Afscheid van Wahwahsda

De start van het optreden liet wat op zich wachten maar dat bleek niemand te storen. De soundcheck verliep zelfs onder luide toejuichingen: Wah-Wah-Wah... De sfeer zat erin, de mensen waren uitgelaten, klaar om nog één keer alles te geven en elk woord luidkeels mee te zingen. Nog voor de show begon, entertainde rapper Sput het publiek al met enkele freestyles over soundchecken en slechte monitors.  Al jammend vloog Wahwahsda erin met 'Keep I down' en 'Dreams', van het tweede album 'Radio Rhum'. Na de rustigere nummers 'I know' , 'Dinner for Two' en  'Heart & Brain' liet Sput lachend weten dat hij zich een fontein voelde. Zo heet was het op het podium.  De band had er duidelijk zin in. Drummer P.J. speelde strak zoals we van hem gewoon waren. Toch had de muziek een extreem hoog laid back rootsgehalte, wat door de fans warm onthaald werd. Sput spijsde zijn vlotte raps met freestyles die werden gevoed door woorden uit het publiek. De rauwe stem van zanger Spiritual Wally bezorgde ons verschillende keren kippenvel. Een typische rockstem, puur, open ongepolijst: Wally staat in mijn top drie van meest aandoenlijke stemmen in de Belgische reggaescene. Doorheen de show hoorden we veel dankwoorden en herinneringen aan de toptijden die de muzikanten samen beleefden, mèt hun fans natuurlijk. Eén grote, warmhartige familie, zo voelde het aan. 

Dansen en juichen

Dan was het tijd voor die andere held van Wahwahsda, Jelle Foubert. Als vervanger van P.J. zat hij het voorbije jaar wel erg vaak achter het drumstel, en dat verdiende uiteraard een speciale vermelding. Het applaus was oorverdovend, de geluidsmeter sprong geregeld boven de 100 decibel. Jelle had een andere stijl dan P.J. maar dat maakte het net zo mooi en interessant. Iedereen bleef dansen en juichen, want dit was écht de allerlaatste keer. Het leek alsof het publiek dit steeds beter besefte, en daardoor ook steeds enthousiaster werd. Wanneer de hele zaal zich warm gedanst, gesprongen, gescandeerd en gezongen had, vroeg Sput enkele bevriende muzikanten en slam poets op het podium. Elli van Mama's Open Mic, Mon ,Droge Piet en uw dienares brachten om de beurt een freestyle op een instrumental van XZIBIT. Opnieuw reageerde het publiek geestdriftig. Wahwahsda's vrienden zijn onze vrienden, was hun boodschap.

Wahwahsda speelde ook nog enkele knallers uit het eerste album 'Shiva regal', onder meer het voortreffelijke 'Home'. Als toegift serveerden ze Waves van Mr. Props en 'Rub-a-dub' , een tune die werd opgesmukt met indrukwekkende solo's en outro's van toetsenist/backingvocalist Fré, drummer P.J. en bassist Bert. Nog één definitief applaus voor Sput en Wally, nog één laatste nummer ('Gospel') en dan mocht iedereen die ooit bij Wahwahsda heeft gespeeld mee op het podium komen: gitarist Dieter , bassist Steven, ikzelf... Samen met Wally en Fré zong ik een tweetal nummers van het eerste album, waaronder 'Man is een beest'.  Het ga jullie goed Wahwahsda! Bedankt voor al die mooie jaren in de Beljam scene!