Dubmaand maart goed van start gegaan

DUBFEST Vorige week waren we reeds goed begonnen met Dub Fi Youth en Agobun in Kortrijk (een organisatie van Marabunta Generation), en afgelopen weekend kreeg dat een stevig en uitgebreid vervolg met Dubfest in Antwerpen en Reggaebus in Brussel. Volgende zaterdag wordt het moeilijk kiezen tussen drie uitstekende affiches, en de echte pelgrims maken zich stilaan op voor de tweede editie van United Nations of Dub in Engeland. Onder het mom van een UNOD launchparty, ter aankondiging van het mega-dubweekend eind maart in Prestatyn (waar tientallen grote en kleine namen uit zowel Engeland als het Europese vasteland present tekenen) organiseerde Jah Heavy Load vrijdag een eerste Dubfest, die zaal Zappa op zijn grondvesten deed daveren: veel volk, goeie sfeer en snoeiharde steppers! Op de affiche stond Jah Ragga uit London, vorig jaar aanwezig op United Nations of Dub en ook dit jaar opnieuw van de partij. Ondertussen hebben zij hun eerste release uitgebracht op het Jah Tubby's label, 'Art of Ethiopia', en die werd vrijdag natuurlijk gespeeld. Met hun goed gevulde dubplate box brachten zij iedereen aan het skanken, maar Jah Heavy Load moest hier niet voor onderdoen! Met een eigenzinnige productie van Violinbwoy, een versie van de Stone riddim, zorgden ze voor een perfecte overgang en speelden ze steeds harder. We hoorden onder meer een dubplate van King Alpha met Sylford Walker on vocal en een eigen productie van het JHL-team die smaakt naar meer! Iets na 5 uur 's ochtends ging het licht aan, en dat was het sein voor de mannen van Jah Ragga om er nog even volledig voor te gaan. Het feest ging nog een uur door, terwijl er gedanst werd met de lichten aan. Uiteindelijk werd er afgesloten door Jah Heavy Load met een last tune. 'Het beest', The Mighty TSAR sound system, mocht terug in zijn kooi. Het had wederom zijn dienst bewezen: uitstekend geluid, diepe bassen die je helemaal lieten trillen en een volume om u tegen te zeggen. Het is al uitkijken naar de volgende editie van Dubfest! REGGAEBUS 'Run come rally' van Freddie McGregor: geen betere tune om de immense hangar van Tour en Taxis te betreden, waar honderden, misschien meer dan duizend trouwe volgelingen verzamelden voor de twee sound systems uit Engeland, die opgesteld stonden in een arena met elk drie stacks. Aba speelde nog enkele onontbeerlijke roots classics zoals 'Satta Massagana' terwijl hij zijn basknop stapsgewijs opendraaide en een eerste keer het volk toesprak, in het Frans dan nog wel: "Ca va?" MC Stamina groette op zijn beurt het publiek en vertelde dat Kibir la Amlak 'glory to Jah' betekent, alvorens selector en operator JT van wal stak met het imponerende 'Behold' van Christine Miller (uitgegeven op hun eigen label in 2011) waarbij zangeres Mulu de dub voor haar rekening nam. De twee vocalisten lieten geregeld van zich horen op de versions, maar wij hadden ook graag Stamina op sax of Mulu op cello aan het werk gehoord, zoals op het Reggaebus festival in september, toen Kibir hier voor de eerste maal aantrad met een volledige live set, maar zo zijn ze volgende week te gast in Turnhout, aan de zijde van onder meer Blackboard Jungle, Roberto Sanchez en Reality Soldiers, en daar maakten ze ons meer dan eens warm voor.  Aanvankelijk sprong hun selectie een beetje van de hak op de tak, met zowel eigen producties als die van andere producers (onder meer van het Nederlandse Slimmah Sound), en her en der een onvervalste klassieker als 'Y mas gan' van the Abyssinians of 'Dreadlocks in the mountain' van Junior Reid ertussen. Geleidelijk groeide Kibir la Amlak wel in de dance en pakten ze uit met enkele van hun bekendste releases zoals 'Joshua's anthem', maar het was toch Aba Shanti die ons elke keer naar hogere hoogtes wist te tillen met telkens een boeiende opbouw, van de Skatalites en Bob Marley tot de eigen Falasha Recordings, in combinatie met zijn schreeuwende gezangen en scherpe sireneklanken. Dat mag natuurlijk niet verbazen, gezien het verschil in ervaring tussen het vroegere Teshuvah Hifi en the sound of Jah lighting and thunder, maar dan moest er wat ons betreft niet zo snel geroteerd worden zodat iets langer in dezelfde vibe konden blijven. In eerste instantie stond Channel One hier ook geprogrammeerd, en die hadden ongetwijfeld langer gelijke tred kunnen houden met Aba, maar wegens een dubbele booking komen zij pas in mei naar Brussel, samen met Iration Steppas. Dat belooft! Waar Aba Shanti ons vorige zomer enigszins teleurstelde met een ietwat voorspelbare platenkeuze en een teveel aan Keety Roots dubplates, maakte hij dat weer helemaal goed met naar het einde toe hoofdzakelijk tunes van de hand van zijn broer Blood Shanti, die er ook bij was in Brussel. In tegenstelling tot de dag voordien in Antwerpen ging het feest niet lang meer door nadat de lichten werden aangestoken, tot spijt van een grote menigte die nog stond te dansen in de vroege uurtjes, steppend en skankend, als in een tranceachtige roes. Eindigen deed Aba met het euforische 'Victory', de recente relaese van Dubkasm. Jammer dat hij maar één versie meer kon spelen, maar voor exclusieve cuts moeten we volgende week in Kortrijk zijn, waar Dubkasm ten dans speelt op 4 years Dub Up, ook al op zaterdagavond, dus dat wordt geen makkelijke keuze... en dan zwijgen we nog over de sessie in Brussel met Jahmbassador en Ionyouth, ter promotie van Discobar Bruxelles (zie eerder artikel).

Vorige week waren we de maand reeds goed begonnen met Dub Fi Youth en Agobun in Kortrijk (een organisatie van Marabunta Generation), en afgelopen weekend kreeg dat een stevig vervolg met Dubfest in Antwerpen en Reggaebus in Brussel. Volgende zaterdag wordt het moeilijk kiezen tussen drie uitstekende affiches, en de echte pelgrims maken zich stilaan op voor de tweede editie van United Nations of Dub in Engeland.

DUBFEST

Onder het mom van een UNOD launchparty, ter aankondiging van het mega-dubweekend eind maart in Prestatyn (waar tientallen grote en kleine namen uit zowel Engeland als het Europese vasteland present tekenen) organiseerde Jah Heavy Load vrijdag een eerste Dubfest, die zaal Zappa op zijn grondvesten deed daveren: veel volk, goeie sfeer en snoeiharde steppers!

Op de affiche stond Jah Ragga uit London, vorig jaar aanwezig op United Nations of Dub en ook dit jaar opnieuw van de partij. Ondertussen hebben zij hun eerste release uitgebracht op het Jah Tubby's label, 'Art of Ethiopia', en die werd vrijdag natuurlijk gespeeld. Met hun goed gevulde dubplate box brachten zij iedereen aan het skanken, maar Jah Heavy Load moest hier niet voor onderdoen! Met een eigenzinnige productie van Violinbwoy, een versie van de Stone riddim, zorgden ze voor een perfecte overgang en speelden ze steeds harder. We hoorden onder meer een dubplate van King Alpha met Sylford Walker on vocal en een eigen productie van het JHL-team die smaakt naar meer!

Iets na 5 uur 's ochtends ging het licht aan, en dat was het sein voor de mannen van Jah Ragga om er nog even volledig voor te gaan. Het feest ging nog een uur door, terwijl er gedanst werd met de lichten aan. Uiteindelijk werd er afgesloten door Jah Heavy Load met een last tune. 'Het beest', The Mighty TSAR sound system, mocht terug in zijn kooi. Het had wederom zijn dienst bewezen: uitstekend geluid, diepe bassen die je helemaal lieten trillen en een volume om u tegen te zeggen. Het is al uitkijken naar de volgende editie van Dubfest!

REGGAEBUS

'Run come rally' van Freddie McGregor: geen betere tune om de immense hangar van Tour en Taxis te betreden, waar honderden, misschien meer dan duizend trouwe volgelingen verzamelden voor de twee sound systems uit Engeland, die opgesteld stonden in een arena met van elk drie stacks. Aba speelde nog enkele onontbeerlijke roots classics zoals 'Satta Massagana' terwijl hij zijn basknop stapsgewijs opendraaide en een eerste keer het volk toesprak, in het Frans dan nog wel: "Ca va?"

MC Stamina groette op zijn beurt het publiek en vertelde dat Kibir la Amlak 'glory to Jah' betekent, alvorens selector en operator JT van wal stak met het imponerende 'Behold' van Christine Miller (uitgegeven op hun eigen label in 2011) waarbij zangeres Mulu de dub voor haar rekening nam. De twee vocalisten lieten geregeld van zich horen op de versions, maar wij hadden ook graag Stamina op sax of Mulu op cello aan het werk gehoord, zoals op het Reggaebus festival in september, toen Kibir hier voor de eerste maal aantrad met een volledige live set, maar zo zijn ze volgende week te gast in Turnhout, aan de zijde van onder meer Blackboard Jungle, Roberto Sanchez en Reality Soldiers, en daar maakten ze ons meer dan eens warm voor.

Aanvankelijk sprong hun selectie een beetje van de hak op de tak, met zowel eigen producties als die van andere producers (onder meer van het Nederlandse Slimmah Sound), en her en der een onvervalste klassieker als 'Y mas gan' van the Abyssinians of 'Dreadlocks in the mountain' van Junior Reid ertussen. Geleidelijk groeide Kibir la Amlak wel in de dance en pakten ze uit met enkele van hun bekendste releases zoals 'Joshua's anthem', maar het was toch Aba Shanti die ons elke keer naar hogere hoogtes wist te tillen met telkens een boeiende opbouw, van de Skatalites en Bob Marley tot de eigen Falasha Recordings, in combinatie met zijn schreeuwende gezangen en scherpe sireneklanken.

Dat mag natuurlijk niet verbazen, gezien het verschil in ervaring tussen het vroegere Teshuvah Hifi en the sound of Jah lighting and thunder, maar dan moest er wat ons betreft niet zo snel geroteerd worden zodat we iets langer in dezelfde vibe konden blijven. In eerste instantie stond Channel One hier ook geprogrammeerd, en die waren ongetwijfeld beter geplaatst aan de zijde van Aba Shanti, maar wegens een dubbele booking komen zij pas in mei naar Brussel, samen met Iration Steppas. Dat belooft!

Waar Aba ons vorige zomer enigszins teleurstelde met een ietwat voorspelbare platenkeuze en een teveel aan Keety Roots dubplates, maakte hij dat weer helemaal goed met naar het einde toe hoofdzakelijk tunes van de hand van zijn broer Blood Shanti, die er ook bij was in Brussel. In tegenstelling tot de dag voordien in Antwerpen ging het feest hier niet lang meer door nadat de lichten werden aangestoken, tot spijt van een grote menigte die nog stond te dansen in de vroege uurtjes, steppend en skankend, als in een tranceachtige roes. Eindigen deed Aba met het euforische 'Victory', de recente relaese van Dubkasm. Jammer dat hij maar één versie meer kon spelen, maar voor exclusieve cuts moeten we volgende week in Kortrijk zijn, waar Dubkasm ten dans speelt.