam Dub Corner, waar overwegend goeie, ouwe roots weerklonk. Het was zeker niet de meest bezochte locatie van het festival, maar wij hebben er enorm genoten van wat Jah Mike allemaal uit zijn platenbakken toverde, van de verdienstelijke selectie en verrassende stemmen bij Unification, en van de geoliede machine die Dub fi Youth geworden is. Zij pakten andermaal uit met hun 'Rasta we rasta' van Danny Red, geproduceerd door Forward Fever, soon to be released op het kersverse label van Dub fi Youth zelf. Anthem! 

Meditatieve reis

Bij Zion Gate Hifi en Salomon Heritage hoorden we meer moderne, vaak eigen producties en remakes. We onthouden een welgesmaakte relick van Johnny Osbourne's 'Purify your heart', gespeeld door Moa Anbessa uit Italië, dat niemand minder dan Dan I (Alpha & Omega) had meegebracht.  Maar het was toch King Shiloh dat die middag de hoofdvogel afschoot, met net als op Dour een marathonsessie om U tegen te zeggen. De Amsterdammers wisten het publiek vanaf de eerste minuut mee te nemen op een meditatieve reis, met hun solide sound system, dat naar onze mening beter (lees: minder hard en schel) klonk dan voorheen. "Feel the energy in the music!"  We voelden inderdaad de energie in de muziek, op kookpunt gebracht door Bredda Neil achter de knoppen, bijgestaan door zijn vaste chanter, naast de flamboyante Askala Selassie, die haar nieuwste CD kwam voorstellen, en gezwind rijmde op de dubs van Shiloh, met onder meer flarden van Capleton's 'Jah Jah city'. Het was ook een blij weerzien met Nish Wadada ("which means love").

Big up Kiangana!

Verrassing van formaat toen onze eigenste Kiangana (Iron Ites) de micro ter hand nam, op uitnodiging van Askala, en tot slot voegde ook Dan I zich bij het gezelschap. Het was er dan ook erg aangenaam vertoeven in hun arena van luidsprekers, waar de poppetjes automatisch aan het dansen gingen op het ritme van de dreunende bassen, die ons eerder op de dag reeds van ver naar Tour&Taxis lokten…  Wat in Vlaanderen al even aan banden wordt gelegd, kan in Wallonië en Brussel blijkbaar nog steeds, loeiharde sound system vibes tot zes uur 's ochtends, en overdag zelfs in open lucht - al lieten de organisatoren uitschijnen dat het ook voor hen steeds moeilijker wordt om aan de geluidsnormen te voldoen. Was het daarom dat Channel One zo stil speelde in de grote zaal?   Hun selectie was nochtans opnieuw om te pruimen, met een heerlijke aanloop onvervalste roots classics - het moet de eerste keer geweest zijn dat we 'How long Jah' van Misty in Roots in een dance te horen kregen, met volledige dub uiteraard. Geleidelijk schakelde Mikey Dread een versnelling dieper, met Ras Kayleb als onverwoestbare toaster.  Tot ieders verbazing draaide Blackboard Jungle daarna hun basknop dan toch weer meer open, en King Earthquake probeerde natuurlijk zijn naam alle eer aan te doen, maar we lieten ons vertellen dat de sound van (de zieke) Eroll Arawak toch ook niet op volle toeren draaide. Dat belette hen echter niet om er tot in de vroege uurtjes een duchtig feestje van te maken en deze alweer zeer geslaagde uitgave van ReggaeBus in stijl af te sluiten… Next stop: KingKop!