.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
De vier broers Hoo Kim hebben met hun Channel One studio aan Maxfield Avenue, Kingston een ingrijpende invloed gehad op de ontwikkeling van de reggae. Ernest en Joseph (Jo Jo) tekenden midden jaren 70 voor de heldere rockers sound van The Revolutionaries, de bende van Sly en Robbie. Kenneth Hoo Kim produceerde in de 80ies een hele resem klassieke rub-a-dub albums.
Channel One was de eerste studio met een 16-sporenmengpaneel. Reggae kreeg er vanaf 1974 een markante update. De muziek klonk plots helder en ruimtelijk. Alle instrumenten waren te horen in hun volle glorie: de militante drum shots van Sly Dunbar (soms Santa), de diepe bas van Robbie Shakespeare (of Fully Fullwood, Ranchie McLean), de krachtige blazers (Tommy McCook, Bobby Ellis, Vin Gordon, Herman Marquis) en subtiele percussie (Sticky, Sky Juice), de harde chops van de ritmegitaar (oa Chinna Smith). Het waren instrumentals die zich ook uitstekend leenden voor kleurrijke dubs, en toen het ritme onder invloed van de disco zo omstreeks 1976 werd opgevoerd, openbaarde zich een heel nieuwe stijl in de Jamaicaanse popmuziek: rockers, one drop op dubbele snelheid.
Achter de knoppen zat in die dagen meestal Ernest Hoo Kim, de producties lagen in handen van zijn oudere broer Joseph. Check de discografie van Mighty Diamonds, Delroy Wilson, Leroy Smart, Meditations, Revolutionaries en vele anderen voor een impressie van de cruciale opnames die broers toen verwezenlijkt hebben.
Kenneth Hoo Kim, lange tijd talent scout voor Channel One, profileerde zich pas in de jaren 80 als producer en arranger. Hij was de man achter enkele van de beste one riddimplaten ooit gemaakt: Hypocrite inna Dancehall Style en Worries in the dance (1984) De Clash of the Andys (Horace en Patrick) was de eerste van een reeks double feature albums, één plaatkant per artiest: Sugar Minott en Frankie Paul, Wayne Smith en Patrick Andy, Yellowman en Purpleman, Frankie Paul en Little John. Ze staan een beetje tot mijn eigen verbazing allemaal in mijn platenkast, in een afzonderlijk hoekje. Ook daarom is zo'n in memoriam altijd een must: je wordt weer even herinnerd aan de fantastische platen die je door de jaren heen verzameld hebt. Kenneth Hoo Kim claimde overigens ook de fameuze Taxi riddim van Sly & Robbie, een tune die tot vandaag geversatiled wordt.
Het mooiste eerbetoon aan Kenneth Hoo Kim is de compilatie When the dances were changing (Pressure Sounds), met klassiek werk van onder meer Barrington Levy, Sugar Minott, The Gladiators, Frankie Paul en Barry Brown. De muziek dateert van net voor de digitalisering van de reggae (dancehall), toen muzikanten, engineers en producers nog samen aan de slag gingen. Kenneth Hoo Kim: geen grote naam als Coxsone Dodd of Joe Gibbs maar als producer minstens even belangrijk en vernieuwend, èn in tegenstelling tot veel van zijn collega's van dicht betrokken bij het creatieve proces.
Een foto hebben we jammer genoeg nergens gevonden, alleen van Channel One. Alleen in Jamaica worden studio's zo sterk geïdentificeerd met hun bouwers.
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Oct 09, 2013