.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
De meeste mensen kenden Harry J enkel van 'The Liquidator', de rude boy instrumental die tot vandaag weerklinkt in Stamford Bridge, het stadion van Chelsea. Maar dat was niet de enige wereldhit die Harry Zephaniah Johnson gescoord heeft, en Bob Marley nam in zijn studio enkele kleine meesterwerken op.
De gouden en platina platen van 'Catch a fire' en 'Rastaman vibration' hangen nog altijd te pronken in de Harry J Studio. Het besef dat hier ook Burning Spear heeft opgenomen, en Augustus Pablo, The Heptones, The Melodians, Dennis Brown, Twinkle Brothers, Black Uhuru, Zap Pow, The Cables, Ken Boothe en zoveel meer sterren, maakt van een bezoek aan deze plek een kleine bedevaart. Je voelt dat hier reggaegeschiedenis is geschreven, al was het maar door de aanwezigheid van vintage apparatuur en instrumenten èn van de vele legendarische namen die er ook vandaag nog langskomen. Sinds Stephen Stewart in 2000 na 7 jaar inactiviteit opnieuw de deuren opende van de Harry J Studio hebben onder meer Toots, Shaggy, Luciano en Sizzla (opnieuw) de weg gevonden naar 10 Roosevelt Avenue, Kingston 6.
Voor hij in 1972 zijn eigen studio in gebruik nam, bijgestaan door (ex-Studio One) engineers Sid Bucknor en Sylvan Morris, had Harry Johnson al een resem hits gescoord als muzikant en producer, en niet alleen in Jamaica. 'No more heartaches' (in 1968 uitgebracht op Studio One) wordt nu beschouwd als een van de vroegste reggae tunes. 'Cuss cuss' van Lloyd Robinson, met een van de beste en vaakst gebruikte foundation riddims: ook een productie van Harry J. 'The Liquidator': anthem van de rude boys en in Engeland van de skinheads. Nummer 9 in de Britse charts, nog eens een hit in 1980 en tegenwoordig het lijflied van de supporters van Chelsea, waar de tune nog elke wedstrijd door het stadion galmt. Met 'Young gifted and black' (in de schmalzuitvoering van Bob (Andy) & Marcia (Griffiths) kende Harry J nog meer succes, en de popreggae van Johnny Nash verkocht vooral goed in de Verenigde Staten.
Uit de jaren '80 hebben wij alleen nog Sheila Hylton in de platenkast staan ('Bed's too big without you') en de Sleng Teng-doorslag 'Computer', een van de eerste riddim-LP's. De gouden jaren van Harry J waren voorbij, en zouden pas in 21ste eeuw een kleine heropleving kennen.
Je denkt wel eens: moet dat echt, al die in memoriams van oude reggaegloriën? Ja, omdat ze elk op hun manier een zware stempel hebben gedrukt op de muziek die wij zo liefhebben, en dat het goed is om die erfenis te koesteren. Harry Johnson was bovendien een van de mensen die reggae naar de rest van de wereld heeft gebracht, die het ritme en de muziek mee geïntroduceerd heeft in Europa en Amerika.
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Apr 08, 2013