Anthony B die voor het eerst in twee jaar nog eens voet zet op Belgische bodem en dat uitgerekend op de internationale dag tegen homo- en transfobie. Kan het nog mooier? Voor de organisatoren van Kokopelli wel! Naast de Jamaicaan haalden zij afgelopen weekend immers ook nog klinkende namen als Boban I Marko Markovic Orchestra, Amsterdam Klezmer Band en Debademba naar Gullegem, dat zo weer drie dagen lang het middelpunt van de wereld was. Wij gingen er zaterdagavond een kijkje nemen.
Ze zijn met uitsterven bedreigd, maar Kokopelli is nog zo'n gezellig wereldfestivalletje waar tieners en tachtigers hand in hand uit de bol gaan, waar je het streekbier uit een glas kan drinken en waar het decor bijna even veel aandacht krijgt als de acts die op het podium staan. We stonden dan ook meteen voor een verschroeiende keuze toen we om half tien het festivalterrein betraden: de kleurrijke kraampjes, de pikante wereldkeuken, of de laatste nummers van Amsterdam Klezmer Band? We liepen ze af in deze volgorde en besloten onze verkenningstocht daarna in de schuur, waar het Poolse Masala Soundsystem nog aan hun soundcheck bezig was. Hoewel de buikdanseres daarbij ook al ten tonele verscheen, deed de PA-man er net iets te lang over om ons te blijven boeien.
We ruilden de Masala dan ook al gauw in voor de Masada van Alpha Blondy, die op dat moment door de boxen van de Caravan Disco weerklonk. De gepimpte dj-caravan, zoals we die allemaal kennen van Raggaravane Sound, stond hier opgesteld in een doodlopend steegje, dat evenwel tot een drukbezochte boulevard werd herschapen tijdens de wissels op het hoofdpodium. Daar waren de meegereisde upcoming artist en de House of Riddim band ondertussen aan hun warm-up voor de headliner van deze tweede festivaldag begonnen.
Na de gebruikelijke instrumentale medley sprong Anthony B de main stage op en neer om 'Higher Meditation', 'Freedom Fighter' en 'World A Reggae' zonder enige adempauze af te haspelen. Pas nadat het tempo wat omlaag ging met 'Waterpumpee' en 'Damage', maakte de Jamaicaan duidelijk dat hij momenteel onder de 'Tribute to Legends'-vlag tourt. Net toen alle gsm's de hoogte in gingen, bij de beginnoten van John Lennons 'Imagine', zong hij "Imagine there's no Facebook, no Twitter, no iPhone", waardoor die toestellen even snel weer naar beneden gingen. Gênant moment. Hoogtepunten noteerden we dan weer tijdens 'Raid The Barn', 'Real Warrior'en vooral de festivaltune 'Time to have fun', wat de Jamaicaan zelf heel letterlijk nam.
Als een onvermoeibaar Duracellkonijn sprong hij het podium op en neer, wat aanstekelijk werkte op het volledige publiek. Alleen zijn muzikanten bleven er compleet emotieloos bij en zo verzuimden zij het optreden naar een hoger niveau te tillen. Nog maar eens zo'n legend erbij roepen dan, om te eindigen met Bob Marley's 'One Love'. Maar verder hoorden we Anthony B dus vooral een tribute brengen aan zichzelf, met tussendoor natuurlijk ook nog de hits 'Good Life', 'My Yes & My No' en 'Police'. En voor wie het zich zou afvragen: bindteksten kwamen er amper aan te pas en homofobe uitlatingen al helemaal niet. Hij hield het wijselijk bij "love yourself – love you". Na middernacht pikten we nog even de afterparty mee in de schuur. Daar was de Duitse Dj Daferwa duidelijk van plan om er nog een stevig feestje van te maken met zijn 'tropical bass mash-up', maar dat was niet meer aan ons besteed. Kokopelli, tot volgend jaar! Hopelijk?
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
