Battle of giants: Johnny Clarke meets Horace Andy @ Kuub, Turnhout

Veel bekend volk in de Kuub, en niet alleen Kempenzonen – en dochters. Wij zagen vrienden en bekenden uit alle Vlaamse provincies, rootsfans die wisten wat deze affiche waard was en daar graag voor naar Turnhout kwamen.

Johnny Clarke en Horace Andy zijn vaste klanten in het concert- en festivalciruit. Ze zingen ook al jaar en dag dezelfde nummers, hun grote klassiekers uit de jaren '70, wat meteen een idee geeft van hun gevorderde leeftijd. En toch klinken die tunes nog altijd fris en modern. Toch staan beide heren nog altijd op het podium met gretigheid en enthousiasme, waarachtige sterkhouders van rootsreggae en rastafari. Met de fantastische Asante Band bovendien, die ook beter wordt met de jaren. Niemand doet de songs van Andy en Clarke meer eer aan en geeft ze tegelijk een eigentijds cachet, met nieuwe breaks en arrangementen en vooral in de hallucinante dubmixen. De blazers (trombone en saxofoon) mochten voluit gaan, en dat leverde ettelijke mooie intro's, melodieën en improvisaties op.

Wilt u titels? Check eender welke greatest hits van de zangers en de meeste staan erop. Hoewel Johnny Clarke en Horace Andy voor hetzelfde geld beiden nog een uur hadden kunnen doorgaan, zoveel hits hebben ze op hun palmares staan. Ik heb welgeteld één (fragment van een) nummer gehoord dat ik niet kende, een nyahbinghi-riddim uit de nieuwe plaat van Andy. En zong hij 'Big wheels' ('mijn favoriete Massive Attack-track') vroeger ook al op de 'Shank-I-Sheck'-riddim? Maar voor de rest allemaal meezingers dus, toch voor wie de roots in het hart draagt èn niet zit te wachten op een getrouwe weergave van de originele versies. De reggae van dit gezelschap is even goed muziek van nu, even sterk gewaardeerd door de youths als door de elders.

Het was overigens niet allemaal peace and love backstage. Johnny Clarke voelde zich niet fit maar wou toch als tweede het podium op, een voorrecht dat Horace Andy gezien zijn staat van dienst toch verworven achtte, en uiteindelijk ook kreeg. Johnny zat nadien nog flink na te mopperen en liet zich met zichtbare tegenzin fotograferen met een vrouwelijke fan, om vervolgens door een achterdeur te verdwijnen. Maar daar hebben we op het podium dus allemaal niks van gemerkt, zoals het grote artiesten betaamt.