Unity in the Warande: a Blackboard Jungle label night

Voor deze editie werd er gekozen om Blackboard Jungle uit te nodigen, niet puur als sound, maar ook als producers. De band die op het podium stond, The Rockers Disciples, heeft immers 2 LP's ingespeeld, ééntje met Roberto Sanchez en de andere met Reality Souljahs, en beide albums zijn geproduceerd door Blackboard Jungle. Om kwart voor tien begonnen The Rockers Disciples er aan met eerst een mooie intro die direct duidelijk maakte dat deze band wel weet hoe een reggae vibe te creëren. Goede muzikanten maar spijtig genoeg geen blazerssectie. Op de LP's zijn die gelukkig wel aanwezig. 

Als eerste mocht Roberto Sanchez aantreden en hij begon met één van de nieuwe nummers, 'Tell the children', een lang uitgesponnen versie, net als de discomix op de LP. Daarna brachten ze bijna alle nieuwe nummers: 'Problems', 'Politricks', 'Act true', 'Brand new day', ... Tussendoor was er ook tijd voor nummers die Roberto Sanchez zelf geproduceerd heeft, zoals 'Don't use me', uitgebracht op zijn eigen 'Lone Ark' label. Hij sloot af met 'Chemical Food'. Dit nummer, op de 'Smoking my Ganja' riddim, is een aanklacht tegen de nieuwe manieren om voedsel te produceren in deze kapitalistische maatschappij. Music with a message!

Daarna was het de beurt aan Reality Souljahs uit de UK: een zanger (Maverick) en MC (Selekta Goldfinga) die al heel wat jaren bezig zijn. Ze begonnen in 1990 met vier man en zijn ontstaan als de Youth Sound van Entebbe Soundsystem. Nu zijn ze nog met z'n tweeën maar ondertussen hebben ze al een tweede LP uitgebracht, opgenomen en geproduceerd door Dougie Wardrop van Conscious Sounds. Ook zijn er vele releases op andere labels zoals Roots Hitek, Storm & Break en natuurlijk ook Blackboard Jungle.

Het duo kwam het podium op uitgedost in legeruniform, en bracht een show met veel energie. Ze zijn duidelijk al lang op elkaar ingespeeld en wisselden vlot af van rap naar zang. 'Give Jah the glory', 'Never walk alone', 'The good, the bad & the ugly', 'Rentman', ... Deze avond brachten ze vanzelfsprekend vooral tracks van de nieuwe LP, maar daarnaast ook enkele eigen nummers als 'Jah pon mi mind'. Dit nummer is recentelijk gereleased en was tot dan vooral bekend als dubplate in de soundsystem scene. 

Na deze twee shows nam Giraffe het weer even over met een mooie roots selectie. Ondertussen werd het podium weer klaargezet voor het volgende optreden van Kibir La Amlak (Glory to Jah), vorige week nog met hun soundsystem te gast op ReggaeBus in Brussel. Met JT aan de knoppen, Mulu op cello en Stamina Li als chanter en op de sax brachten zij een stevige dubshow. Meditative stepping! 

Misschien was dit wel beter tot zijn recht gekomen als het geluid door de sound van Blackboard Jungle werd gestuurd. Zij mogen ondertussen wel de grootste sound van Europa genoemd worden. Niet alleen klinkt hun sound altijd en overal even goed, ook de tunes die ze spelen zijn meestal van hoge kwaliteit, en ze zijn alomtegenwoordig in de Europese roots scene.

Natuurlijk kwamen de Reality Souljahs en Roberto Sanchez nog mee achter de sound staan om daar gezamenlijk het feest af te sluiten. Dat heb ik zelf niet meer meegemaakt, want na het toepasselijke 'The age is growing' van Johnny Clarke zijn we doorgegaan... Big up Giraffe & de Warande voor weer een geslaagde editie van Unity!