Make Love Charity Bashment @ JH De Bogaard (Geel)

We moesten jammer genoeg het namiddagprogramma missen (doorlopend was er ook een cinemazaaltje en een kraampje met Jamaican Food van Moedread) en arriveerden rond achten toen de set van Dub Front Association feat. Missing Link op zijn einde liep. Gelukkig konden we nog wel het optreden van Eric Judah meepikken, als onderdeel van Bless the Mic. Op vorige edities bracht hij zijn poëzie met live nyahbingi en nu op sound, wat een totaal ander effect heeft. De rastaboodschap blijft echter altijd even sterk. Ook Elli van Bless the Mic was present en verraste ons met een nieuw concept, samen met Miss Luca. De ladies brachten een combinatie van a capella poëzie met breakdance en beatboxing, een mix dus van elementen uit spoken word poetry en hip hop. Het was de eerste keer dat ze dit concept in de praktijk uittesten, maar het resultaat was zeker geslaagd. Vervolgens was het de beurt aan Bangarang Sound, die een mix van roots, dub en dubstep draaiden. Zij namen de plaats in van King Flashman, die er jammer genoeg niet bij kon zijn wegens ziekte. Het tweede luik van Bless the Mic bestond dus enkel nog uit Jah Free Amos, die in zijn set begeleid werd door Black Star Foundation, all the way from Amsterdam. Jah Free ging de revolutionaire toer op met krachtige dub poems waarin hij niet naliet te verwijzen naar de actualiteit (vb. de huidige economische situatie in Griekenland). Na dit poëtisch intermezzo begon Black Star aan hun set met de mededeling dat ze strictly vinyl zouden opleggen. Het werd een set van non-stop hits met een reeks dub plates. Het publiek begon duidelijk in de sfeer te komen. Nadat ze nog snel de nieuwe Marlon Asher hadden voorgesteld, mocht Smiley het podium betreden.

Smiley heeft net het nieuwe album 'Traffic Light' uit en de meeste nummers uit zijn set kwamen dan op uit die langspeler. De man staat er echt op het podium en je kan je bij zo'n soundsystem set alleen maar afvragen welk vuurwerk Smiley kan brengen met een heuse band achter zich. Enig minpuntje: vanwege het strakke tijdsschema en de vele acts die een plaatsje op het podium hebben gekregen, gaat Smiley wel heel snel door zijn nummers.

Joggo kon er jammer genoeg niet bij zijn, dus werd de microfoon doorgegeven aan niemand minder dan Vivian Jones. Ik had eerlijk gezegd iets meer volk verwacht voor deze man, omdat we hem toch niet zo vaak in onze contreien te zien krijgen. Gelukkig is Vivian het soort performer dat, ook als zaal niet gevuld is, het beste van zichzelf kan geven. Immer goedlachs en met een ondeugende twinkeling in zijn ogen flaneert hij over het podium terwijl hij ons vermaakt met rootsnummers zoals 'Jah Works', maar vooral met sweet loversrock tunes, die om een pull-up "especially for the ladies" vragen. Vivian stal de show met zijn kuikengele broek, waarin hij op zijn paasbest voor de dag kwam. Dat paasthema werd ook doorgetrokken in de organisatie, want na afloop van hun show kregen de performers een verrassingszakje met paaseitjes.

Meteen na Vivian betrad onze eigen Onesty het podium. Jammer genoeg was er niet zoveel volk meer, maar ook zij liet dit niet aan haar hart komen: "There are only a few of us tonight but that won't stop us from having a party". Na Onesty begon Black Marshall vol overgave aan zijn set, maar spijtig genoeg moest die vroegtijdig worden afgebroken omdat er een probleem was met zijn CD. De avond werd afgesloten door hometown sound Bong Productions, een toepasselijke keuze omdat zij ook hun carrière begonnen in JH De Bogaard. Ze namen het publiek even mee op sleeptouw in een nostalgische trip "back to the 90s" om vervolgens een aantal veteran tunes (en dub plates) op te dragen aan de jarige.