Soul Morality - Wow Pufflov (Versionist Records)

Je verstaat niet altijd wat Wow zingt maar je herkent wel de grote woorden en waarden van de rastaman, en je hoort dat de teksten in  zijn hoofd althans kloppen als een bus. Hij speelt vlotjes met de gimmicks en klanken uit 50 jaar reggaegeschiedenis, schuwt het gebruik van galm, echo, autotune en andere stemvervormers niet en creëert zo zijn eigen vocale idioom, als een verre neef van Lee Perry.

De intro van Magic ball lijkt wel ingesproken door Scratch. Ook muzikaal is The Upsetter nooit ver weg. Niet dat we hier de typische Black Ark-sound zouden horen maar de tunes variëren tussen eenvoudige, bijna poppy deuntjes en vernieuwende dubs. Sommige riddims zou je new roots kunnen noemen, andere leunen dichter aan bij de digitale sound die Midnite soms hanteert en verkennen de grenzen van het genre. I need colours is dub van de - inderdaad - kleurrijkste soort, wat mij betreft het beste nummer van de plaat.

Soul food en de version Magic ball leunen sterk op Sweetie (Wailing Souls) maar dat kan even goed toeval zijn. Follow your own path heeft mooie blazerspartijen, Talking to you een tegendraadse raggabeat die Wow Pufflov lachend overstijgt. 'All music composed & produced by Speakah Productions' uit Nederland meldt de hoes, waarvoor een diepe buiging. Love him or hate him, Wow Pufflov heeft met de hulp van een paar vrienden een bijzonder album uitgebracht, met niets of niemand te vergelijken, geworteld in een diep en tijdloos bewustzijn.