Irie vibes in de speeltuin van Jah Works

Irie vibes in de speeltuin van Jah Works Een herboren Ragga Yves, de zanger-trombonist Hornsman Coyote, rootszanger I Man T, een Iraanse violist en een Indische tablaspeler: met dat kleurrijke gezelschap bouwde Jah Rej vrijdagavond een zalig rootsfeestje in Torhout. Voor een klein publiek maar met de allures van een volwaardige festivalact. Big up Irie Vibes family! Meer dan een klein feest kon het niet worden, in de bescheiden chalet achter de afgelegen Flandriaranch in Torhout. Een oude motorclub met gezellige veranda en uitzicht over de akkers maar binnen voorzien op hooguit 80 mensen. In de zomer heeft de Irie Vibes-familie hier, ver van drukte, buren en GAS- boetes, al ettelijke mooie dagen beleefd, yard style als het ware, roots & country. In de vorige showcase van Green Tongue (zo heet het label) stond er een live band op het podium, en Jah 'Rej' Works achter de knoppen. Dit keer komt alle muziek uit de ministudio van de Engelse roots master. Hij is de centrale figuur in deze line-up, met een indrukwekkend arsenaal van nieuwe sounds en riddims. 'De Regi van de Reggae' (zoals alleen zijn Irie Vibes-getrouwen hem mogen noemen) heeft fabuleuze nieuwe verslons gemaakt van Bob Marley-, Black Uhuru- en Lee Perry-classics. Zijn dubs strekken zich uit van meditatieve one drops tot galopperende steppers, van rijk gearrangeerde instrumentals tot futuristische beats. Weinig UK en Beljam sound systems die zo gevarieerd kunnen draaien met uitsluitend eigen materiaal. Maar bovenal is Jah Works een waarachtige producer, een mentor die zijn artiesten begeleidt en beter maakt. Het beste voorbeeld daarvan is wellicht Ragga Yves, die na al die jaren eindelijk lijkt thuis te komen. Hij heeft opgenomen in België en Jamaica, met zeer uiteenlopende bands en producers, maar zelden zat er zo'n lekkere flow in zijn tunes en lyrics. Het is alsof de dubs voor hem gemaakt zijn, en dat is in zekere mate ook zo. 'Ik heb heel veel geleerd van Jah Works,' zegt Ragga Yves. 'Ik heb het gevoel dat mijn teksten nu echt op hun plaats vallen.' Dat levert ook sterke, meezingbare refreinen op en je ziet dat Ragga zich kiplekker voelt in dit muzikale landschap. Dat geldt evenzeer voor I Man T, huiszanger van Green Tongue en voorlopig ook nergens anders te zien. Het geluid van de microfoons was slecht ( in tegenstelling tot de rest van de sound) maar het warmhartige enthousiasme van I Man T maakt alles goed. Hij heeft intussen een paar uitstekende, zeer aanstekelijke tunes in huis, verzameld op zijn debuutalbum, en verdient stilaan meer exposure. Hoewel zijn stem live altijd wat rauwer en onvaster klinkt dan in de studio. Intussen hadden zich ook de andere gelegenheidsgasten zich gemeld. Een Iraanse violist die onlangs bij Irie Vibes is neergestreken, een professionele Indische tablaspeler die toevallig in de buurt was en natuurlijk Hornsman Coyote, de rastaman uit Servië die even goed blijkt te kunnen zingen als blazen (op de trombone.) Rare naam voor een zanger in dat geval maar dat doet niets af aan zijn dubbele talent.  Rico Rodriguez, Don Drummond, Vin Gordon, Nambo Robinson: de toptrombonisten zijn op 1 hand te tellen in de reggae. Hornsman Coyote bewijst al enkele jaren dat hij thuishoort in dat gezelschap en bracht vorig jaar met Jah Works een mooi instrumentaal album uit. Op zijn nieuwe plaat werkt hij samen met de Servische band Soulcraft en haast alle nummers passeerden de revue. Frisse, nieuwe roots, deels instrumentaal, deels gezongen, met enkele fijne gasten (Jah Mason, Lutan Fyah) en een mooie cover van 'Sodom and Gomorra' (Misty In Roots). De teksten zijn voorspelbaar maar komen uit het hart. Live zong Hornsman in het kleine chaletje met de inzet en energie van een grote rockster, en dat is altijd een goed teken. In Servië is hij trouwens al redelijk bekend, toch in de reggae community. De plaatselijke Collieman, zeg maar. Hij had ook een prima zangeres meegebracht, van Soulcraft, wat zijn lange set extra diepte gaf. We hoorden in Torhout zowat het volledige nieuwe album, de songs en de trombone tunes, en beloven nu al een viersterrenrecensie. 14 februari en het woord Valentijn was nog geen enkele keer gevallen. Tot Hornsman Coyote 'I'll be there' zong en iedereen even weg smolt, zeker de stelletjes in het publiek. Irie Vibes = Loving Vibes. Meer dan een klein feest kon het niet worden, in de bescheiden chalet achter de afgelegen Flandriaranch in Torhout. Een oude motorclub met gezellige veranda en uitzicht over de akkers maar binnen voorzien op hooguit 80 mensen. In de zomer heeft de Irie Vibes-familie hier, ver van drukte, buren en GAS- boetes, al ettelijke mooie dagen beleefd, yard style als het ware, roots & country. In de vorige showcase van Green Tongue (zo heet het label) stond er een live band op het podium, en Jah 'Rej' Works achter de knoppen. Dit keer komt alle muziek uit de ministudio van de Engelse roots master. Hij is de centrale figuur in deze line-up, met een indrukwekkend arsenaal van nieuwe sounds en riddims.

'De Regi van de Reggae' (zoals alleen zijn Irie Vibes-getrouwen hem mogen noemen) heeft fabuleuze nieuwe verslons gemaakt van Bob Marley-, Black Uhuru- en Lee Perry-classics. Zijn dubs strekken zich uit van meditatieve one drops tot galopperende steppers, van rijk gearrangeerde instrumentals tot futuristische beats. Weinig UK en Beljam sound systems die zo gevarieerd kunnen draaien met uitsluitend eigen materiaal. Maar bovenal is Jah Works een waarachtige producer, een mentor die zijn artiesten begeleidt en beter maakt.

Het beste voorbeeld daarvan is wellicht Ragga Yves, die na al die jaren eindelijk lijkt thuis te komen. Hij heeft opgenomen in België en Jamaica, met zeer uiteenlopende bands en producers, maar zelden zat er zo'n lekkere flow in zijn tunes en lyrics. Het is alsof de dubs voor hem gemaakt zijn, en dat is in zekere mate ook zo. 'Ik heb heel veel geleerd van Jah Works,' zegt Ragga Yves. 'Ik heb het gevoel dat mijn teksten nu echt op hun plaats vallen.' Dat levert ook sterke, meezingbare refreinen op en je ziet dat Ragga zich kiplekker voelt in dit muzikale landschap. New album coming up!

Dat geldt evenzeer voor I Man T, huiszanger van Green Tongue en voorlopig ook nergens anders te zien. Het geluid van de microfoons was slecht (in tegenstelling tot de rest van de sound) maar het warmhartige enthousiasme van I Man T maakt alles goed. Hij heeft intussen een paar uitstekende, zeer aanstekelijke tunes in huis, verzameld op zijn debuutalbum, en verdient stilaan meer exposure. Hoewel zijn stem live altijd wat rauwer en onvaster klinkt dan in de studio.

Intussen hadden zich ook de andere gelegenheidsgasten gemeld. Een Iraanse violist die onlangs bij Irie Vibes is neergestreken, een professionele Indische tablaspeler die toevallig in de buurt was en natuurlijk Hornsman Coyote, de rastaman uit Servië die even goed blijkt te kunnen zingen als blazen (op de trombone.) Rare naam voor een zanger in dat geval maar dat doet niets af aan zijn dubbele talent. Rico Rodriguez, Don Drummond, Vin Gordon, Nambo Robinson: de toptrombonisten zijn op 1 hand te tellen in de reggae. Hornsman Coyote bewijst al enkele jaren dat hij thuishoort in dat selecte gezelschap en bracht vorig jaar met Jah Works een mooi instrumentaal album uit. Op zijn nieuwe plaat werkt hij samen met de Servische band Soulcraft en haast alle nummers van die release passeerden de revue. Frisse, nieuwe roots, deels instrumentaal, deels gezongen, met enkele fijne gasten (Jah Mason, Lutan Fyah) en een mooie cover van 'Sodom and Gomorra' (Misty In Roots). De teksten zijn voorspelbaar maar komen uit het hart.

Live zong Hornsman in het kleine chaletje met de inzet en energie van een grote rockster, alsof hij niet voor een paar tientallen mensen optrad maar voor een vol stadion. Altijd een goed teken. In Servië is Coyote trouwens al redelijk bekend, toch in de reggae community. De plaatselijke Collieman, zeg maar. Hij had ook een prima zangeres meegebracht, van Soulcraft, wat zijn lange set extra diepte gaf. We hoorden in Torhout zowat het volledige nieuwe album, de songs en de trombone tunes, en beloven nu al een viersterrenrecensie. 14 februari en het woord Valentijn was nog geen enkele keer gevallen. Tot Hornsman Coyote 'I'll be there' zong en iedereen even wegsmolt, zeker de stelletjes in het publiek. Irie Vibes = Loving Vibes.