
Toen wij vorig jaar in Kingston waren, hingen daar, in het Prestige-hotel, ook de jongens rond van Sola Kamba, een Zwitserse rootsreggaeband. Niet om op te nemen maar om hun debuutalbum te laten mixen (en dubben) in de Small World Studio van Gaylard Bravo, en te laten masteren in de Anchor Studio. Ook Leroy 'Horsemouth' Wallace maakte regelmatig zijn opwachting in het hotel, de fameuze drummer en filmster ("Rockers"), die mee tekent voor een viertal riddims op de plaat. Op twee daarvan horen we de tweede prominente gast die Sola Kamba wist te strikken: Cedric Myton (The Congos). Op drie eigenlijk, want zijn stem wordt nog nadrukkelijker naar voor gemixt in 'We Sing Nyahbinghi Song', enkel begeleid door (inderdaad) nyahbinghi drums, geen dub maar een verheven alternatieve uitvoering van de original 'We The People'. De song herinnert ons aan 'Five Nation Army', een rootsklassieker uit het begin van de jaren '80, op zijn beurt een interpretatie van 'Drum Song'.
Het zijn mooie referenties en lekkere kersen op de taart maar deze band heeft eigenlijk geen Jamaicaanse gasten nodig. We horen warme, prachtig gearrangeerde blazers, fijnzinnig gitaarwerk, zoete backing vocals, tintelende toetsen en sprankelende percussie. De riddims variëren van uptempo rockers en scherpe one drop naar (zoals gezegd) nyahbinghi. En er staan minstens twee instant classics op het album: 'Present Train', een heerlijk jagende treinsong met een verheffende tekst over de genoegens van het moment: "The present is a present. Be confident." Onze favoriet is 'Wallissically', een zalige instrumental met toch een meezingbaar refrein, een ode aan Wallace die naar Wallis (kanton in Zwitserland) komt: "Wallace come ina Wallis, dubically, mystically, typically and spliffically." Goed gevonden, dat woordenspel, en vooral een onweerstaanbare groove, met opnieuw mooie blaas- en gitaarinterventies.
Hoe goed deze plaat wel klinkt, blijkt uit de vier bijgevoegde dubs. Dit is rijpe, voldragen rootsreggae van een groep die heel goed geluisterd heeft naar Burning Spear, Israel Vibration, Culture en andere helden uit de jaren '70. We hoorden het toen al, op het terras van het Prestige: dit is muziek die heel veel mensen blij kan maken en het heilige vuur van de roots brandend houdt. Het Franse accent van de zanger nemen we graag op de koop toe, en stoort zelfs niet. Zo goed is Sola Kamba.

Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Mar 11, 2013