Afgelopen weekend vond de 29ste (!) editie plaats van Summerjam. Door de telkens weer rijk gevulde line-up en de toplocatie, Fühlingen am Rhein (bij Keulen), slagen de Duitsers erin om de verwachtingen van de reggaeliefhebbers keer op keer in te lossen.
Vrijdag begon ons bezoek aan de perfect gelegen festivalweide, omringd door water, met een verrassend goed optreden van Gappy Ranks. De eerste dag brachten we verder volledig door aan de Green Stage,waar ook onder andere nog Stylo G en Wailing Trees hun beste beentje voor zetten, maar het was vooral Naâman die een diepe indruk naliet. Ieder festival sluit zijn dagen graag af met headliners op de verschillende podia, waardoor je soms lastige keuzes moet maken. Door het topoptreden dat we enkele jaren eerder bijwoonden van Tanya Stephens, was onze keuze snel gemaakt. Onze eerste dag zouden we afsluiten aan de Green Stage om haar opnieuw aan het werk te zien. De opperbeste, opzwepende show deed ons achteraf al dansend het festivalterrein verlaten, richting afterparty, op een kwartiertje stappen van de wei. Misschien het enige minpunt aan dit heerlijke festival.
De weergoden waren ons zaterdag jammer genoeg minder goed gezind. We kregen veel regenval te trotseren, maar gelukkig waren de temperaturen nog steeds aangenaam. Soms kan regen ook motiverend werken en daar waren wij getuige van. Meta & the Cornerstones gaven een schitterend concert dat naar onze mening even goed de dagafsluiter had kunnen zijn. De sfeer kon die dag in elk geval niet meer stuk. Eerder hadden we Milky Chance aan het werk gezien op de Red Stage. Jammer genoeg kregen ze het publiek niet echt mee, tot de welbekende tonen van 'Stolen dance' over de wei weerklonken. Tegelijkertijd, aan de Green Stage, ging het publiek wel 'total loss' tijdens het optreden van The Skints, ska, rocksteady en early reggae uit Londen, in augustus bij ons te zien op de Antilliaanse Feesten.
De tweede grote verrassing van deze dag, na Meta & the Cornerstones, was Chinese Men. Een kwalitatief zeer goed optreden met een mix van reggae, dub, hip hop en d'n'b, inclusief blazers en rappers. Een bevestiging van de show op Couleur Café. Na een overdosis nieuwe ontdekkingen was het even tijd voor een gevestigde waarde: Dub Inc, dat de verwachtingen meer dan waar maakten. Na dit concert openden de hemelsluizen zich weer en konden we onze dansbenen even de nodige rust gunnen. Om in de avond weer vol energie de dancehalltent op te zoeken, en daar tot in de vroege uurtjes te feesten.
Zondag, de laatste dag van Summerjam, begon voor ons met een erg ritmisch concert van Raging Fyah (ook op Reggae Geel). Ook nu moesten er wederom zeer lastige keuzes worden gemaakt. Johnny Osbourne lieten we voor een keertje links liggen om te gaan genieten van het topconcert van Dilated Peoples (ook te zien op Couleur Café). Zij bewezen nogmaals dat hip hop perfect past tussen de reggae-vibes. Tryo hield de uitgelaten sfeer, die ontstaan was na het optreden van Dilated Peoples vast waardoor ook hier geen enkel paar benen stil kon blijven staan. Die sfeer hield aan tot na het schitterende optreden van één van de grote reggaelegendes: Jimmy Cliff. Enorm fijn om een oudere man op het podium alles te zien geven wat hij nog in zijn mars heeft (wat behoorlijk veel was.) Eén van de mooiere afsluiters die we gezien hebben en ons nu al reikhalzend doet uitkijken naar de line-up van Summerjam 2015.