
Vrijdag 26 juli was het weer zover. Irie Vibes Festival in Handzame. Ieder jaar terug een hoogtepunt voor de liefhebbers van roots en soundsystem. Lees hier het volledige verslag!
Toen we aankwamen was het duidelijk dat de organisatie het terrein iets anders had ingedeeld. De camping voor de ingang was er niet meer en in plaats daarvan was er meer plaats gemaakt voor wc's en er waren zelfs douches dit jaar. Een serieuze verbetering want de vorige jaren was het zoeken naar een wc op de camping. Op het einde van het festival bleek ook deze aanpassing nog niet voldoende voor het aantal mensen dat kwam opdagen. Tijdens het opzetten van onze tent was Masaai Warrior sound samen met Iman Issachar aan het opwarmen op de sound van Young Warrior die zijn sound had meegebracht uit Londen. We werden bij momenten bijna van onze sokken geblazen (op de camping) en ik kreeg al bijna zin om op de camping te blijven zo luid stond het met momenten. Na een tijdje was het geluidsniveau precies toch wat aangepast en dan zijn we naar het terrein vertrokken. Daar was Young Warrior ondertussen aan zijn set begonnen en het geluid was terug normaal. Ik hoorde toen dat Masaai blijkbaar twee keer de sound had stilgelegd doordat ze te luid gingen. Dat was dus wat wij hoorden op de camping :-)
Een zeer gevarieerde set van YW was het, met veel roots, steppers en zelfs even een drum'n bass tune. Wat me ook opviel was dat hij niet, zoals zijn vader, met vinyl speelt maar alles op CD heeft staan. Niet verkeerd natuurlijk maar we missen toch een beetje het gekraak van de plaat. Normaal ging Roger Robin erbij zijn, waar ik toch wel naar uitkeek, maar hij was spijtig genoeg niet meegekomen. Sista Zakeyah was er wel bij en ook nog een MC waar ik de naam niet van weet. Niet slecht maar de afwezige Roger Robin was toch wel een teleurstelling. Na de set van YW ging het feest voort in een kleinere tent vlak naast de camping waar Chalice hun sound had opgesteld en daar hebben ze de nacht nog gevuld met heerlijke rootstunes zoals we gewend zijn van Chalice.
De tweede dag begon al vroeg om 13.15u toen de Irie Vibes band het podium beklom voor een set samen met teddy Dan. Deze Jamaicaanse zanger die nu in Ethiopië woont was een schot in de roos als opener. Roots all the way. Jah Rej aan de mixer maakte van dit eerste concert een memorabele opener. Daarna was er nog Velotronix een percussieband met eigengemaakte instrumenten. Tussen de optredens door was het Ionyouth, die hier hun full sound hadden opgesteld, die de tijd tussen de optredens mocht vullen. Ze waren vergezeld van hun eigen mc's/chanters maar ook Ras Cloud en Ras Feel kwamen aan de mic.
Daarna was het tijd voor Obidaya een Franse reggaegroep die dit jaar hun eerste cd uit hebben. Een groep die nog kan en mag groeien maar hier bewezen ze toch al dat ze potentieel hebben. Het moment waar toch wel wat mensen op gewacht hadden was er toen Al Campbell het podium beklom. Goed bij stem en met veel charisma bracht hij de weide aan het dansen. Vrij kort optreden met alleen maar bekende riddims maar zijn betere nummers (meestal op minder bekende riddims) heb ik niet gehoord. Aansluitend kwam Rod Taylor het podium op voor een show die toch wel Al Campbell overklaste. Beide zangers werden begeleid door Dreadless. De band deed wat ze moesten doen en ze deden dat goed maar de background vocals klonken niet altijd even zuiver. Op het einde kwamen ze samen terug voor een laatste bis nummer. Daarna hadden we nog Skarallaos een Galicische band die, zoals we gewend zijn op irie Vibes, een heel andere vibe brachten. Non reggae op het podium is vaste kost ieder jaar.
In de tent kwam daarna Jah Observer nog selecteren op de Ionyouth sound en toen gingen de hemelsluizen open en liep heel de programmatie (nog meer) vertraging op. Daardoor kwamen Barry Issac en The Royal Kings band veel later dan gepland het podium op. De bassist van deze groep is Barry Dread en ze openden dan ook met zijn hit, Warzone. Het was de eerste keer dat ik Barry Issac live met band zag en ik was onder de indruk. Zij speelden alle Reggae On Top nummers van Barry Issac als een goed geoliede machine. Zij zijn dan ook zijn studioband voor al zijn Reggae On Top producties. Zoals ieder jaar weer een fantastische afsluiter op het podium.
Normaal moest Jah Youth samen met Lioness Fonts & Prince Livijah in de grote tent afsluiten en ze stonden er ook klaar toen het duidelijk werd dat ze moesten uitwijken naar de kleinere afterparty tent waar ze dan mochten spelen op Chalice Sound. Ik ben nog even blijven hangen maar heb verder genoten van de roots tunes van Jah Youth vanuit mijn tent. De camping was immers vlakbij de afterparty tent.Zoals ieder jaar dus weer een fantastische Irie Vibes ervaring. Na al die jaren is het iedere keer weer een beetje thuiskomen op het enigste, de naam waardig, Rootsfestival van Belgie. En de twee keer dat het weer roet in het eten gooide namen we er voor lief bij.
Big Up Greenforward!!