History of Onesty: "Ik durf zeggen dat ik goed bezig ben!"

In het begin moesten we nog O.N.E.S.T.Y. schrijven, de afkorting van een reeks woorden die we al lang vergeten zijn. Maar ze het verdiende wel, de aandacht in deze kolommen. Tina Sureda was de eerste zangeres ooit in het Belgische circuit, toch met het talent en de ambitie om er ook iets mee te bereiken.

Maar hoe deed je dat in dit land, een reggaeplaat maken? Onesty: 'Ik ging regelmatig naar de feestjes in Bierland en Spaghettiworld, nog voor de opkomst van Civalizee Foundation was dat, zo rond 2000. Ik zat ook vaak bij Dr.Vinyl aan de Stadswaag, om singles te kopen. Algauw ontdekte ik dat veel nummers dezelfde riddim hadden, en dat de instrumentals mij inspiratie gaven om zelf te zingen. Maar hoe je daar hier mee aan de slag moest, wist ik niet. Ik had geen rolmodellen, vrouwelijke artiesten op een podium, en in België werd amper reggae gemaakt. Ik kende geen producers of engineers die mij zouden kunnen helpen om iets op te nemen. Tot ik in 2007 op Reggae Geel mijn achteroom Erik tegenkwam, in het wereldje beter bekend als Erick Judah. Hij heeft me meegenomen naar de mannen van Calabash, toen nog de groep van (bassist) Ricky en (drummer) Wim Radix. Ze speelden een paar riddims en ik begon er spontaan op te zingen. Ik wist meteen dat dit mijn ding was, helemaal anders dan de macho-shit die ik wel eens geschreven had voor hiphoptunes.'

'Ik vroeg of Calabash mij live zou kunnen en willen begeleiden maar daarvoor was het blijkbaar nog te vroeg. Ik moest dus op zoek naar een andere band, en dat is Dubtown geworden, van de Ketami-broers. Zij kwamen uit Sunscape en zochten een zangeres, (drummer) Staf heeft de groep opgericht toen ik erbij kwam. Die periode was eigenlijk één grote try-out. We wisten nog niet goed welke richting we uit wilden, we moesten nog een pak nieuwe nummers repeteren, maar het woord verspreidde zich al, en we konden vaak optreden. Wij brachten blijkbaar iets nieuws, de mensen waren nieuwsgierig.' Via Sillah (zanger van Heartwash), voor wie ze wel eens backing vocals had gezongen, belandde  Onesty in de Ebony Studio van Sensi P a.k.a. Sensi Free. De vier tunes die ze daar opnam met Dubtown, zijn begin 2008 uitgekomen op de promo-CD 'Take your time'.

Na de release in de Arenbergschouwburg stond Onesty begin februari in de Petrol in het voorprogramma van Max Romeo, twee dagen later vertrok ze naar Jamaica.
'Ik had intussen Makalox leren kennen, die met (DJ) Kabeeba bij Christophe van Fiji Sound zat. Hij hoorde het nummer 'Now you know' dat we pas hadden opgenomen en was onmiddellijk geïnteresseerd om met mij te werken. Bij mij thuis hebben we samen enkele demotracks opgenomen en Makalox wilde ook dat ik naar Jamaica zou komen, om daar samen een album te maken.'

Makalox hield woord. Hij regelde logies voor Tina en boekte studiotijd in Tuff Gong, met Horsemouth als drummer.
'We hebben daar zes tunes gemaakt, wat op zich natuurlijk een fantastische ervaring was. Maar ik besefte wel dat ik nog lang niet op de juiste level zat. Na mijn terugkeer uit Jamaica heb ik die eerste mini-cd netjes opgeborgen en ook met Dubtown Band heb ik gebroken. Ik wilde mijn muziek naar een professioneel, Jamaicaans niveau tillen en dat kon niet met Dubtown, zeker niet live.'

Onesty deed nog een paar occasionele shows met Dubtown en Calabash maar het was de nieuwe groep van Wim Radix die het dichtst leek aan te sluiten bij haar muzikale dromen: Asham. In de zomer van 2008 speelden ze voor de eerste keer samen in de N9 te Eeklo. Het duurde nog even voor de band een vaste bezetting had maar Onesty en Asham stonden dat jaar wel vaak samen op het podium. Tina nam ook een videoclip op en in 2009 stond ze op het hoofdpodium van Reggae Geel. Niet met Asham maar met My Band, Makalox en enkele Jamaicaanse muzikanten uit Parijs.

'Asham wilde niet, voelde zich niet klaar voor het grote podium, of toch niet voor de set die ik wou brengen. Wim zei dat hij een andere richting uit wou met de band, en hij dacht dan vooral aan Rohan Lee, met we ze juist een album hadden gemaakt. Hij voelde blijkbaar niet dat ik aan het groeien was, en dat alles wat we samen deden nieuwe bouwstenen leverde voor het huis dat ik wilde neerzetten. Makalox en zijn maats stapten wel mee in mijn verhaal: ik wil geen rootsreggae maken, zoals de meeste Belgische reggaemuzikanten, maar muziek die een breed publiek kan bereiken, en die op de radio even goed en professioneel klinkt als commerciële rock of r'n'b. Jamaicanen zijn veel meer bereid om de bekende patronen los te laten en samen met jou iets nieuws te creëren. Mijn muziek maakt misschien geen rebelse indruk maar ik voel mij wel een rebel, iemand die iets wil brengen wat nog niet gedaan is.'

Na Reggae Geel trok Tina opnieuw naar Jamaica. Het was in verschillende opzichten een vruchtbare trip: negen maanden later werd Jahmie geboren, zoon van een Jamaicaanse vader en een Belgisch-Spaanse moeder.
'Dat was even een setback maar de zwangerschap en het moederschap gaven me wel de tijd en de ruimte om me te bezinnen over mijn carrière. Wat wilde ik eigenlijk bereiken? Met welke muziek wilde ik de mensen aanspreken? Hoe anders kon ik zijn dan de muziek die er al was?'

'Ik ben beginnen luisteren naar muziek, alle mogelijke muziek. Ik heb gepraat met muzikanten en mensen in de business. En ik heb opnames gemaakt met toerende Jamaicaanse muzikanten die ik ken. Alleen in 'One moment' hoor je Belgische muzikanten, de blazers van Asham, en ook in 'Life starts', met (gitarist) Ricky en (bassist) Pavel van Calabash, en (drummer) Afta van Panache Culture, in een arrangement van Jan Willems. Alle andere tracks heb ik zelf uitgewerkt, nieuwe riddims op maat van mijn nummers. Alleen 'You're not good enough' is gecomponeerd door een van de muzikanten maar wel helemaal in de stijl die we samen gecreëerd hebben. Ik heb de opnames ook zelf gefinancierd en zelf de juiste mensen aangetrokken.'

Tina heeft het dan bijvoorbeeld over toetsenist Courtney Edwards, die jarenlang heeft samengewerkt met Sizzla en Firehouse Crew en vorig jaar op Reggae Geel stond met Shabba Ranks en Tanya Stephens.
'Ik heb hem leren kennen toen hij toerde met Junior Kelly. Ik probeerde uit te vissen wanneer de muzikanten in de buurt waren, Parijs, Amsterdam, en betaalde dan hun ticket om naar Antwerpen te komen. Niet altijd even gemakkelijk als werkende moeder, om dat allemaal bol te werken, maar de liefde voor de muziek geeft mij kracht en vertrouwen. Daarom moet het ook altijd goed voelen, anders neem ik liever nog wat meer tijd.'

In maart van dit jaar reisde Tina voor de derde keer naar Jamaica, waar Marcia Simpson van het productie- en managementagentschap Ajang Music voor haar een volwaardige, druk bezette promotrip had opgezet. Ze was te zien op Hype TV en Juice TV en te horen bij verschillende radiostations. Op Irie FM kreeg en krijgt ze vooral support van Gary G. Op het Womambition Festival stond op het podium naast Etana en Jah9.  Ze nam vijf nieuwe, levende riddims op in Mixing Lab en bij Stone Love, onder meer met muzikanten van Chereen Anderson. Sulaan Smith, dochter van Chinna, verzorgde de nog drie ontbrekende backing vocals voor het nieuwe album.

'Ik was echt moe na die reis. Ik heb hooguit twee uur op het strand gelegen, op de terugweg van St. Elisabeth naar Montego Bay dan nog. Maar dat was de bedoeling. Ik wilde op geen enkel moment het gevoel hebben dat ik Jahmie had moeten meenemen, en dat is ook niet gebeurd.'

Onesty laat niet alleen van zich spreken in Jamaica. Ook in Engeland wordt haar stem gehoord, bij David Rodigan, op Bang FM en Beat FM, in Florida en Guyana. Tina heeft al verschillende dubs en station calls gemaakt. Je zou het vanuit ons perspectief misschien niet zeggen maar weinig Beljam reggae acts hebben het ooit verder geschopt dan deze Onesty.'

Ik durf zeggen dat ik goed bezig ben. Wat ik in het buitenland doe, doe ik hier niet. Dat is gewoon een andere league. Ik heb al veel positieve mensen ontmoet, mensen die in mij geloven omdat ik alles zelf heb gedaan. Dat zien ze niet zo vaak in Jamaica.'

In augustus hoopt Onesty een paar keer (kort) te kunnen optreden met de Tonic Crew die onder anderen Jah9 begeleidt. Haar debuutalbum moet na de zomer verschijnen, wellicht op het Zojac-label van Ajang Music. Of ze nog ooit op het podium zal staan met Asham? 'Waarschijnlijk niet. Met alle respect voor Asham, geweldige muzikanten, maar zij hebben mij duidelijk laten weten dat ze niet meer willen samenwerken met mij. Ik wil een band die gelooft in mij en die samen met mij wil groeien, en die garantie kan Asham mij niet geven.'