Irie Vibes @ Minus One

Bij aankomst rond middernacht nam Chalice over van Jah Inspiration (Irie Vibes crew) en effende het pad voor Murray Man en Jah Voice met een goeie roots selectie – vaak in een eigentijds jasje – op hun zelfgebouwde en warm klinkende sound system (binnen drie weken ook aan het werk te horen in Turnhout). De gezellige, ondergrondse zaal van Minus One bleek de ideale plaats om duchtig te kunnen blazen, maar stroomde zaterdag nooit helemaal vol, en daar heeft de snelle opeenvolging van dub dances in ons land waarschijnlijk wel wat mee te maken, net als de relatief hoge inkomprijs (voeg daar nog een betalend toilet en hoge drankprijzen aan toe - over I-conomical slavery gesproken..).

Murray Man pakte uit met een resem recente riddims van de Mellow Vibes studio, waarover hij  telkens zijn vocal zong (zoals 'King of Ethiopia'), afgewisseld met vroegere succesnummers als 'We are warriors', maar het werd snel duidelijk dat de man toch eerder een chanter is dan een soundman. Hij haalde bij het zingen de schuivers al te vaak naar beneden en liet de dubs niet erg lang spelen. Het was ook tevergeefs wachten op enkele tunes die we graag nog eens live gehoord hadden, maar het was hoe dan ook een blij weerzien. Seen!

Jah Voice opende op gepaste wijze met de stokoude Studio One versie van Burning Spear's 'Door peep shall not enter' en stond zoals gewoonlijk in voor een kwalitatieve sessie dankzij de ijzersterke producties van Wooligan, de onuitputtelijke energie van micman Ras Tread en de expertise van Father Johno. Murray Man mocht ook nog even komen meedoen wanneer ze een Mellow Vibes dubplate speelden.

Wat Jah Voice misschien nog het meest typeert is hun diepe overtuiging in Rastafari, en het geloof in hun missie om deze boodschap te verspreiden. Zij maakten de voorbije jaren reeds indruk op Haile I Dub, Irie Vibes en Reggae Geel, en begeesterden nu ook het Gentse publiek met een al even memorabele set, die jammer genoeg vrij abrupt werd afgebroken rond 5u, onder het streng toeziend oog van de security, die de ganse avond al de handen vol had om het rookverbod te handhaven. Het komt de volksgezondheid ongetwijfeld ten goede, maar door de rokers buiten te jagen op reggaefeestjes wordt de sfeer toch enigszins naar beneden gehaald, zo bleek zaterdag bijvoorbeeld wanneer Murray Man zijn ode aan het heilige kruid ten berde bracht, en heel wat mensen spontaan buiten een luchtje gingen scheppen, ondanks het barkoude winterweer…