How Barrington Levy made me happy

Niet te geloven eigenlijk dat Barrington Levy sinds 2000 (Reggae Geel, give thanks Alphonso for the Crucial memory gap) pas in 2011 voor de eerste keer op een Belgisch clubpodium stond (Petrol) en in 2012 op een festival (Feest in het Park). De zanger met de kanariestem beleefde zijn hoogdagen zo rond 1985 en heeft sinds de jaren 90 nog amper nieuw materiaal uitgebracht. Maar populair is hij altijd gebleven en dat unieke stemgeluid is ook nog altijd intact.

Democrazy was half afgesloten voor dit concert waardoor het publiek, een kleine 400 man, lekker dicht op elkaar stond. Niemand kon ontsnappen aan de vibes en de aanstekelijke vraag-antwoordspelletjes van Barrington Levy, dit keer met de vierkoppige Franse band French Roses als zeer doeltreffende backing. Geen solo's, nauwelijks uitgewerkte arrangementen, strictly riddim, in strak samenspel met Levy. Een heel andere muzikale ervaring dan de avond voordien in de AB met Ziggy Marley, of dan Chronixx in de VK maar dat maakt reggae natuurlijk zo boeiend en divers.

Toch één overeenkomst met Ziggy: ook Barrington Levy zong (net als vorige keer) 'Get up stand up' en liet ons even enthousiast meezingen, zij het dan wel op de Real Rock-riddim. Voor de rest van de setlist verwijs ik u graag naar dat vorige concert, met de bedenking dat Levy destijds nog zoveel meer goeie tunes heeft gemaakt dan de selectie greatest hits die hij nu telkens opdient. 'Poor man's style' bijvoorbeeld, wat mij betreft het hoogtepunt van de show in Gent, en bij mijn weten ook voor de eerste keer live gebracht.

Nieuw waren ook de korte metal mix van 'Living dangerously' en de Beenie-imitatie in 'Murderer'. 'Prison Oval Rock' (some call in Spanish Town) werd plots 'Belgium Oval Rock', tot groot jolijt van het publiek. En Barrington Levy heeft zowaar ook een nieuwe single uit, 'Rosie', in roulatie op Irie FM, melodieus en ritmegewijs in essentie niet zoveel verschillend van zijn betere werk, maar zonder de rauwheid en authenticiteit van de oude hits. Neoreggae, zoals een fan de tune treffend omschreef, en dat klinkt toch een klasse lager dan new of nu reggae.

Met 'Be strong' waagde Levy zich tussendoor aan een ballad maar dat was niet meer dan een welkom rustpunt in de orkaan van yells en riddims die de zanger op ons afvuurde. En die mij alweer zeer happy maakten.

Voor de rest heel blij om te zien dat Mama Suzy haar excellente Jamaican food nu ook in Gent mag aanbieden en dat Democrazy een zalig rookterras heeft. Wat het festivalgevoel in deze geweldige Beljam Easter Reggae Tiendaagse alleen maar versterkte. 

Foto Charlé.