Errol Dunkley schrijft Belgische reggaegeschiedenis in Merksem

Wij komen zo rond half tien de zaal binnen. Zaal Bart blijkt een gezellig ouderwets soort parochie- annex feestzaaltje waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan en waar organisator Mike 'Mikey G' De Herdt (ex-Reggae.be, nu Music Got Soul), zo leerden wij van de man zelf, destijds nog zijn plechtige communie gevierd heeft. Puppa Mighty's Super Power doet een gewaardeerde poging om het druppelsgewijs binnenkomende volk al wat op te warmen met een selectie heerlijke rocksteady hits en een uurtje later is de zaal genoeg gevuld om Asham Band eraan te laten beginnen.

De band zet in met een korte instrumental, waarna MC van dienst King Johnny ons in lokaal Antwerps patois (als daar na de fel bekritiseerde passage van Natalia op de MIA's maar geen problemen van komen!) warm komt maken voor de headliner van de avond: Errol Dunkley!

Strak in het pak komt de crooner het podium op gewandeld op de tonen van 'Movie Star', een van zijn grootste hits en een nummer dat hij destijds nog zelf produceerde toen hij met Gregory Isaacs het African Museum label runde. Dunkley vervolgt met 'Darling Ooh' en 'Created By The Father', maar het dak gaat er pas echt af bij 'Black Cinderella'.

Na twee meer lovers rock-getinte nummers ('You Never Know' en 'You're Gonna Need Me') neemt Errol even de tijd om een aantal van onze en zijn overleden reggaehelden te eren. Het acapella moment, waarin achtereenvolgens Dennis Brown ('Lips Of Wine'), Delroy Wilson ('Dancing Mood'), Gregory Isaacs ('Front Door') en Sugar Minnot ('Oh Mr. D.C.') de revue passeren, had misschien iets korter gemogen, maar als je erbij stilstaat dat een aantal van hen waarschijnlijk nog persoonlijke vrienden van Dunkley geweest zijn, kan je het alleen maar een mooi gebaar noemen.

Na iets meer dan een uurtje besluit Errol Dunkley met wat wellicht zijn allergrootste hit is: 'O.K. Fred'. Het Belgische publiek kan er echter maar niet genoeg van krijgen en dus komt de bard nog een keertje het podium op om met 'Love Of A Woman' en 'Strictly Sensemilla', twee minder bekende tunes over klassieke Studio One riddims (Real Rock en Full Up) een punt achter een zeer gesmaakte set te zetten.

Voor Pirates Crew zijn wij niet meer gebleven, maar het is daar ongetwijfeld nog een leuk feestje geweest. Diegenen die er niet bij waren hadden eens temeer ongelijk en doen er wellicht goed aan de overlijdensberichten die wij met steeds grotere regelmaat op deze site moeten posten eens te lezen. Het is nu of nooit meer jongens… Meer van dit Mike!

Foto: Visionz