
De snelste man ter wereld is nog maar 27 jaar jong maar bracht onlangs toch al een autobiografie uit. Het boek (dat veel witruimte bevat en eigenlijk heel wat dunner had kunnen zijn) gaat over Usain's leven, maar natuurlijk vooral over zijn carrière als de snelste man ter wereld op de 100m, 200m en 4x100m estafette. Wie op zoek is naar Jamaican vibes of reggae, kan beter iets anders lezen. L'homme le plus rapide du monde n'a que 27 ans mais sort déjà une autobiographie. L'ouvrage (qui contient beaucoup de pages blanches ou peu remplies et qui aurait donc être bien plus mince) parle de la vie d'Usain Bolt, et l'accent est bien sûr mis sur sa carrière en tant que sprinter, recordman du monde en 100m, 200m et 4x100m relais. Une chose est sûre, le lecteur qui rechercherait une vibe jamaïcaine ou reggae ferait mieux de lire autre chose.
In het eerste deel beschrijft Usain zijn jeugd. Hij groeide op in een stabiel gezin met beide ouders en was al van jongs af aan een toptalent, dat eigenlijk weinig moest doen om records te breken. Die trend zette zich nog een tijde voort, maar toen hij koos voor een professionele carrière moest hij veel harder gaan werken. In het boek wordt die carrière tot in de details uit de doeken gedaan, met bijbehorende (vaak grappige) anekdotes. Wat mij verbaasde en wat ik niet wist is dat de snelste man ter wereld scoliose heeft en daardoor heel vaak pijn heeft en zware behandelingen (inclusief meerdere massages per dag) ondergaat. Ondanks die pijn blijft hij altijd vechten om de beste te zijn, dat komt vaak terug in het boek.
Buiten zijn regelmatige passages in Quad, één van de populairste clubs van Kingston, wordt er met geen woord gerept over muziek. Nochtans kondigde hij een paar jaar geleden toch aan dat hij ook een DJ was? Over marihuana zegt hij dat hij het als jonge gast één keer probeerde, maar daarna nooit meer.
Het leukste aan het boek is dat soms het lijkt alsof je Usain's dagboek aan het lezen bent, je zit echt in z'n hoofd en leest mee wat hij denkt. Hij heeft echt de mentaliteit van een winnaar een laat zich door niets tegenhouden. Je krijgt een goed inzicht in hoe hij denkt.
De autobiografie is een leuk tussendoortje met veel (grappige) anekdotes, zeker leuk voor sportfans, maar niet voor mensen die op zoek zijn naar Jamaican vibes.