Rototom Dub Station: food for your mind, body and soul...

Dub Station op Rototom festival voelt een beetje zoals thuiskomen, nu het derde jaar op rij. De 24 scoops van Blackboard Jungle stonden er zo opgesteld dat het geluid overal optimaal was. De Fransen uit Parijs mochten bijna iedere avond openen en enkele dagen stonden zij ook in de latere uren aan de controletoren, met een topselectie zoals we van hen gewoon zijn. De programmatie was ook hier iets minder dan de vorige jaren, maar dat lieten de festivalgangers niet aan hun hart komen. Het was dan ook de 'Love Edition'

Op de eerste dag was het uitkijken naar Prince Jamo, die samen met de Spaanse producer Don Fe de spits mocht afbijten. Prince Jamo timmert al jaren aan de weg naar succes en stelde niet teleur, en toen Don Fe het nummer 'Sheep To The Sheperd' speelde was het publiek een eerste keer helemaal mee. Deze Salomon Heritage productie is tot nu toe zijn grootste hit, maar als je even zijn naam ingeeft op Google kan je zien dat Jamo al heel lang bezig is en nu eindelijk de waardering krijgt die er al lang had moeten zijn. Ons moest hij alleszins niet meer overtuigen.

Soms nam Don Fe zijn dwarsfluit erbij om de dubs op te leuken. Ook de volgende dagen waren de twee meermaals te bespeuren in de Dub Station, waar Jamo regelmatig aan de micro verscheen bij andere sounds en Don Fe ook zijn dwarsfluit terug boven haalde. Magical! Ze waren wellicht ook de enige artiesten die op de festivalcamping verbleven. Ze hadden een bungalow met zwembad ter beschikking, maar daar gingen ze alleen overdag soms naartoe, om volledig in de sfeer te kunnen blijven van dit unieke festival.

Aan het Engelse Vibronics uit Leicester om deze eerste nacht af te sluiten, en dat deden ze zoals gewoonlijk met verve. Steve Vibronics had zijn vaste sidekick Madu Messenger bij, maar het was vooral Jah Marnyah die de Dub Station geregeld in lichterlaaie zette.

Op dag 2 hebben we Raggattack gemist, maar we waren wel op tijd voor de set van de Baskische producer Roberto Sanchez, vergezeld door Irie Souljah en Sr. Wilson, twee MC's/Singjays van het Catalaanse Badalonians Sound uit Barcelona. Vorig jaar maakten zij hier reeds indruk en dit jaar mochten ze ook aantreden op het hoofdpodium bij Iberica All Stars. Ze gooiden opnieuw hoge ogen, en toen ook Prince Jamo er bijkwam was het feest helemaal compleet. De stijl van Roberto Sanchez leunt dicht aan bij de roots vibe die je had in de jaren '70 - '80. Alles is dan ook live ingespeeld, meestal door hemzelf. Het wordt tijd dat we deze man eens naar België halen!

Op de derde dag effende Blackboard Jungle het pad voor het Spaanse Thunda Clap uit Bilbao. Zij hadden Solo Banton meegevraagd, een man die altijd en overal even enthousiast zijn ding doet. Met zijn bekendste lyrics 'Are You Ready', 'Walk Like Rasta' en 'Musical Addict' maakte hij de middelmatige selectie volledig goed: "Roots, rock, meditation!"

Earth rocker Aba Shanti I opende zijn set traditiegetrouw met een eerste segment ska en roots, alvorens over te schakelen op zijn second segment, met natuurlijk heel wat Shanti-Ites en dubplates van Keety Roots. Aba is en blijft samen met Jah Shaka één van de enige selectors in het genre die eveneens operator én chanter is. Op elke dub schreeuwde hij zijn positieve boodschappen uit, of gaf hij de micro door aan de immer aanwezige Prince Jamo of Solo Banton. MC Oliva van Blackboard was al even uitbundig als het talrijk opgekomen publiek en sprong en danste mee achter de sound. Op 27 september mag Blackboard Jungle gaan spelen op University of Dub, de maandelijkse dance in Londen, georganiseerd door Aba Shanti I.

We zagen het vorig jaar ook al bij onder meer Danny Red: artiesten blijven graag een tijdje hangen op dit langdurig festival, dat een week lang uitstekende vibes combineert met de perfecte vakantie-ingrediënten zon, zee en strand. Nog zo iemand is Mark Iration van Iration Steppas uit Leeds, samen met Blackboard Jungle en O.B.F. jaarlijks van de partij in de Dub Station, en dit keer verbaasde hij vriend en vijand, met een gevarieerde platenkeuze en de passages van verschillende MC's, waaronder Dan Man, Macky Banton, alweer Prince Jamo en Solo Banton, en ook Chacha uit China, met wie werd kennis gemaakt in de Reggae University in de namiddag. Legende Ranking Joe mocht de spits afbijten en deed dat op klassieke foundation riddims, waarmee ze het publiek onmiddellijk op de hand hadden. Het hoofdstuk ina 3000 style werd misschien wel wat laat aangesneden…

Niet getreurd, want de dag nadien tekenden ze zoals elk jaar ook present op de Sun Beach voor het beste strandfeestje van de week, maar wie ons nog het meest kon bekoren was Channel One die avond in de Dub Station. Mikey Dread begon vrij rustig met onder onder meer 'Burnin' And Lootin'' en 'Rastaman Chant' van Bob Marley, terwijl MC Ras Kayleb aanvankelijk afzijdig bleef, maar hij stelde ons al gauw gerust: "Remember it's the calm before the storm!" Bij aanvang van hun laatste drie kwartier stelde hij: "U get the breakfast, you get the lunch, now you get the dinner!". Wat volgde waren steeds rauwere UK producties, waarover Kayleb zijn lyrics strooide, maar ook ruimte liet voor de dub. Wiens honger nog steeds niet gestild was kon nog van het dessert genieten tijdens het laatste kwartier...

De avond was daarvoor ingezet door Jah Version uit Portugal, en zij hadden de zangeres Nish Wadada meegebracht. Er was toen niet zo veel volk in de Dub maar de afwezigen hadden (zoals gewoonlijk) ongelijk. De uit Kaapverdië afkomstige Nish Wadada was een zeer aangename verrassing en klonk prachtig op de roots riddims die Jah Version door de speakers blaasde.

De volgende dagen vielen er enkele buitenbeentjes in het genre te noteren. Nadat het onaangekondigde Massilia Hifi de trend in de dubwereld bevestigde, namelijk veel pull ups en odes aan zichzelf, werden we op vrijdag verrast door de dub plates van de Brazilaanse producer Digitaldubs en de rijmelarijen van de Brit YT, die ook zijn hits 'Baby Father' en 'Wicked Act' ten berde bracht, en later nog opdook bij Zion Train. Zij lokten heel veel volk naar de Dub Station – misschien wel de drukste avond van de week – en zorgden zoals altijd voor één groot feest van begin tot einde met Neil Perch aan de knoppen en Dubdadda aan de mic.

Wat we de dag ervoor van Jahtari uit Duitsland te horen kregen zouden wij al niet meer onder de noemer dub klasseren, maar hun 8-bit gecomputeriseerde creaties vallen bij een bepaald publiek wel in de smaak, en MC van dienst, de zogenaamde Speng Bond uit Engeland, liet goede dingen zien. Zij gaven de fakkel door aan het Franse O.B.F., bekend om de harde, basrijke producties met champion sound teksten. Niet meteen ons ding, maar Shanti D, de vaste MC, was in goede doen en kreeg veel reactie op zijn 'Revolution': "Why politicians dem a lie?" Hij moest er echter vrij vroeg vandoor, maar dan mocht Macky Banton eindelijk op de voorgrond treden: "Tun up the amplifier!"

Als het in de Dub iets minder was dan gingen we meestal naar de Roots Yard. Deze area werd gehost door King Lion Soundsystem, met een zeer mooie stack boksen en een zeer goede kwaliteit van geluid. Hier kon je dag en nacht heengaan voor je portie roots. Dit was niet de enige plaats met een eigen soundsystem. Vlakbij de Dubstation stond de Black Temple stand van Legal Shot. Buiten drinken en eten kon je er ook gaan dansen op de selectie van Legal Shot en vrienden, soms met verassende gastartiesten die elders al hadden opgetreden, zoals Solo Banton.

Legal Shot kreeg naast hun eigen ruimte op het festival ook de gelegenheid om zich aan het grote publiek te laten zien in de Dub Station, al was er toen geen kat aanwezig omdat Damian Marley op dat moment alle harten aan het veroveren was… Legal Shot komt ook naar Reggae Bus festival in Brussel, waar ze het in de clash room zullen opnemen tegen Jah Tubby's World System, en we konden al uitgebreid kennis maken met hun geheim wapen, met name Shinehead, die blijkbaar deel geworden is van de crew. De Jamaican in New York maakte furore in de jaren negentig, maar blijkt nog steeds een begenadigd woordkunstenaar en entertainer te zijn, terwijl hij de ene na de andere joint rolt en de sterke drank achterover kapt... Ongezien! Hij brengt zijn bekendste lyrics op originele of herwerkte riddims, inclusief gefluit op de Cuss Cuss, iets wat hij eerder die week reeds bij O.B.F. demonstreerde.

Headliner Jah Tubby's, ondertussen ruim dertig jaar bezig, mocht na een allerlaatste intermezzo van Blackboard Jungle het festival afsluiten in de Dub Station. Het plein was weer te klein. Het werd een grandioze set van selector Keith, begeleid door Professor Natty en Gregory Fabulous, met af en toe een onvervalste reggaeklassieker zoals 'One Love' van Bob Marley, dat uit volle borst werd meegezongen door het publiek om deze twintigste editie van Rototom waardig af te ronden. Maar nog was het niet gedaan, want Jah Tubby's - die later begonnen waren dan voorzien - kregen nog een halfuur extra, waarin ze uitpakten met nog enkele stevige steppers en een kersverse release van Dixie Peach: "We nah mix up with sound politics"... Benieuwd hoe ze komend weekend dan voor de dag zullen komen!

Met spijt in het hart verlieten we tegen 6.30u het terrein op de tonen van de Ska stage. Daar mochten ze nog doorgaan tot 8u, maar na evenveel dagen feesten waren wij niet meer in staat om daar nog heen te gaan, uitgeput maar voldaan… Volgend jaar hopelijk opnieuw, zelfde plaats en tijd van afspraak!

Misschien wat minder landgenoten geteld dan de voorbije jaren, en daar zal de minder indrukwekkende affiche ongetwijfeld voor iets tussen zitten. Bovendien was België na Pura Vida – die ooit de European Reggae Contest wonnen – en Civalizee ook niet meer vertegenwoordigd op het Rototom festival, maar voor het derde jaar op rij heeft Roots Pressure uit Antwerpen wel zijn stek op Radio Rototom, de populaire festivalradio die overal weerklinkt in de buurt en op de camping, en ook wereldwijd te beluisteren valt via internet! 'It's a Family Affair' verhuisde op maandag een uurtje van Radio Centraal in Antwerpen naar de ether in Benicasim, met aandacht voor Belgische dub producers als Jahmbassador, Crucial Alphonso en Unlisted Fanatic. De dub versies werden opgefleurd door Irie Ilodica met live melodica.