Summerjam 2013:Bumayé!

Summerjam kickt op het Europese vasteland wellicht als eerste traditionele reggaefestival het seizoen op gang. Een eiland in een rivier en een massa volk. Twee grote podia en meer dan voldoende after-vibes. Het werkt al 28 jaar, zeker als het weer mee zit. Dan klinkt niet alleen reggae nog beter, ook het water in het meer is dan verfrissend en niet koud. Luchtmatrassen en opblaasbootjes galore! Het was voor mij al bijna 10 jaar geleden maar het enige dat echt veranderde, was de dancehall-tent. Die is nu open air, op de vroegere camping-car-parking. Een hele hoop dingen bleven hetzelfde. De bar komt nog tot bij u op het terrein, de Duitse politie zoekt nog steeds naar softdrugs, terwijl de festivalbandjes gesponsord worden door "Smoking", een producent van vloeitjes, jawel die grote. Best grappig wel, behalve als je dan de rij met auto's ziet staan bij een politiecontrole, met veelal niet-Duitse nummerplaten dan nog, maar dat kan natuurlijk stom toeval zijn.

We liepen van het ene naar het andere podium, maar 2 acts die tegelijkertijd geprogrammeerd stonden, daar zag je uiteindelijk van geen van beiden echt wat je wilde natuurlijk. Keuzes maken is hard, ook voor reporters. We beginnen met de vaste waarden, de artiesten die al even meegaan. Spijtig genoeg werd naast Reggae Geel ook Summerjam gecancelled voor Ken Booth. Echt jammer want het is al even geleden dat we hem zagen en hij staat sowieso garant voor leuke, vooral rocksteady vibes! Ter vervanging kregen we in Keulen Max Romeo voorgeschoteld. Veel vernieuwend was er niet aan zijn show, maar die show staat er natuurlijk wel. Spijtig genoeg was het dit wel ongeveer voor de liefhebbers van artiesten die al meer als 20 jaar bezig zijn. Tenzij je Morgan Heritage daar natuurlijk bijrekent.

Ook van Morgan Heritage kan je zeggen dat ze een stevige maar niet erg vernieuwde show brengen, al hadden zij wel enkele nieuwe nummers van hun nieuwe album mee opgenomen in de set. Morgan Heritage is en blijft heel sterk en populair. Ze speelden een iets langere set als op Couleur Café vorige week, wat de show duidelijk ten goede kwam. Ze prediken de 'return of roots & culture' en trekken zo dan ook hun show op gang en we zijn vertrokken voor een resem pareltjes. Don't haffi draad, jah works, jah comes first, reggae bring back love, down by the river, my friend, how come… en naast Jah Jah City van Capleton wordt ook What a bam bam van Toots & The Maytals door de Morgan-mangel gehaald. Toch weer goed van genoten!

Wie ook al meer als 20 jaar op het podium staat is het Franse Raggasonic. Geen reggae maar dancehall, in het Frans, en voor de eerste keer (!) op Summerjam. Wat een show. Het publiek was niet altijd evenzeer mee omdat het natuurlijk in het Frans is. Maar er zijn duidelijk toch voldoende Franstaligen om de vibe sterk te houden en de niet-Franstaligen zelfs mee te krijgen. Petje af voor Raggasonic. Ik begrijp nu heel goed waarom er zo'n massa voor het hoofdpodium van Dour verzamelde, waar ik ze al eerder zag, maar duidelijk maar met een half oog en van veel te ver. Maatschappelijk heel rake teksten, stevige flow én show bij de twee frontmannen en veel strakker als dat kan je een band niet krijgen als je het mij vraagt. Ook de Summerjam-presentator was duidelijk erg onder de indruk!

Op zondag vlogen we van California naar Nieuw-Zeeland met The Aggrolites en Fat Freddy's Drop. The Aggrolites brengen dirty reggae zoals ze dat graag noemen, met een stevige scheut rocksteady, wat ska, wat funk en wat soul. Een leuke combinatie, zeker voor wie fan is van keyboards en orgeltjes. Ze noemen niet voor niets Jackie Mittoo als één van hun grote inspiratiebronnen, naast The Upsetters en Delroy Wilson. De orgel-sound doet me wat denken aan die van The Doors, zeker vermits ook The Aggrolites aangekondigd worden zoals The Doors: "From Los Angeles, California…". Fat Freddy's Drop uit Nieuw-Zeeland brengt loungy, funky reggae en heeft daar een charismatische zanger en een knotsgek blazerstrio bij. Nu en dan komt er ook een toaster/rapper op het podium, maar daar werd niemand écht wild van. De zanger toont ook wat van zijn rap-skills en voor we het weten evolueert de music naar een trip-hop-achtige reggae met o.a. het nummer 'Roadie (feel so good)', maar dan zonder vrouwelijke raps. Ideale soundtrack voor de picnic in volle zon op de wei.

Een hele nieuwe generatie (in Jamaica ook wel eens de Reggae Renaissance genoemd) is sterk present op Summerjam. De jonge helden van de rootsreggae Protoje, Chronixx en Romain Virgo tekenen present, alsook dancehall-hype Popcaan.

Van Romain Virgo hebben we deze keer weer goed genoten, dat kan bijna niet anders. 'Lekker' was het samenvattende woordje in het notitieboekje. Protoje hebben we maar heel even kunnen zien en horen, maar dat zat natuurlijk ook heel sterk. Voor zowel Romain Virgo als Protoje kan je best je plekje reserveren voor het hoofdpodium van Reggae Geel op zaterdag. Ook Chronixx maakt nog maar eens een stevige indruk. Hij stond nog niet zo lang geleden voor een mager publiek in Petrol, maar bij deze dus, nogmaals, volledig onterecht. Opkomen met 'days of slavery' van Burning Spear, tussendoor enkele knipogen naar Tarrus Riley én Protoje, en eindigen met een stevige en goed gebrachte knipoog naar Supercat. Zijn musical range is gezet. Eén tip voor de lezer: aanschaffen die songs: Start a fyah, Warrior, They don't know, Aint giving in, Here comes trouble, Smile Jamaica, behind curtains, nah follow nobody… stuk voor stuk leuke singles, nog geen album (!). 

Er zijn nog wat muzikale nieuwigheden. Diplo, oftewel de producer/dj achter Major Lazer, is omnipresent op Summerjam. Met wat al eens 'de logische volgende stap voor dancehall-music' wordt genoemd, oftewel "Tropical bass". Er stond een soundsystem-achtige liveshow van Major Lazer op het programma, een dj-set van Diplo himself en geen soundsystem dat geen Major Lazer speelt. Vooral die éne nieuwe vette zomerhit waarop Busy Signal meedoet: Bumayé. Busy Signal staat ook op het hoofdpodium en brengt die ook nog eens lang en live uitgesponnen, wat er wel net iets te veel aan was eigenlijk. Verder was Busy Signal ook al heel sterk en teken ik sowieso ook weer present voor zijn show op Geel. Diplo is ook één van de producers die Snoop Dogg probeert om te toveren tot Snoop Lion. We hebben van Snoop Lion en Major Lazor een klein stukje kunnen meepikken, ten koste van optredens van andere helden zoals Tarrus Riley en zelfs Gentleman. Major Lazer knalt, blijft origineel vanwege het hoge soundsystem-gehalte, maar kan toch op het kleinere groene podium van Summerjam, geen indruk op mij maken qua dance-act. Ik zag heel veel dingen die ik eerder al zag bij vernieuwende dance-acts als The Prodigy (de luchtballen), Ken Ichi, Leftfield, Chemical Brothers, van een 10-15 jaar geleden en Fat Boy Slim of Faithless of andere jongere 'alternatieve' dance-acts. Het geluid liet het nu en dan afweten en de lichtshow was fel, maar niet zo speciaal naar mijn ervaring. Snoop Lion bracht niet al wat we van hem wilden horen, namelijk zijn reggaetunes, en dus hebben we het daar niet lang volgehouden. Hij liet om te beginnen al een reeks andere hiphophelden passeren via zijn DJ en bracht zelf eerst en vooral hip hop. Daar kwamen we niet voor. Geen idee of de tweede helft van het optreden meer reggae bevatte. Wij stonden toen al te genieten van de tweede helft van de show van Tarrus Riley. Sweet vibes, always!