MADAGASCAR: Morondava, l'Oasis

Na enkele dagen samen met partner – bassist bij 'En Transit' en zanger bij Malgache Proch - in de jungle te vertoeven, komen we moe maar voldaan aan in 'l'Oasis'. De plek werd ons aanbevolen door 'John Cool', onze gids op het eiland. De locatie nodigt uit en geeft je meteen een 'thuisgevoel'. Op de achtergrond hoor je een track van de Wailers door de boxen schallen. L'Oasis herbergt een rumbar, restaurant en een hotel, gehuld in de rood-geel-groen kleuren. Met andere woorden je bevindt je in een ware tempel met allerlei verwijzingen naar de rastacultuur en Bob Marley. Er hangt zelfs een gesigneerde foto van de zanger die een centrale plek achter de bar inneemt. Traditionele en handgemaakte instrumenten samen met een aantal relikwieën maken het interieurplaatje compleet. Belangrijk om weten, is dat de instrumenten door de eigenaar nog worden bespeeld. 'Jean Le Rasta', uitbater van het pand torst een enorme dreadlock met zich mee die meteen de kamer met een sterk aroma vult. Bij een huisgemaakte rum maakt een muziekgroepje zijn opwachting op het podium. Elke avond treedt er een band op in l'Oasis wat voor een aangename sfeer zorgt. De bar fungeert naast restaurant en hotel eveneens als een ontmoetings- en repetitieplek voor verschillende artiesten. De bar wil elke muzikale Madagassiër hier een podiumkans bieden. Voor de lokale rasta's is het de plek bij uitstek. Reggae riffs, de combinatie van Franse en 'Skalava' – een lokaal dialect – teksten en percussie vormen het fundament van de ritmes uit Madagascar. Het publiek van l'Oasis is een mengeling van rasta's, een aantal Vazah (blanken) en vrouwen (gazelles). Deze laatste groep danst voornamelijk met een vrouwelijke macht op de voor hun welbekende ritmes.  De huisgemaakte rum smaakt ons waardoor we er nog eentje nemen. Rond middernacht willen we de bar verlaten, maar 'Jean Le Rasta' trakteert ons nog op een eigen compositie geïnspireerd op de muziek van Bob Marley. Jean zet met zijn rauwe stem in en zingt voor ons een lied over de kinderen uit Madagascar. Het nummer verwijst naar het dagelijkse leven van een Madagassiër wat in schril contrast staat met de paradijselijke perceptie van het eiland. Na dit nummer en een stevige dosis good vibes in onze rugzak zetten we onze rondreis verder. L'Oasis is een aangename plek om te verblijven en mag zeker niet ontbreken tijdens je reis doorheen Madagascar. Met andere woorden: check it out! https://www.facebook.com/pages/LOasis-chez-Jean-Le-Rasta/202226699805226

Na enkele dagen samen met partner – bassist bij 'En Transit' en zanger bij Malgache Proch - in de jungle te vertoeven, komen we moe maar voldaan aan in 'l'Oasis'. De plek werd ons aanbevolen door 'John Cool', onze gids op het eiland. De locatie nodigt uit en geeft je meteen een 'thuisgevoel'. Op de achtergrond hoor je een track van de Wailers door de boxen schallen.

L'Oasis herbergt een rumbar, restaurant en een hotel, gehuld in de rood-geel-groen kleuren. Met andere woorden je bevindt je in een ware tempel met allerlei verwijzingen naar de rastacultuur en Bob Marley. Er hangt zelfs een gesigneerde foto van de zanger die een centrale plek achter de bar inneemt. Traditionele en handgemaakte instrumenten samen met een aantal relikwieën maken het interieurplaatje compleet. Belangrijk om weten, is dat de instrumenten door de eigenaar nog worden bespeeld.

'Jean Le Rasta', uitbater van het pand torst een enorme dreadlock met zich mee die meteen de kamer met een sterk aroma vult.
Bij een huisgemaakte rum maakt een muziekgroepje zijn opwachting op het podium. Elke avond treedt er een band op in l'Oasis wat voor een aangename sfeer zorgt. De bar fungeert naast restaurant en hotel eveneens als een ontmoetings- en repetitieplek voor verschillende artiesten. De bar wil elke muzikale Madagassiër hier een podiumkans bieden. Voor de lokale rasta's is het de plek bij uitstek.

Reggae riffs, de combinatie van Franse en 'Skalava' – een lokaal dialect – teksten en percussie vormen het fundament van de ritmes uit Madagascar. Het publiek van l'Oasis is een mengeling van rasta's, een aantal Vazah (blanken) en vrouwen (gazelles). Deze laatste groep danst voornamelijk met een vrouwelijke macht op de voor hun welbekende ritmes. 

De huisgemaakte rum smaakt ons waardoor we er nog eentje nemen. Rond middernacht willen we de bar verlaten, maar 'Jean Le Rasta' trakteert ons nog op een eigen compositie geïnspireerd op de muziek van Bob Marley. Jean zet met zijn rauwe stem in en zingt voor ons een lied over de kinderen uit Madagascar. Het nummer verwijst naar het dagelijkse leven van een Madagassiër wat in schril contrast staat met de paradijselijke perceptie van het eiland.

Na dit nummer en een stevige dosis good vibes in onze rugzak zetten we onze rondreis verder. L'Oasis is een aangename plek om te verblijven en mag zeker niet ontbreken tijdens je reis doorheen Madagascar. Met andere woorden: check it out!

https://www.facebook.com/pages/LOasis-chez-Jean-Le-Rasta/202226699805226