Muta King - Life over Death (Muta King Records)

Wie dacht dat het stereotype van de zingende kapper enkel in fictieve personages zoals Sweeney Todd of Alberto Vermicelli te vinden is, had het goed mis. Raymond Thomas aka. Muta King, is wel degelijk de real deal. Al van jongsaf gefascineerd door de muziek die hij hoorde terwijl hij snacks verkocht in de dancehall, werd hij verliefd op dit genre. Hij besloot dus om full-time als kapper te gaan werken om zijn zangcarrière te bekostigen. Intussen heeft hij zijn eigen label, Muta King Records, en brengt hij nu ook zijn eerste full-length studio album uit.

Het is best moeilijk om één stijl op dit album te plakken, omdat er veel gevarieerd wordt, qua muziek zowel als tekst. Aan het ene einde van het spectrum vind je tracks zoals 'Just Pray', een eerder traag nummer met een religieuze tekst, misschien iets te zeemzoet voor de hardere dancehallfans maar wel perfect voor het zondagse taxiritje naar de kerk. Diagonaal daartegenover staat een track zoals 'Love It', stevige dancehall met een x-rated kantje die meer op zijn plaats is in een slaapkamercompilatie.

In het midden van het spectrum vinden we natuurlijk ook nog het één en ander; Muta King is het sterkst in reality tunes die de dagelijkse beslommeringen van de minder gegoede Jamaicanen aankaarten. Aanraders zijn 'Me Bills Come', 'Nah Gamble Again', 'Pressure Bus Pipe' en de titeltrack 'Life Over Death'. Stuk voor stuk aanstekelijke tracks op een stevige riddim met hoog meezinggehalte. Zijn teksten zijn niet altijd even inventief, maar de thema's zijn soms wel origineel, zoals in 'Mother-in-law', een nummer gericht aan zijn schoonmoeder (?!), dat door het hoge lispelende stemmetje een cartoonachtig effect krijgt.

Op zich is dit album dus een mooie afspiegeling van het dagelijks leven in Jamaica, met nummers voor door de week, zaterdagavond en zondagochtend, thuis, op het werk, in de dancehall, in de slaapkamer en in de kerk.