Mike 'Mikey G' De Herdt (PVDA): 'Eerst de mensen, dan de economie.'

De PVDA (Partij van de Arbeid, in een ver verleden AMADA, Alle Macht aan de Arbeiders) heeft de voorbije jaren een transformatie ondergaan, met alle respect voor het basiswerk dat Dokters voor het Volk en bepaalde actiegroepen al die tijd verricht hebben. De even idolate als idiote bewondering voor de dictaturen van het stalinisme (in de voormalige Sovjet-Unie) en het maoïsme (in China) heeft plaats gemaakt voor een gezonde, eigentijdse interpretatie van het oorspronkelijke marxisme, de leer die aan de basis lag van die mislukte communistische experimenten.

'De ideeën van Karl Marx draaien vooral rond democratische besluitvorming,' zegt Mike De Herdt, 'rond zeggenschap en inspraak, en minder particratie. Wij zien de overheid als de vertegenwoordiger van de bevolking, die een belangrijke rol heeft te spelen. De PVDA is de enige partij die de overheid niet verder wil afbouwen. Wij zijn dus ook niet voor lastenverlaging. De overheid moet ook de middelen krijgen om haar taken goed uit te voeren. Als dat nu het geval zou zijn, zouden er geen wachtlijsten zijn in de zorg.'

Wij, de Beljam Reggae Massive, kennen Mike De Herdt als Mikey G, een man die zich al jaar en dag inzet voor de promotie en verspreiding van reggae en dancehall, als organisator, voorzitter van BRM en sinds vorig jaar ook als agent voor binnen- en buitenlandse artiesten. In het nieuws zag je Mike wel eens opduiken als jongerencoördinator van het ABVV of voorzitter van de SP.A-jongerenafdeling (toen nog Animo, nu weer als vanouds Jong-Socialisten) in Antwerpen. Voor die partij kwam hij ook op bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012. Is hij met zijn politieke ideologie in die twee jaar dan zo sterk opgeschoven?

'Ik vind niet dat ik nu een andere politieke filosofie aanhang. De PVDA heeft in 2008 op een congres de volledige beginselverklaring van de partij veranderd. Ik was daar uitgenodigd als syndicalist en het nieuwe discours maakte behoorlijk indruk op mij. Ik kende de PVDA tot dan als een linkse partij met veel dogma's en een rare kijk op bepaalde wereldleiders die het communisme wel heel vreemd interpreteerden en toepasten. Met dat verleden hebben ze gebroken om tot een puurdere vorm van het socialisme te komen. Wat behouden bleef, is de kritische visie op het maatschappijmodel van de vrijemarkteconomie. Eerst de mensen, dan de economie: dat is het uitgangspunt, en daarmee verschilt de PVDA van alle andere partijen.'

'Ook de SP.A heeft gekozen voor de principes van de vrije markt om tot een betere herverdeling te komen, en een socialer beleid. De manier waarop de partij omgaat met de banken en de energiesector bijvoorbeeld. Ik ben op zich  een voorstander van groepsaankopen zoals de SP.A die nu propageert maar zo speel je wel in op de concurrentieprincipes van de vrije markt. Wij vinden dat je bepaalde cruciale sectoren als democratisch verkozen overheid best zelf in de hand neemt, of er zelf een belangrijke speler in wordt. Dat gaat dan over energie en openbaar vervoer maar zeker ook over de bankensector. Wij streven niet, zoals vroeger, naar één staatsbank zonder concurrentie maar wel naar een staatsbank, tussen de private banken, die dan regulerend zou kunnen werken.'

We hebben toch al de Nationale Bank?
'Dat is een private bank. Er zijn maar een paar landen in de wereld waar de staat ook effectief de nationale bank beheert, Iran, Cuba..., niet toevallig landen die sterk geviseerd worden om andere redenen èn die zich onttrekken aan de almacht van de Rothschilds en andere bankiersfamilies.'

Jullie trekken sterk van leer tegen de socialisten, terwijl dat toch jullie natuurlijke bondgenoten zouden moeten zijn.
'Het failliet van de SP.A is dat de partij wel meedoet aan het beleid, waar op zich niks tegen is, maar niet langer de socialistische basisprincipes durft verdedigen. Bruno Tobback (voorzitter SP.A) verdedigt alleen maar de beslissingen van de regering. Er is wel een duidelijk verschil tussen de partijlijn van de (Waalse) PS en het regeringsbeleid, zoals dat door de socialistische ministers werd uitgedragen. Sommigen noemen dat hypocriet maar in een coalitie moet je nu eenmaal compromissen sluiten. in Vlaanderen bestaat dat onderscheid niet meer. Dat Bruno Tobback het beleid van de regering als partijvoorzitter zo nadrukkelijk, en als enige (!), verdedigt, is bizar want dat is niet het beleid dat de SP.A wil. Als er zo nog minder linkse standpunten onder de aandacht worden gebracht, hoe wil je dan de verrechtsing tegengaan?'

'De PVDA+  zorgt ervoor dat de nog altijd toenemende verrechtsing in Vlaanderen eindelijk gecounterd wordt. Deze partij durft de dingen benoemen, bijvoorbeeld dat er echt wel iets fout zit met de vermogensverdeling. Niet alleen de inkomenskloof is te groot, het verschil tussen wat mensen verdienen,  maar ook de kloof tussen wat we bezitten. Als ik lees dat de gemiddelde Vlaming een vermogen heeft van 400.000 euro wil ik weten wie die Vlamingen dan wel mogen zijn. Ik ken namelijk niemand met zo'n vermogen. Wat blijkt? De 5% meest vermogende Belgen hebben evenveel als de 75% minst vermogenden.  Er gaan steeds meer stemmen op, ook internationaal, om dat vermogen te activeren. Allemaal goed en wel dat de banken gered worden maar om de staatskas op orde te krijgen, moet er vervolgens wel bespaard worden op de rug van de belastingbetaler, van de mensen die in feite met die crisis te maken hebben en er eigenlijk ook niet voor kunnen opdraaien.' 'Sommige partijen pleiten nu voor een indexsprong. Ze beseffen blijkbaar niet dat één indexsprong de mensen veel geld kost. Je loon evolueert één keer niet mee maar dat verschil wordt de volgende keren wel mee verrekend, eindeloos. Zo verarm je de bevolking systematisch.'

'Mensen met een vermogen hebben 30 jaar lang hun zin mogen doen. De rijken zijn rijker geworden, en de armen armer. Het wordt hoog tijd dat die vermogens worden gebruikt om de maatschappij ècht vooruit te helpen, de gewone mensen dus.'

Mike wil als politicus altijd de voeling met die gewone mensen behouden, en dat geldt voor alle PVDA+-kandidaten. Het is een van de redenen dat ze als verkozene genoegen nemen met een arbeidersloon.
'Als alle parlementsleden dat zouden doen,' zegt Mike, 'zou dat een enorme besparing zijn voor de overheid. Niet dat we dat overblijvende deel nu zelf gaan terugstorten aan de staat. Het geld gaat naar de partijkas, die nu allesbehalve de budgetten heeft die de andere partijen wèl hebben. Maar zo voel je als politicus dus ook wat er leeft in de maatschappij, hoe het is om te overleven met een inkomen van 1500 euro. Van zodra je meer verdient, ga je per definitie anders leven maar als je verkozen wordt door een grote groep mensen, is het niet meer dan logisch dat je leeft zoals zij leven. Als je maar 1500 euro per maand verdient, zal je de voeling met de werkelijkheid zelfs niet na 10 jaar verliezen.'

Een belangrijk thema voor de bezoekers van deze website: wat is het standpunt van de PVDA over softdrugs?
'Legaliseren volgens het model dat de PS al jaren voorstaat, waarbij de staat de kweek, verkoop en distributie reguleert en eventueel zelf organiseert.'

Mogen we dan zelf ook nog een paar plantjes zetten? 'Allez vooruit, daar gaan we niet moeilijk over doen (lacht).'

Hoe groot is de kans dat je zelf verkozen wordt? 'Wij zouden als partij heel blij zijn als twee mensen verkozen geraken: Peter Mertens federaal en Jos D'Haese in het Vlaamse parlement. Maar eens je boven de kiesdrempel van 5% komt en een zetel binnenhaalt, kan het snel gaan. 6% levert als 2 zetels op, 8% misschien wel 3... Als de PVDA+  voor de verrassing zorgt bij de verkiezingen - en ik hoor veel stemmen die dat bevestigen, zelfs in NV-A-kringen - kom ik als lijstduwer wel degelijk in aanmerking voor een zetel. Als ik zelf genoeg stemmen haal natuurlijk.'

Met welke slogan wil je de mensen overtuigen om voor de PVDA+ te stemmen? 'De hoofdslogan van de partij is 'Onze toekomst is sociaal' maar ik vind de baseline nog sterker en belangrijker: 'Eerst de mensen en niet de winst.' Mike De Herdt bij de PVDA

Ook reggaeman, ook PVDA: Jef 'Jah Free' Van der Aa

Hij schrijft wel eens een sociaalwetenschappelijk artikel voor deze site, en heeft zijn hart net als wij allemaal verloren aan de reggae. Jef van der Aa woont in Turnhout, is al een paar lid van de PVDA en staat daar nu op de 24ste plaats van de lijst voor de Vlaamse Raad. Hij stelt zich graag kort aan u voor.

'Beroepsmatig houd ik mij bezig met onderzoek naar de oorzaken en de gevolgen van armoede bij jongeren. Meer dan 10% van hen (en groeiend) is slachtoffer van een diepe systeemcrisis. Vaak hebben hun ouders job of uitkering verloren en komen degelijke scholing, woning en eetpatronen in het gedrang. De lapmiddeltjes die de huidige en vorige regeringen hebben voorgesteld werken niet: ondertussen is de werkgelegenheid verworden tot een competitieve "jobmarkt" waar alleen bepaalde diploma's het goed doen. Daarenboven worden (wacht)uitkeringen tot een minimum gereduceerd en komen tienduizenden jongeren in zware problemen. GAS-boetes voor zogezegde "overlast" werken enkel repressief en veranderen niets aan hun vaak uitzichtloze perspectief.'

'Ik wil een ander beleid, waar er voor elke jongere, ongeacht afkomst en diploma's, waardig werk kan worden voorzien. Daarom vind ik mij in de oplossing van de PVDA, die voorstelt om het armoede- en werkgelegenheidsprobleem ten gronde aan te pakken: een miljonairstaks die de allerrijksten een beetje meer laat bijdragen, meer jobs in de publieke sector en een heropwaardering van ons onderwijssysteem. Ik doe al zoveel jaar onderzoek naar armoede, nu is het tijd voor politieke oplossingen. Armoede is geen tegenslag, maar een aanslag.'